Menu

Het beste van Archie Shepp

Saxofonist Archie Shepp (1938) is een legende geworden, met een reeks albums die binnen de jazz heel belangrijk bleken. Albums als Four For Trane (1964), Fire Music (1965) en Attica Blues (1972) vormen nog steeds een baken van inspiratie voor de ontwikkeling van jonge saxofonisten.

Door Coen de Jonge

Maar Shepp sprak ook tot de verbeelding van andere instrumentalisten. Zoals pianist Jasper van ‘t Hof, die begin jaren zeventig een soort sollicitatiegesprek voerde met Shepp, die toen in Amsterdam verbleef. De saxofonist zat daar in een soort kraakpand. Het resultaat was gunstig: de roodharige Twent Van ‘t Hof ging zes weken op tournee met Shepp. En nog wel in de tijd dat die op het podium intensief koketteerde, vuist omhoog, met zijn sympathie voor Black Power…

 

Lazy Afternoon (album: The World of Cecil Taylor, Candid 1960)

Een van de eerste keren dat Archie Shepp met een grootheid (hier avant-garde pianist Cecil Taylor) in de studio stond. Taylor – met wie hij ook speelde in de band bij het toneelstuk The Connection – werd een van zijn belangrijkste inspiratoren.

The House I Live In (Album: The House Live In, Steeplechase 1963)

Het titelstuk was een hit uit de jaren veertig van Frank Sinatra, die voor de bijbehorende film (een aanklacht tegen rassenhaat) een Oscar kreeg. Shepp speelde het live in Jazzhus Montmartre te Kopenhagen met onder meer de Zweedse legende Lars Gulling (hier op baritonsax).

Cousin Mary (Album: Four For Trane, Impulse 1964)

Een klassieker! Dit album vormde het debuut van Shepp voor het prestigieuze label Impulse, waarvoor ook zijn idool John Coltrane geruchtmakende platen had gemaakt. Hij speelde vier stukken van Trane, waarbij ook Cousin Mary.

Prelude To A Kiss (Album: Fire Music, Impulse 1965)

Een jaar later, weer een opvallend album (hoewel de recensies een stukje minder waren). Shepp speelde een assertieve versie van het revolutionaire stuk Malcolm, Malcolm, Semper Malcolm maar ook een lyrische vertolking van deze Ellington-classic.

Call Me by My Rightful Name (Album: New Thing At Newport, Impulse 1965)

Een plaat waarop de groepen van John Coltrane en Archie Shepp beiden een kant vulden. Een hele eer voor Shepp! Live opgenomen bij het Newport Jazz Festival van 1965. Shepp speelde met onder meer vibrafonist Bobby Hutcherson.

Mama Too Tight (Album: Mama Too Tight, Impulse 1966)

Een van de mooiste platen van Shepp uit zijn Impulse-catalogus. Met een grote groep vol belangrijke free jazzers: onder meer trombonist Roswell Rudd, bassist Charlie Haden, tubaspeler Howard Johnson. Avant garde maar toch ook gerieflijk toegankelijk.

Moose The Mooche (Album: Looking At Bird, Steeplechase 1980)

Een verrassing uit 1980. Archie Shepp begon zich al een poos wat af te wenden van de hard core free jazz, en bij deze gelegenheid (met bassist Niels-Henning Orsted Pedersen) gooide hij zich in een Deense studio zomaar op het repertoire van Charlie Parker; een dag eerder maakte hij een album dat was opgedragen aan Bessie Smith.

Contracts (Album: Mama Rose, met Jasper van ‘t Hof, Steeplechase 1982)

Een plaat die werd opgenomen op een jubileumavond (twintigjarig bestaan) in Jazzclub Villingen. Hans Dulfer schreef onlangs in JazzBulletin hoezeer hij ooit werd gegrepen door deze plaat. ‘Het lukt me nooit ook maar iets te spelen dat in de verte lijkt op deze historische uitvoering in Villingen’. 

Body and Soul (Album: Body and Soul, with Richard Davis, Enja 1991)

Een live-opname uit Club Cantare, Boston. Een duo, Shepp met bassist Richard Davis. En dan ook nog dit stuk, ‘the tenorman’s challenge’. Een van de meest majestueuze platen van de saxofonist, die hiermee demonstreerde alles te kunnen.

Attica Blues (Album: I Hear the Sound, Archieball Records 2013)

Een relatief recent album, opgenomen in Frankrijk voor zijn eigen label Archieball. Met dit woedende titelstuk keerde Shepp terug naar de compositie die hij in 1971 maakte naar aanleiding van de rebellie in de gevangenis in Attica. Er stierven 39 gevangenen. Hoe oud ook, Shepp blijft toch een activist.

Lees meer...

De beste 10 van Thelonious Monk

Hij had allerlei bijnamen. De heremiet. Melodious. The Mad Monk. The High Priest of Bebop. The Genius of Modern Music. Vanwege zijn neiging tot het abstraheren van muzikale thema's zou je hem ook de Piet Mondriaan van de jazz kunnen noemen. In juli was het 100 jaar geleden dat Thelonious Sphere Monk werd geboren. Hieronder tien imposante tracks uit zijn loopbaan.

Lees meer...

Luisteren: het beste van Herbie Hancock

De legendarische pianist/keyboardist Herbie Hancock (1940) werkt aan een nieuw album. Wanneer dat uitkomt is nog niet beslist: 'I'm shooting for the spring, but I'm not putting a time limit on it. It's going to come out when it's ready.'

Hopelijk is het klaar als hij op North Sea Jazz optreedt, want de vorige cd (The Imagine Project) is alweer uit 2010. Wat beweegt iemand met zo'n gigantische loopbaan (onder meer als lid van de Miles Davis-band, als leider van de grensverleggende Headhunters en als maker van jazzhits als Rockit) om nog steeds op tournee te gaan? 'Bringing the culture of the world together. Because those are the times we live in today. That really is the 21st century.'

De komende editie van Jazzism Magazine (5 mei in de winkel) bevat een exclusieve coverstory, met daarin alles over Herbie Hancock.


1. Watermelon Man (album: Takin' off, Blue Note 1962)

Het was zijn debuut-album, maar de zelfverzekerdheid droop er van af. Met onder meer Dexter Gordon, Freddie Hubbard en Billy Higgins. En meteen een enorm succes.

2. Cantaloupe Island (album: Empyrean Island, Blue Note 1964)

Hier kunnen we niet omheen. Met Freddie Hubbard (een fantastische solo!), Ron Carter en Tony Williams. Een ingenieuzer compositie dan Watermelon Man maar ook een groot succes; het kwam in de top 100 van jazzstandards.

3. Maiden Voyage (album: Maiden Voyage, Blue Note 1965)

Algemeen beschouwd als een van Hancocks grootste composities. Op dezelfde plaat stond ook Dolphin Dance, eveneens een meesterwerk. Dit zijn stukken die niemand mag missen.

4. Little One (album: E.S.P. van Miles Davis, Columbia 1965)

Dit stuk deed Hancock enkele weken later nog eens over op zijn eigen album Maiden Voyage. In de tussentijd vond er zeker rijping plaats, maar deze uitvoering is ook zeer to the point.

5. The Sorcerer (album: Speak Like a Child, Blue Note 1968)

Hancock had The Sorcerer in 1967 ook al met Miles Davis op de gelijknamige plaat gezet. Een hele eer, maar in deze versie gaf de pianist zijn compositie toch nog diepere lagen mee.

6. Sly (album: Headhunters, Columbia 1973)

Een icoon van de funk jazz, een groot succes. Headhunters werd gemaakt voor een nieuw label, en het viel op dat op dit album een oude succes (Watermelon Man) een nieuw jasje kreeg. Hancock speelde voornamelijk nog op zijn fender rhodes.

7. Actual Proof (album: Thrust, Columbia 1974)

Van de opvolger van Headhunters. Actual Proof schreef Hancock tevens voor de film The Spook Who Sat By The Door, maar het ging hem vooral om een proeve van bekwaamheid op de fender.

8. Someday My Prince Will Come (album: The Piano, Columbia 1978)

Hoe nu? Zomaar een akoestische pianoplaat, tussen al dat elektronische geweld? Jazeker, opgenomen in concert in Tokyo. Deze verzameling lag buiten Japan bijna een kwart eeuw op de plank.

9. Rockit (album: Future Shock, Columbia 1983)

Rockit! Inclusief scratching! De video deed het zo mogelijk nog beter, maar de audioversie kwam in ons land zelfs in de top tien van singles. Wat een eigentijdse knaller, hij deed het ook goed in de dance clubs.

10. River (album: River – The Joni Letters, Verve 2007)

Met o.a. zangeres Corinne Bailey Rae en Wayne Shorter. Bedachtzaam, melancholiek – het album was een ode aan Joni Mitchell. Het kreeg een jaar later een Grammy.

11. The Times. They Are A'Changin (album: The Imagine Project, Hancock 2010)

Een album vol peace en cross-over. Op dit lied van Nobelprijswinnaar Bob Dylan combineert Hancock de West-Afrikaanse kora met een Keltische fluit, een viool en 'Uilleann pipes', zeg maar een doedelzak. Over experimenteerlust gesproken...

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed