Geen hemelbestormende zoektocht naar nieuwe wegen, maar mooi verzorgde composities
Geen goede leerling zonder goede leraar… En in Till Brönner trof Līva Strazdiņa (Berlijn, 1997) zo’n docent. Op haar debuutalbum Unspoken laat de trompettiste horen dat zijn lessen aan haar besteed zijn. Geen hemelbestormende zoektocht naar nieuwe wegen, maar mooi verzorgde composities, waarin gevoel minstens zo belangrijk, zo niet belangrijker is dan vertoon van techniek.
Zeven stukken, waarvan 6 eigen composities, koos Strazdiņa voor haar eersteling. Al meteen in het eerste nummer, Four Ants, geeft ze haar visitekaartje af: ze blaast een prachtige, soms haast fluwelen klank waarmee ze de luisteraar opneemt in haar fijnzinnige, lange melodische lijnen. Die lijnen en die klank komen het sprekendst tot uiting in het titelnummer Unspoken.
In haar composities laat Strazdiņa zich leiden door ervaringen uit haar dagelijks leven, die zij, ook al zijn ze niet altijd even positief, omzet in passende melodieën; zo schreef zij Misfortune Happens Sometimes na een volkomen mislukte concertopname. Toch geen woede of agressie, maar gewoon even uithuilen, ademhalen en opnieuw beginnen… En in Pūt Vējiņi (Google vertaalt die titel met ‘Blaas, winden’) brengt zij met een thema, dat van een verkwikkend briesje uitgroeit naar een razende storm, een liefdevolle hommage aan de natuur in Letland, waar haar wortels liggen.
Haar begeleiders heeft Strazdiņa met zorg uitgekozen. Pianist Laurie Rich voorop voelen zij haarfijn aan welke sfeer de trompettiste op Unspoken wilde creëren en passen zij zich daar in hun solistische intermezzo’s aan aan. Ook gitarist Florian Schultz, die in ’n enkel nummer met een wat steviger solo voor ’n snufje peper zorgt.
De subtiele melodische trompetpartijen en de doordachte harmonieën maken de kennismaking met Strazdiņa een buitengewoon prettige. Unspoken is het debuut van een trompettiste van wie we hopelijk nog veel mogen horen.
MARCEL BOUWMAN
Unspoken -Līva Strazdiņa (Timezone) uit op 26 juni 2026
