Menu Sluiten
Danielle Nicole

Albumrecensie: ‘Fireflies’ – Danielle Nicole

Danielle Nicole geeft met haar stevige zang meteen haar visitekaartje af

Het vierde album alweer van deze uit Kansas City afkomstige zangeres-bassiste, die inmiddels 10 Blues Music Awards en een Grammy Nomination in haar prijzenkast heeft. Dit nieuwe album ontstond tijdens een nogal emotionele periode in Danielles leven. Ze verloor haar broer Kris, die in haar band speelde en ideeën voor songs bijdroeg.

De ruwe schetsen werden grotendeels opgetekend en uitgewerkt door muzikale zwaargewichten Nick Schnebelen, Brandon Miller en Jim Pugh. De twee laatstgenoemden participeren ook in de hier aanwezige studioploeg, waarin ook albumproducer Tony Braunagel zit. Hoewel het leeuwendeel van de composities sterk is, sluipt er onvermijdelijk wat routine en plichtmatigheidheid in de structuur van songs als Soulside, Gaslight en (Pay The) Piper. Ze gaan enigszins ongemerkt voorbij.

Het overige twee derde deel boeit echter wél. Zoals het startnummer Radical Love, dat akoestisch opent, waarna de viermans formatie                                                                  krachtig invalt. Danielle geeft met haar stevige zang meteen haar visitekaartje af. Take Me Back, met een gastrol voor North Mississippi Allstar-gitarist Luther Dickinson, heeft een wat smerig geluid. Dan de fraai gearrangeerde gevoelige ballad Memories, waarin Danielle haar brede stemgeluid ten volle etaleert. Gitarist Brandon Miller vertaalt die stem vervolgens perfect naar z’n snaren. Tug Of War heeft de Staxsound à la Wilson Picketts Midnight Hour. Jammer dat het gitaarwerk daarin wat verzopen in de mix zit. Niet alles is even onderhoudend.

RIEN WISSE

Fireflies – Danielle Nicole (Forty Below Records) uit op 28 augustus 2026

Deel bericht

Laatste recensies