Jazzism

Josee Koning, wereldreiziger in muziek

Karen Duking — Fri, 26 Jun 2026 10:00:02 +0000

De eerste try‑outs van zangeres Josee Koning voor haar nieuwe programma, gewijd aan Sérgio Mendes, vinden momenteel plaats. Tegelijkertijd verscheen de liveversie van haar laatste studioalbum: 'Doce Presença, Live in Amsterdam'. Terugblik op een carrière die ruim vier decennia omspant.

Tekst: Monica Rijpma | Foto’s: Sydney Korsse

Lang voordat Braziliaanse muziek in Nederland een vanzelfsprekend onderdeel werd van de jazz- en wereldmuziekscene, stond Koning er al middenin. Rita Reys vertolkte de bossanova weliswaar eerder, maar deed dat in het Engels. Koning bracht het genre in zijn authentieke vorm, door in het Portugees te zingen.

In 1980 richtte ze samen met toetsenist Peter Schön de groep Batida op. De band maakte destijds furore met originele composities en de vermenging van jazzimprovisatie met de polyritmiek van de Braziliaanse genres. Dit vormde het DNA van Batida. De groep bracht drie albums uit, waaronder het geliefde Terra Do Sul (1987). Batida betekende voor Koning een doorbraak die haar verdere internationale carrière op een hoger plan bracht.

Van muziek in het leven naar een leven in muziek

Koning groeide op in een gezin waar muziek vanzelfsprekend was. Ze speelde gitaar en zong. Zonder ooit te bedenken dat het haar beroep zou worden, bleek haar passie te groot om het bij een hobby te laten. Ze volgde lessen, trad op met jazzcombo’s en ze ontwikkelde zich snel. Tegelijkertijd moest er brood op de plank komen. Ze werkte als stewardess bij KLM en werd een periode gestationeerd in Rio de Janeiro. Daar kwam haar liefde voor de Braziliaanse taal en muziek in een stroomversnelling.

Terug in Nederland besloot Koning naar het conservatorium te gaan. Ze studeerde Schoolmuziek en begon in het Portugees te zingen, wat destijds uitzonderlijk was. Toen Batida vanaf 1980 succes kreeg, vroeg het Hilversums Conservatorium haar om les te komen geven. Omdat ze zichzelf nog niet voldoende ‘on par’ vond, ging Koning eerst met een onderzoeksbeurs onder de arm naar Rio om ter plekke te studeren.

Universiteit van de straat

In Rio volgde ze een plan dat privélessen combineerde met wat zij de ‘universiteit van de straat’ noemt: ‘De muziek van de straat en in de wijken is hoe je samba en bossanova leert zoals ze bedoeld zijn. Dankzij een succesvol reisverslag kreeg ze hierna een volledige beurs, waardoor ze haar kennis kon verdiepen om die daarna in Nederland uit te dragen.

Toen de afdeling Wereldmuziek in Rotterdam werd opgericht, was het geen verrassing dat Koning ook daar werd gevraagd. In totaal gaf ze zo’n 25 jaar les in Hilversum, Rotterdam en Amsterdam. Naast haar lessen en masterclasses waarbij ze haar Braziliaanse contacten kon uitnodigen, werkte ze ook bij Stichting Schoolconcerten. Daarmee zette ze het genre stevig op de kaart in Nederland en werd ze een van de meest herkenbare stemmen van het Braziliaanse repertoire in Nederland en Europa.

Internationale ontmoetingen en muzikale vriendschappen

Een cruciaal keerpunt in haar solocarrière kwam door haar ontmoeting met Antônio Carlos Jobim, mogelijk gemaakt door de bekende tv-persoonlijkheid Tineke de Nooij. Dat was het echte beginpunt.

Een andere Braziliaanse muzikale grootheid, Dori Caymmi, kwam op haar pad en hij produceerde haar album gewijd aan Jobim. Via Toots Thielemans ontmoette ze Ivan Lins, met wie ze meteen een klik had. Dit leidde tot een langdurige artistieke en ook vriendschappelijke band. Ze traden samen op tijdens North Sea Jazz, hij werkte mee aan meerdere albums en produceerde in 2022 haar album Doce Presença, opgenomen in Lissabon. De liveversie, opgenomen in het Bimhuis met Lins als medemuzikant, is nu dus beschikbaar op de streamingdiensten – inclusief zeven videoregistraties.

Goed voor zichzelf zorgen

Haar carrière bracht Koning naar Los Angeles, Rio de Janeiro en vele Europese podia, en ze bleef steeds trouw aan haar eigen koers. Ze maakte onder meer een hommagealbum aan haar ex‑man Lennaert Nijgh, na zijn overlijden. Daarbij zingt ze zijn Nederlandse teksten – terwijl het album is opgenomen in Rio – met Braziliaanse muzikanten en arrangementen, wat zorgde voor een verrassend resultaat.

Toch komt de vraag: Hoe houd je het vol, na veertig jaar op het podium?
Koning glimlacht: ‘Ten eerste zorg ik goed voor mezelf, want gezondheid is voor mij misschien wel even essentieel als voor een sporter. Zingen is heel fysiek. Maar de belangrijkste inspiratiebron is Brazilië en de Braziliaanse muziek. Die bron is oneindig. Laatst was ik in Rio in een club waar een jonge singer-songwriter – de winnaar van The Voice Brasil – zijn eigen repertoire zong, zo alleen met een gitaar. Dat raakte me direct en gaf me weer helemaal die creatieve kriebels. Ik zal zeker iets doen met zijn muziek.’
‘Als anker heb ik mijn man. We zijn veel op de familieboerderij, ik werk in de moestuin, plant bomen, fiets en wandel veel. Mijn geweldige man steunt me door dik en dun. Hij – en mijn muzikale familie – zijn, naast de muziek, het fundament van mijn leven.’

Opnieuw in de spotlights

Het nieuwe programma sluit aan bij de steeds weer oplevende belangstelling voor Sérgio Mendes, die dankzij de Black Eyed Peas een paar jaar geleden weer helemaal in de spotlights stond. Onlangs gaf Koning nog een inleiding bij een documentaire over Mendes. Voor haar is het een eerbetoon aan de muziek die haar als jong meisje inspireerde om haar eerste elpees te kopen. Tijdens de try-outs is merkbaar hoe de muziek jong en oud raakt.

Met Doce Presença, Live in Amsterdam op de streamingdiensten, een nieuw programma op de bühne en een carrière die blijft groeien, bewijst Josee Koning dat haar muzikale reis nog lang niet ten einde is. Ze blijft een muzikale wereldreiziger en een bruggenbouwer met een stem die generaties verbindt.

Doce Presença, Live in Amsterdam, Josee Koning (ZenneZ Records) uit op 8 mei 2026

Het bericht Josee Koning, wereldreiziger in muziek verscheen eerst op Jazzism.

Michael Varekamp: ‘Miles toonde me de oneindigheid der dingen’

Karen Duking — Thu, 25 Jun 2026 10:00:59 +0000

Trompettist en verhalenverteller Michael Varekamp viert de 100ste geboortedag van Miles Davis met een nieuw album, een boek en een theatertour. Een gesprek over de man die hem een glimp van de eeuwigheid gunde.

Tekst: Dietmar Terpstra | Foto: Piet Gispen

‘Als Louis Armstrong mijn vader is, dan is Miles mijn moeder.’ Het is een van de meest geciteerde uitspraken van trompettist en verhalenverteller Michael Varekamp. In het kader van de 100ste geboortedag van Miles Davis trekt hij de theaters en festivals langs met zijn programma Miles! 100 Years.

Daarnaast verschijnt een album met eigen werk geïnspireerd op Davis en de archetypen die hij belichaamde, want Miles verwees veelvuldig naar zichzelf als ‘Pimp’, ‘Lover’ en ‘Fighter’. Deze en andere personages vormen het uitgangspunt voor een doorgecomponeerde suite onder de titel Portraits Of Miles.

Een glimp van de eeuwigheid

‘Zijn muziek raakte me voor het eerst toen hij met Charlie Parker speelde, in de jaren 40. Vroege bebop, heel intieme muziek. Later was dat My Funny Valentine, live, uit de jaren 60. Toen ik me er meer in verdiepte, begon ik langzaam te begrijpen hoe zijn abstractie werkte. Hoe hij de melodieën uit elkaar trok, als een soort elastiek. Hij kneedde en trok aan de muziek. Dat kwam heel erg binnen. Als trompettist begreep ik toen: dat universum bestaat dus ook, daar kun je ook naartoe. Miles bood me een glimp van de eeuwigheid, liet me een stukje zien van de oneindigheid der dingen.’
Jaren na die ontdekking vertelt Varekamp nog steeds met bevlogenheid hoe de muziek van Miles Davis hem raakte.

Portretten van een veelzijdig mens

Zijn nieuwe album Portraits Of Miles bevat zeven door Varekamp gecomponeerde tracks met titels als The Night Creature, The Pimp en The Alchemist. Ze weerspiegelen de verschillende persoonlijkheden die in Miles huisden.

‘Miles nam je mee op een soort trip. Als je aandachtig luistert, vang je een glimp op van wat er in hem omging. Hij bepaalde altijd de richting en wat hij ook speelde, hij maakte er elke keer iets anders van. Zijn veelkleurigheid was essentieel. Hij speelde met zijn materiaal, greep soms terug op quotes uit de jazzgeschiedenis. En zijn spel was altijd heel filosofisch, zijn tijd ver vooruit. “I can’t help myself”, zei hij dan.’

‘Mensen begrepen hem natuurlijk ook niet altijd. Hij had zoveel kanten en dat laat ik ook op mijn album horen. Jazz staat gelijk aan samenwerken, aan tolerantie en improvisatie. Bij Miles zag je dat heel sterk. Hij gaf de ruimte vorm en kon zijn vergezichten muzikaal verbeelden. Hij durfde en kon heel goed in het nu spelen.’

Vertrouwen als fundament

‘Voor mij betekent zijn muziek dat je in de eerste plaats moet leren elkaar zo goed mogelijk te faciliteren. Jazz spelen doe je vanuit vertrouwen – muzikaal en persoonlijk. Dat waren voor Miles de belangrijkste elementen, anders vond hij het saai worden. Hij zocht de spanning in het moment. Dat probeer ik ook. Met musici als Ben van den Dungen, Wiboud Burkens, Harry Emmery en Erik Kooger speel ik al meer dan twintig jaar samen. Dan ken je elkaar, dan vertrouw je elkaar. We vullen en voelen elkaar zo goed aan.’

‘Het album is ontstaan uit schetsen die Wiboud en ik samen hebben gemaakt. Miles beschreef zichzelf op veel manieren: als pooier, als bokser, als wereldster en als genereus mens. Het leek ons mooi om daar ons licht op te laten schijnen. Soms spelen we hem na, maar niet expres. We hebben ook niet gerepeteerd, maar zijn de studio ingegaan en keken wel wat eruit kwam.’ Dus in de geest van Miles.

Smaakvolle anekdotes

Tegelijkertijd verscheen bij uitgeverij Studio 92A het boek De Kracht Van Muziek, met verhalen van Varekamp, Amerika-kenner Willem Post en beeld van grafisch ontwerper Ton Wienbelt. Varekamp schrijft over zijn muzikale belevenissen in New York. Zijn ontmoetingen met Roy Hargrove, een bezoek aan het voormalige huis van Miles Davis op 312 West 77th Street en een uitnodiging van Wynton Marsalis om zijn repetities met het Lincoln Center Jazz Orchestra bij te wonen.

Het zijn zonder uitzondering smaakvolle anekdotes, afgewisseld met boeiende verhalen van Post en prachtig beeldmateriaal van Wienbelt. De lezer krijgt een verrassend rijk menu van 145 pagina’s vol muzikale hotspots en bijzondere verhalen, waarin muziek en beeld elkaar soepel afwisselen.

Portraits Of Miles, Michael Varekamp Eclectic Band (Outlaw Records) uit op 17 juni 2026

De theatertour Miles Davis – Celebrating 100 Years duurt tot en met 17 december 2026. Voor speellijst en data: https://www.theatersinnederland.nl/miles100-years/

Boek: Michael Varekamp, Willem Post, Ton Wienbelt, De Kracht Van Muziek. In het voetspoor van Michael door New York City, uitgeverij Studio 92A.

Het bericht Michael Varekamp: ‘Miles toonde me de oneindigheid der dingen’ verscheen eerst op Jazzism.

Ntjam Rosie laat grenzen vervagen in Podium Grounds

Redactie Jazzism — Wed, 24 Jun 2026 09:15:00 +0000

De Kameroens-Nederlandse singer-songwriter bracht recent haar nieuwe zelfgetitelde album uit. Ter gelegenheid van de release tourt de ze door Nederland met de 'Who I Am- Tour'.

In haar thuishaven Rotterdam meerde Rosie aan in Podium Grounds waar ze haar trouwe fans op boeiende wijze meenam langs verhalen, herinneringen en muziekstijlen. Begeleid door een zeven man sterke band lanceerde Rosie haar concert met ‘Fefel Ôsôé (By Streams Of Water)’. Een soepele, maar dansbare groove met rijke melodische instrumentatie. Daarbovenop Rosie’s soulvolle in Bulu gezongen lyrics zetten direct de toon voor de rest van de avond.

In haar inmiddels bijna twintigjarige carrière laat Rosie haar Afrikaanse achtergrond steeds terugklinken. Zowel muzikaal als tekstueel en ingebed in een rijke mix van jazz-, pop-, soul- en R&B-invloeden.

Persoonlijker dan ooit 

Die aanpak is in het nieuwe werk niet anders. Wat vooral opvalt is dat Rosie meer zelfreflectie toont. Zoals in het catchy klinkende Better over innerlijke rust en persoonlijke groei. Maar ook in het met reggae geïnjecteerde Mama over de constante lessen van het moederschap. Liedjes die op plaat al indruk maken, kregen tijdens het concert in Rotterdam een extra lading. Niet alleen door de persoonlijke introducties, maar vooral door de warme en charismatische manier waarop Rosie ze bracht. Ook In Your Arms, een ode aan haar partner over geborgenheid van verbondenheid, voelde als een muzikale omhelzing.

Tijdloze songs 

Hoewel Ntjam Rosie niet grossiert in hits, zijn er zeker favorieten. Dat bleek ook in Podium Grounds met het tijdloos sterke Space Of You van haar veelgeprezen album Elle (2010) en Thinking About You van de opvolger At The Back Of Beyond (2013). Vakkundig gemaakte songs met internationale allure die aanvoelen als classics uit Rosie’s repertoire en moeiteloos samenvloeien met haar recente werk. Datzelfde gevoel kwam naar boven bij de drie nummers die ze speelde van Home Cooking (2022). Kleinere liedjes met een semi-akoestische inslag waarbij Rosie zichzelf begeleidde op gitaar en de band zich subtiel opstelde. Zodoende kreeg de zangeres alle ruimte het persoonlijke karakter van de songs te accentueren, zoals in het indrukwekkende Efas Me Nga Só.

Zinderende chemie 

Ntjam Rosie’s band ademde een warme, bijna zinderende chemie. De blazerssectie, met Oscar Cordero op trompet en Donald Simoen op saxofoon, sneed strak door de ruimte. Achter hen bouwden Anan den Boer (keys), Rik van der Ouw (bas) en Thijmen Molema (drums) een pulserende onderstroom die de zaal langzaam in beweging zette. In Whose I Am, dat net als in de studioversie halverwege transformeerde in Cubaanse sferen, kon percussionist Koko Lawson zich laten gelden. In de opzwepende toegift Farafina liet gitarist Hassan Ait Moumad zijn snaren gloeien.

Bijzonder geluid 

In Podium Grounds bewees Ntjam Rosie in anderhalf uur opnieuw op eenzame hoogte te staan met haar muziek. De zangeres creëert een bijzonder geluid waarbinnen grenzen vervagen en verschillende culturen samenkomen. Dat doet ze in sterke liedjes die muzikaal indruk maken en tekstueel van betekenis zijn. Hiermee eist Rosie niet alleen een geheel eigen plek op in de Nederlandse jazz en aanverwante stijlen, maar ook in het Nederlandse muzieklandschap algemeen.

TEKST: SERGE JULIEN | FOTO’S: RON JENNER

Gezien: Ntjam Rosie – vrijdag 19 juni 2026 – Podium Grounds, Rotterdam

Lees ook:

06/2026 pocket concert Ntjam Rosie

05/2026 albumrecensie Ntjam Rosie

10/2023 albumrecensie Elle Reworked

Het bericht Ntjam Rosie laat grenzen vervagen in Podium Grounds verscheen eerst op Jazzism.

injazz #25-2026: Pocket Concerts met Alexander Beets Quartet

Karen Duking — Mon, 22 Jun 2026 10:00:15 +0000

Iedere week presenteert Buma Cultuur injazz, samen met Zivasound's Co de Kloet. Centraal staat de promotie van jazz en beyond. Deze keer met Alexander Beets Quartet.

Tracklist:

The Conrad Miller Trio – Night Dreamer (C. Molenaar)
Emanuele Pellegrini – For Solace (E. Pellegrini)
Emanuele Pellegrini – A Simple Way (E. Pellegrini)
Alexander Beets Quartet – De Fabriek (R. Bos)
Alexander Beets Quartet – African Garden Party (A. Beets)
Alexander Beets Quartet – The Night That Loves Forever (A. Beets)
Alexander Beets Quartet – Brother Hank (A. Beets)
Ruud Bos – De Fabriek (R. Bos)
Boi Akih – Carlos (M. Akihary/N. Brouwer)
Emanuele Pellegrini – All The Things You Are (Hammerstein/Kern)
The Preacher Men – Music For Blueshorn (E. Trujillo)

https://www.jazzism.nl/wp-content/uploads/2026/06/25_injazz-1.mp3

Buma Cultuur presenteert samenwerking met Zivasound en Co de Kloet wekelijks een nieuwe radiospecial. Het promoten van Nederlandse muziek rondom genres jazz, global en meer staat hierbij centraal. Alle afleveringen zijn online te beluisteren. injazz maakt zelf liveopnames op locatie. Daarnaast zendt het opnames uit die gemaakt zijn tijdens de injazz festivalavonden en andere evenementen rond Nederlandse, jazz- en globalgerelateerde muziek. Om de florerende Nederlandse scene internationaal ook te promoten, is er maandelijks een Engelstalige editie.

Info: co@injazz.nl

c) 2026 Zivasound/Buma Cultuur

Foto: Alexander Beets Quartet. L-R: Frán Rodríguez, Alexander Beets, Marius Beets, Sven Rozier

Het bericht injazz #25-2026: Pocket Concerts met Alexander Beets Quartet verscheen eerst op Jazzism.

Pat Metheny kijkt altijd vooruit

Redactie Jazzism — Thu, 18 Jun 2026 09:30:39 +0000

Voorspelbaar zal Pat Metheny nooit worden. Met zijn nieuwe project Side-Eye III+ slaat hij weer eens een volstrekt andere weg in. Samen met toetsenman Chris Fishman, drummer Joe Dyson en bassist Daryl Johns zet hij een prachtig nieuwe sound neer die wordt gecomplementeerd door zanger Leonard Patton.

Tekst: Jean-Paul Heck | Foto’s: Jimmy Katz

Volgens hem is de zoektocht naar de juiste muzikanten het allermoeilijkst. ‘Voor elk project heb ik tegenwoordig andere muzikanten. Natuurlijk maak ik het mijzelf moeilijk, maar dit is wel de manier waarop ik wil werken. Zo wilde ik voor dit project absoluut Daryl (Johns, red.) in de band hebben. Hij is echt een fantastische muzikant, die qua niveau zo kan aansluiten bij de groten uit de geschiedenis van de jazz.’

Metheny geeft aan dat hij gek is van muzikanten die met één noot je hart kunnen raken. ‘Miles kon dat, Stan Getz kon dat, Wes Montgomery kon dat… Maar later ook Steve Swallow en Michael Brecker. Ik zoek muzikanten die naast een hoop techniek ook diepte in hun spel kunnen brengen. Dat hadden de songs op mijn nieuwe album nodig.’

Gitaar niet op de voorgrond

Metheny groeide op tussen wereldsterren van toen en absorbeerde alles wat maar mogelijk is. Al die bijna terloopse lessen neemt hij mee in zijn eigen ontwikkeling. ‘Zonder ontwikkeling is er weinig aan. Ik had jarenlang dezelfde soort platen kunnen maken, maar daar pas ik voor.’

Daarbij gaat hij zelfs zover dat hij zijn eigen instrument niet meer op de voorgrond zet. ‘Wat kan ik als gitarist nog toevoegen aan al datgene dat ik in 50 jaar heb gemaakt? Ik heb in die jaren met muzikanten gewerkt die het gangbare overstijgen. Drummer Antonio Sanchez is zo iemand. Buitenaards! Datzelfde heb ik nu met Joe (Joe Dyson, red.). Hij is jong, maar zo verschrikkelijk getalenteerd.’

Steeds blijven groeien

Metheny zegt dat hij het laatste decennium veel meer op de stoel van de luisteraar is gaan zitten. Dat besef is op dit moment heilig voor hem. ‘Wat wil de luisteraar horen en hoe ervaart die mijn muziek? Muzikanten luisteren niet vaak naar zichzelf. Althans, ik niet. Maar de luisteraar zet een Metheny-plaat vaak wel 100 keer op en daar moet ik echt rekening mee houden.’

Aan de kwaliteiten van Metheny wordt echter nooit getwijfeld. Met 20 Grammy Awards op zijn schoorsteenmantel is hij wellicht de meest succesvolle jazzmuzikant van zijn generatie. Met meer dan 50 eigen albums achter zijn naam, hoeft de Amerikaan helemaal niets meer te bewijzen. Daar is hij volgens zichzelf ook helemaal niet meer mee bezig.

‘Maar op alle gebieden wil ik blijven groeien. Zo ben ik als zeventiger een veel betere performer dan voorheen. Ook wil ik geluiden creëren die nooit eerder door een mens zijn voortgebracht. Dat klinkt wellicht wat pompeus en overdreven ambitieus, maar dat zit wel in mijn hoofd.’

Daarbij gaat hij terug naar zijn jeugd. Naar het moment dat hij voor de eerste keer een album van Jimi Hendrix op zijn platenspeler legde. ‘Eerlijk gezegd kon ik er toen niet zoveel mee. Oké, ik vond hem een goede bluesgitarist maar dat was het wel. De bewondering en verwondering kwam pas later. Hetzelfde met John Coltrane. Je hebt soms jaren nodig om te begrijpen wat iemand speelt en waarom iemand het op die manier speelt.’

Nestor voor jonge muzikanten

Vooral aan het begin van deze eeuw zocht Metheny continu uitdagingen. Zijn album One Quiet Night uit 2003 is een plaat waar hij nog altijd erg trots op is. ‘Het is een soloalbum dat ik zonder enige overdub heb opgenomen. Iets waar ik pakweg 35 jaar geleden niet aan durfde te denken. Toen moesten mijn albums perfect klinken. Nu zoek ik het veel meer in de details. Bijvoorbeeld het zoeken naar de juiste nylonsnaar voor mijn akoestische gitaar. Ik zoek naar de rijkdom, naar een geluid dat mijn hart raakt.’

Het nieuwe album is weer een kraker. Vooral de productie is van een werkelijk bizar hoog niveau. Metheny lacht. ‘Ik hou ervan om live muziek op te nemen. Na zijn laatste album MoonDial dat in 2024 verscheen, tourde hij met een hoop nieuwe muziek over de wereld. Het Side Eye-project heeft vooral als insteek het spelen met jonge en zeer talentvolle muzikanten. Als 71-jarige nestor voelt Metheny het als zijn plicht om overdrachtelijk te werk te gaan. De rol van drummer Dyson is voor hem van eminent belang. ‘Joe is zoals gezegd een fantastische speler die zijn roots heeft in New Orleans. Ik ben geboren in Kansas City en dat hoor je ook in mijn spel. Als die achtergronden samenkomen, krijg je gewoon iets heel moois.’

Steven Spielberg-albums

Metheny deelt zijn albums altijd in twee soorten op: Platen die hij in een paar dagen tijd met een aantal muzikanten in een studio opneemt en zijn zogenaamde ‘Steven Spielberg-albums’. ‘Dat zijn de albums waar ik enorm veel tijd in steek en waar ik de studio met al zijn mogelijkheden als instrument gebruik. Side-Eye III+ is een soort mengelmoes van beiden. Er staan veel herkenbare geluiden en technieken op, maar ik denk ook dat mijn fans wel verras met een aantal nieuwigheden.’

Tijdens zijn huidige tour die hem op 11 en 12 juli ook op het North Sea Jazz brengt, zal hij zeker nieuw werk laten horen. ‘Simpelweg omdat het North Sea Jazz-publiek dat ook van mij verwacht. Weet je, je zal het wellicht een cliché vinden maar er is niets mooier dan te spelen op dat festival.’

Side-Eye III+ – Pat Metheny (Uniquity Music) uit op 27 februari 2026

Concertdata:

11 en 12 juli 2026, NN North Sea Jazz, Ahoy, Rotterdam

Het bericht Pat Metheny kijkt altijd vooruit verscheen eerst op Jazzism.

Jazz Not Jazz 10 – juni 2026

Redactie Jazzism — Thu, 18 Jun 2026 06:40:18 +0000

Hier vind je de nieuwste en meest interessante albums uit jazz, funk, soul, blues en alles daar tussenin – en daarbuiten.

Jazz Not Jazz is de barometer voor de moderne jazzscene in al zijn vormen. De inbreng van dj’s, organisators, programmeurs en journalisten is de basis voor JNJ10. De Top-10 bestaat deze keer uit: Jeff Parker IVtet, Lakecia Benjamin, Aja Monet, Immanuel Wilkins Quartet, Chris Potter, Nduduzo Makhathini, New Jazz Underground, Jason Moran, Elina Duni & Rob Luft en Kiri Ra!.

1. Jeff Parker ETA IVtet – Happy Today (International Anthem)

Op Happy Today van Jeff Parker hoor je twee lange, langzaam ontvouwende improvisaties. Gitaar, sax, bas en subtiele drums bouwen laag voor laag een hypnotische groove en zwevende klanken. Minimalistische jazz.

2. Lakecia Benjamin – We Dream (Artwork Records)

Saxofonist Lakecia Benjamin heeft voor We Dream verschillende gastmuzikanten uitgenodigd. In een toegankelijke explosieve mix van jazz, soul, hiphop en spoken word zit een boodschap van hoop.

3. Aja Monet – The Color Of Rain (Drink Sum Wtr)

The Color Of Rain staat vol poëtische, spirituele jazz. Met spoken word, zang en improvisatie bindt Aja Monet alle elementen samen.

4. Immanuel Wilkins Quartet – Live At The Village Vanguard Vol. 1, 2, 3 (Blue Note)

Immanuel Wilkins’ derde editie van Live At The Village Vanguard staat vol lange improvisaties en laat imposant samenspel van het kwartet horen.

5. Chris Potter – Alive With Ghosts Today (Edition Records)

Saxofonist Chris Potter vertelt op Alive With The Ghosts Today het verhaal van de abolitionist John Brown. Dat doet hij met rauwe donkere klanken die de spanningen weergeven zoals nog altijd in de Amerikaanse gemeenschap voelbaar zijn. Een mix van blues, gospel, folk – ook met Bill Frisell en Nate Smith.

6. Nduduzo Makhathini – The Myth We Choose (Blue Note)

Pianist Nduduzo Makhathini duikt op The Myth We Choose dieper in de Afrikaanse tradities. Luister naar akoestische spirituele jazz die samenvloeit met subtiele elektronische texturen.

7. New Jazz Underground – Hoodies (Artwork)

New Jazz Underground is een klassiek jazztrio dat op Hoodies hardbop, hiphop en moderne New Yorkse jazz laat horen vol groove en drive.

8. Jason Moran – Shards (Red Hook)

Shards van Jason Moran, samen met Marcus Gilmore en BlankFor.ms, verkent de grens tussen akoestische improvisatie en elektronica op melodieuze wijze.

9. Elina Duni & Rob Luft – Reaching For The Moon (ECM)

Elina Duni en Rob Luft spelen op Reaching For The Moon een subtiele mix van jazz en folkinvloeden vol melancholie. Stem en gitaar gaan op natuurlijke manier in elkaar over.

10. Kiri Ra! – Nen (We Jazz)

Op Nen van Kiri Ra! – met onder meer saxofonist Linda Fredriksson – hoor je jazz, ambient en folk die zich in trage organische klanken voortbeweegt.

Ga hier naar de individuele top-10 lijstjes

Het bericht Jazz Not Jazz 10 – juni 2026 verscheen eerst op Jazzism.

Jazz Not Jazz juni 2026 – Individuele Top-10’s

Redactie Jazzism — Thu, 18 Jun 2026 06:35:47 +0000

Op basis van de muzieksmaak van de professionals zijn hier de complete individuele Top-10’s van nieuwe albums. De platen zijn net uit of verschijnen in juli.

Dick Hovenga (Written in Music, Jazzism)

Raphael Gimenes – Caçador De Horizontes (Cantores del Mundo)
Jeff Parker ETA IVtet – Happy Today (International Anthem)
Jasmine Myra – Where Light Settles (Gondwana)
Brian Jackson – Now More Than Ever (BBE)
Elina Duni & Rob Luft – Reaching For The Moon (ECM)
Ancient Infinity Orchestra – It’s Always About Liberation (Gondwana)
Immanuel Wilkins Quartet – Live At The Village Vanguard Vol. 1 (Blue Note)
Mattias De Craene & Black Koyo – Makatan (W.E.R.F.)
Mammal Hands – Circadia (ACT)
Ragini Trio – 3 (W.E.R.F.)

Guy van Hulst en Brent Oostrum (TivoliVredenburg)

Lakecia Benjamin – We Dream (Artwork)
Emmet Cohen – Universal Truth (Mack Avenue)
Bill Frisell – In My dreams (Blue Note)
Chris Potter – Alive With Ghosts Today (Edition)
Walter Smith III – Twio Vol. 2 (Blue Note)
Joe Lovano – Paramount Quartet (ECM)
Dolphin Hyperspace – Echolocation (popop)
Hamilton de Holanda Trio – Nova (Sony)
Hermine Deurloo & Anton Goudsmit – Unfiltered (Challenge)
Immanuel Wilkins Quartet – Live At The Village Vanguard, Vol. 3 (Blue Note)

Gijsbert Kamer (de Volkskrant)

Tyshawn Sorey – Members…Don’t (Pi)
Lakecia Benjamin – We Dream (Artwork)
Jeff Parker ETA IVtet – Happy Today (International Anthem)
Immanuel Wilkins Quartet – Live At The Village Vanguard Vol. 1, 2, 3 (Blue Note)
Chris Potter – Alive With Ghosts Today (Edition)
Nduduzo Makhathini – The Myth We Choose (Blue Note)
Elina Duni en Rob Luft – Reaching For The Moon (ECM)
Michael Varekamp Electric Band – Portraits Of Miles (Shouting Enterprises)
Joe Lovano – Paramount Quartet (ECM)
Gabrielle Cavassa – Diavola (Blue Note)

Marieke Meischke (Jazz Maastricht, JazzOUT Fest)

Epoxy Quartet – Homestead (Live) (Challenge)
Sara Aldén – Force Of Nature (Prophone)
Chris Potter – Alive with Ghosts Today (Edition)
Nduduzo Makhatini – The Myth We Choose (Blue Note)
Margritte (feat. Ambroos De Schepper) – Lust (W.E.R.F.)
Phillip Golub – Partisan Ship (BERTHOLD)
Caktus x OJKOS – Øyeblikk (Sonic Transmission)
William Barrett Band – Live In Amsterdam (DOX)
Charlie Hunter – Space Bomb (SideHustle)
Inga Rothammel – Perle (Relative Pitch)

Onno Post (LantarenVenster, Muziekweb.nl)

Your Brother’s Keeper & Gary Bartz – Where Rivers Meet (Brownswood)
Valtteri Laurell & Ricky-Tick Big Band – Visions Of Dilla (BBE)
Kronstad 23 – Dødehavet (Batov)
Anthony Joseph – The Ark (Heavenly Sweetness)
Aja Monet – The Color Of Rain (Drink Sum Wtr)
Another Taste – Another Taste II (Space Grapes)
IZCO – Powerscroft (Brownswood)
Bloto + Ion D – Atmosfera (Astigmatic)
Moyses dos Santos – Maria (Far Out)
Horatio Luna – Action Reaction (La Sape)

Maarten Van Rousselt (Flagey Brussel)

Sparklmami – In this body (Verve Label)
Jeff Parker ETA Ivtet – Happy Today (International Anthem)
Knats – A Great Day In Newcastle (Gearbox)
Rosa Brunello – We Are Surging Waters (Domanda)
Nduduzo Makhathini – The Myth We Choose (Blue Note)
Tomeka Reid Quartet – Dance! Skip! Hop! (Out of your head)
Slagader – Playground (Slagader)
Elina Duni & Rob Luft – Reaching For The Moon (ECM)
Richard Spaven – Out Of The Quiet (Edition)
Immanuel Wilkins Quartet – Live At The Village Vanguard Vol. 1, 2, 3 (Blue Note)

Bartho van Straaten (Paradox)

Chris Potter – Alive With Ghosts Today (Edition)
Jeff Parker ETA IVtet – Happy Today (International Anthem)
Immanuel Wilkins Quartet – Live At The Village Vanguard Vol. 1, 2, 3 (Blue Note)
Pat Metheny – Side-Eye III+ (Uniquity)
John Medeski Trio – John Zorn’s Bagatelles Vol. 8 (Tzadik)
Sonny Rollins – Rollins In Holland (Resonance)
Tomeka Reid Quartet – Dance! Skip! Hop! (Out Of Your Head)
Dans Dans – Live! (Unday)
Shai Maestro – The Guesthouse (Naive)
Lakecia Benjamin – We Dream (Artwork)

Danny Theuwis (30CC, Leuven Jazz)

Kalia Vandever – Mana (International Anthem)
Bààn – Club Set III (W.E.R.F)
New jazz underground – Hoodies (Artwork)
Sneaky Jesus – For Better Future (Eigen beheer)
Jason Moran – Shards (Red Hook)
Aaron Shaw – And So It Is (Leaving)
Adam O’Farrill – Elephant (Out of your head)
Kiri Ra! – Nen (We Jazz)
Jordan Smart – Above The Street (Atlas Forge)
Laurence Pike – Possible Utopias For Jazz Quintet (Balmat)

Frank van Berkel en Shane Burmania (BIMHUIS)

حمد [Ahmed] – Play Monk (OTOROKU)
Jamie Peet – REFLEX: Daily New Beginning (BIMHUIS)
Aja Monet – The Color Of Rain (Drink sum Wtr.)
Jeff Parker ETA IVtet – Happy Today (International Anthem)
Amalie Dahl’s Dafnie EXTENDED – Live At Moldejazz (Sonic Transmissions)
Lakecia Benjamin – We Dream (Artwork)
John Hollenbeck’s George – Looking For Consonance (Out Of Your Head)
Robinson Khoury – Transara (ACT)
Martyn – Music For Existing (3024 Music)
Ton Felices – So Warm, PT.1: Warm-Blooded ep (DOX)

Frank Bolder (LantarenVenster, North Sea Jazz)

Jeff Parker ETA IVtet – Happy Today (International Anthem)
Immanuel Wilkins Quartet – Live At The Village Vanguard Vol. 3 (Blue Note)
Jason Moran, BlankFor.ms, Marcus Gilmore – Shards (Red Hook)
Yvonne Rogers – The Button Jar (Pyroclastic/La Reserve)
Matthew Stevens – Matthew Stevens (Candid)
Lakecia Benjamin – We Dream (Artwork)
Jarrod Lawson – Just Let It (Dome)
Fatoumata Diawara – Massa (NØ FØRMAT!)
New Jazz Underground – Hoodies (Artwork)
Gildaa – Gildaa (Eigen beheer/Grand Musique Management)

Benny Claysier en Abel Petneki (KAAP)

Aja Monet – The Color Of Rain (Drink Sum Wtr.)
Goran Kajfes Subtropic Arkestra & Avin Omar – Goran Kajfes Subtropic Arkestra & Arvin Omar (We Jazz)
Kiri Ra! – Nen (We Jazz)
Alabaster Deplume – Dear Children Of Our Children, I Knew / Cremisan (International Anthem)
Alexander Hawkins – No Nation But Imagination (Intakt)
Shadowlands – Two Minds (BMC)
Hyphen Dash – I Was Afraid Of Stone Rooms (No Time For Swing)
Hilde – Timbre (Boomslang)
Clément Janinet, Arve Henriksen, Ambre Vuillermoz, Robert Lucaciu – Garden Of Silences (BMC)
Ola Tunji – Ola Tunji (W.E.R.F.)

Sander Grande (Mojo, North Sea Jazz Festival)

Aja Monet – The Color Of Rain (Drink Sum Wtr.)
Dave Douglas – Transcend (Velvet Music)
New Jazz Underground – Hoodies (Artwork)
Lakecia Benjamin – We Dream (Artwork)
Brother Wallace – Electric Love (ATO)
Selah Sue & The Gallands – Movin’ (Because)
Bnnyhunna – Psalm Funk (Orange Blues)
Alden Hellmuth – Tether (LEITER)
Gildaa – Gildaa (Pias)
Mica Millar – A Little Bit Of Me (Golden Hour/V2)

Phil Horneman (Wicked Jazz Sounds)

MA:Q – When The Light Comes To Play (Mary Ancheta Music)
Christian Prommer – Rhythmique Nocturne (Compost)
Sweatson Klank – Super Stuff (Friends Of Friends)
Eric Demuro – Simulacra (Bastard Jazz)
Jalen Ngonda – Doctrine Of Love (Daptone)
Nao Yoshioka – Self (Sweet Soul)
Mayer Hawthorne – Man About Town (P&L)
Not Even Noticed – Space Beyond Noise (Tartelet)
Laura Misch – Lithic (One Little Independent)
Lau Ro – Lau (Mexican Summer)

Jazz Not Jazz 10 van nieuwe albums vind je hier

Het bericht Jazz Not Jazz juni 2026 – Individuele Top-10’s verscheen eerst op Jazzism.

Jazzfestivals juli en augustus 2026

Redactie Jazzism — Thu, 18 Jun 2026 06:30:22 +0000

Naast de grote jazzfestivals in Nederland en België in juli, valt er van alles te beleven op jazzgebied. Dit zijn de tips van Jazzism.

Foto: Jacob Collier op NSJ25 | Foto: Marcel Boshuizen

North Sea Round Town

Met o.a.: NOHMI, ChaChaChalina, Jèryh Luz, Artvark, Chaerin Im, Omer Govreen & Eran Har Even, Tallulah Rose, Eric Vloeimans, Son de Aquí, Alessandro Fongaro, Ben van Gelder, Jadi Peperzak, Michael Varekamp, Raquel Kurpershoek.

25 juni – 12 juli 2026, diverse locaties Rotterdam: North Sea Round Town

Gent Jazz, waar muziek live openbloeit

Gent Jazz is de plek waar muziek live echt openbloeit. Verdeeld over 12 festivaldagen valt er veel te genieten. Bijvoorbeeld op 2 juli, dan vieren Terence Blanchard & Ravi Coltrane de 100ste geboortedag van zowel Miles Davis als John Coltrane. Dat doen ze niet alleen met een nostalgische bril op. De essentie van jazz met improvisatie, originaliteit en emotie zullen een belangrijke component zijn. Ook op 2 juli: Sun Ra Arkestra, Lakecia Benjamin, Stanley Clarke.

Ook Marcus Miller brengt een eerbetoon aan zijn vriend en mentor Miles Davis met We Want Miles! op 10 juli. Ook die dag: Charles Lloyd, Shabaka, Nate Smith, Josh Johnson e.a.

2-18 juli 2026, Gent: Gent Jazz

50 jaar North Sea Jazz

Het 50-jarig jubileum van North Sea Jazz wordt gevierd met grote namen. Naast de eerder bekendgemaakte artiesten als The Isley Brothers, John Legend, Marcus Miller, The Roots en Jon Batiste zijn er nieuwe optredens aangekondigd.

Op vrijdag: Cécile McLorin Salvant, Gonzalo Rubalcaba, Chris Potter met Larry Grenadier & Eric Harland, Kenny Barron, Johnathan Blake, Kokoroko, Paradox Jazz Orchestra, Robert Glasper, Suzan Veneman Sextet, The RH Factor, Vijay Iyer & Wadada Leo Smith en meer.

Op zaterdag: Pat Metheny & Tyn Wybenga Brainteaser Orchestra, Christian McBride|Kenny Barron|Julian Lage, Flea and The Honora Band, Thundercat en meer.

Op zondag: Dee Dee Bridgewater, DJ Pee .Wee (Anderson .Paak), Jarrod Lawson, Julia Hülsmann Quartet, Maria Schneider, Terence Blanchard & Ravi Coltrane: Miles/Coltrane Legacy.

10-12 juli 2026, Rotterdam: North Sea Jazz

Terrasconcerten Muziekgebouw aan het IJ

Vijf weekenden lang intieme concerten op het terras aan het water van het Muziekgebouw, met zowel gevestigde namen als opkomende musici. Met onder meer: Amsterdams Andalusisch Orkest, Black Harmony, Agus Fulka, Boy Akih, Izaline Calister,

17 juli tot en met 16 augustus, Amsterdam: Terrasconcerten

On The Roof-concerten

Tot en met 28 augustus is het dakterras van HoogtIJ in Amsterdam-Noord het toneel voor een reeks concerten. Op 9 juli speelt pianist Chaerin Im met haar trio. En op 23 juli speelt singer-songwriter Becca Stevens een intieme soloset. Op 6 augustus is het podium voor het Ghaeth Almaghoot Quintet en op 20 augustus presenteren Ella Zirina, Ben van Gelder en Clemens van der Feen een eenmalig programma. Op 28 augustus spelen The Ploctones het laatste optreden van de reeks.

Tot en met 28 augustus, Amsterdam: On the Roof

A Funky Wicked Jazz Fest

Op A Funky Wicked Jazz Fest komen jazz, funk, soul en elektronische muziek samen. Een volledige festivaldag (van 13.00 tot 23.00 uur) met meer dan twintig acts. Het dagprogramma is speciaal voor families en kinderen. ‘s-Avonds verschuift de focus naar meer energie met liveoptredens en DJ-sets, gevolgd door een afterparty. Met onder meer: Tallulah Rose, Kid Sublime ft. Ebony Winter, The Soul Demons, Lucas Benjamin, Mademoiselle Pipi, Kid Koma, MariGlue en Drabes.

22 augustus, Noorderlicht – NDSM, Amsterdam: A Funky Wicked Jazz Fest

Jazz in Aartswoud

Jazz in Aartswoud is een tweedaags festival in de stal en op het terrein van het Rundveemuseum Aat Grootes in Aartswoud. Twee dagen vol hedendaagse jazz uit binnen- en buitenland, gemoedelijk en gastvrij. Met onder meer: Ruben Hein, Candy Dulfer, Sam Ghezzi & the Hi-Stakes, Kraak & Smaak.

29-30 augustus, Aartswoud: Jazz in Aartswoud

Verder op de festivalagenda:

Holland International Blues Festival 19-20 juni 2026, Grolloo

Gouda Jazz Festival 26-27 juni 2026, Gouda

Jazzdagen Harderwijk met Lizz Wright, 1 juli 2026, Grote Kerk, Harderwijk

Wonderfeel 3-5 juli 2026, Baarn

Brosella 3-5 juli 2026, Ossegem Park, Brussel

Summertime Jazzfestival 16-18 juli 2026, Den Haag

Grachtenfestival 7-16 augustus 2026, Amsterdam

Haarlem Jazz & More 13-15 augustus 2026, Haarlem

Jazz Festival Delft 19-23 augustus 2026, Delft

Jazzfestival Generations 12 september, Apeldoorn

IJsseljazz 13 september 2026, Gorssel

Jazz by the Sea 17 september 2026, Domburg

Festival Jazz International Nijmegen 30 oktober – 1 november 2026, Nijmegen

Rockit Festival 14 november 2026, Groningen

November Music 20-29 november 2026, Den Bosch

Voor alle concerten: actuele concertagenda

Het bericht Jazzfestivals juli en augustus 2026 verscheen eerst op Jazzism.

Albumrecensie: ‘The Myth We Choose’ – Nduduzo Makhathini

Karen Duking — Thu, 18 Jun 2026 06:05:10 +0000

Een geestverruimende luisterervaring: mysterieus, hypnotiserend en rijk aan betekenis

Met zijn vierde release voor Blue Note verdiept de pianist, componist en filosoof zijn zoektocht naar spiritualiteit, culturele identiteit en collectief geheugen, verpakt in een rijke mix van jazz, Afrikaanse tradities en contemporaine klanken. Voor dat laatste is zijn 18-jarige zoon Thingo verantwoordelijk. Zijn subtiele elektronische texturen geven de muziek een eigentijdse onderlaag, zonder afbreuk te doen aan de organische kracht van het geheel.

Makhathini onderzoekt op The Myth We Choose de rol van mythevorming binnen verschillende culturen en gemeenschappen. Die thematiek sluit aan bij een album als In The Spirit Of Ntu uit 2022. Het krachtige Imvunge KaNtu verwijst opnieuw naar deze Zuid-Afrikaanse pre-koloniale filosofie. Makhathini’s karakteristieke hamerende aanslag, zijn ongebruikelijke harmonieën en de stootkracht van ritmesectie Dalisu Ndlazi (bas) en Lukmil Pérez (drums) geven het nummer een aangrijpende intensiteit.

Het album opent indrukwekkend met Kuzodlula, waarin plechtstatige koorzang en het lyrische trompetspel van Robin Fassie Kock direct de spirituele toon zetten. Een ander hoogtepunt is Liyoze Line Nangakithi, een poëtisch duet tussen Makhathini’s piano en het fluitspel van Shabaka. Hun muzikale verwantschap gaat terug tot Wisdom Of Elders van Shabaka and the Ancestors, de samenwerking die Makhathini internationaal op de jazzkaart zette.

De bijdragen van vocalisten Thando Zide, Muneyi en Makhathini’s vrouw Omagugu versterken de universele lading van het album. Hun veelal in het Zulu gezongen teksten benadrukken de diepe verankering van de muziek in de Zuid-Afrikaanse cultuur. Makhathini zelf treedt eveneens naar voren als zanger, onder meer in het subtiele slotakkoord Zimthilili.

Ook nu verlegt Makhathini weer grenzen. The Myth We Choose is een muzikaal ritueel. Mysterieus, hypnotiserend en rijk aan betekenis. Een geestverruimende luisterervaring.

MARCEL HAERKENS

The Myth We Choose – Nduduzo Makhathini (Blue Note) uit op 26 juni 2026

Op 1 juli 2026 speelt Makhathini met zijn trio in Bimhuis, Amsterdam

Het bericht Albumrecensie: ‘The Myth We Choose’ – Nduduzo Makhathini verscheen eerst op Jazzism.

Albumrecensie: ‘Vlamp’ – Vlamp

Karen Duking — Thu, 18 Jun 2026 06:00:44 +0000

De jazzfunk van Vlamp zet je telkens op het verkeerde been

Het titelloze, instrumentale debuutalbum van Vlamp is een optelsom van de ontwikkeling die de band in hun zevenjarig bestaan doorgemaakt heeft. Er staan oudere songs op maar ook stukken die tijdens de opnames in de studio spontaan ontstonden. Improvisatie is dan ook een belangrijke pijler waarop hun relaxt groovende muziek rust.

Het Limburgse gezelschap rond gitarist Bart Oostindie, bassist Wladimir Geels en drummer Daan Gooren is gepokt en gemazeld in de muziekscene. Op het album en vaak ook op het podium word het drietal bijgestaan door een blazerssectie (Tim Paters, Roel van Wijk en Tim Daemen), percussionist Martin Verdonck en toetsenist Frank Montis.

De songs op het album bewegen zich tussen jazz en funk van de gesofisticeerde songs van Average White Band tot de stevigere P-funk van George Clinton c.s., maar er worden ook regelmatig onverwachte zijstraatjes ingeslagen. Zo is Stretch onmiskenbaar geïnspireerd door de geestverwanten van Khruangbin, ontpopt Lunar Lander zich plots als een vermomde ska-song, terwijl het gitaarwerk in Ardilla Carbello en Down The Rabbit Hole lonkt naar dat van Pat Metheny. Strak geïnstrumenteerd, stijlvol en onweerstaanbaar swingend.

MARCEL HAERKENS

Vlamp – Vlamp (Cerise Records) uit op 10 juni 2026

Het bericht Albumrecensie: ‘Vlamp’ – Vlamp verscheen eerst op Jazzism.