Nog maar net 21 jaar oud blaast saxofonist Simon Comte met zijn eerste ep ‘Chameleon Eyes’ de internationale jazz explosief nieuw leven in. Jazzism spreekt het jonge talent vanuit New York, waar hij studeert aan de Manhattan School of Music.
Tekst: Dick Hovenga | Foto’s: Maël G. Lagadec
Comte maakte al grote indruk toen hij in zijn woonplaats Brussel in het voorname Flagey, tijdens het Brussels Jazz Festival in 2024, met zijn Europese kwartet een volledig uitverkocht lunchconcert speelde. Terwijl hij aan zijn laatste jaar bezig was op de Manhattan School of Music in New York ontmoette hij daar de muzikanten waarmee hij nu op plaat debuteert. Een stuiterend goed en jong kwartet van internationale klasse die de komende jaren vol in de belangstelling zal komen te staan. Hoog tijd om Comte te spreken.
Een referentiekader creëren
‘Fijn om nu een referentiekader te hebben waarvandaan ik verder kan gaan’, zo vertelt hij als ik hem vraag naar het ontstaan van Chameleon Eyes. ‘Het is echt een overzicht van tracks waar ik de laatste jaren het meest trots op ben. De openingstrack van de ep is Island, een stuk dat ik al schreef toen ik veertien was. Natuurlijk wel door de jaren heen gerijpt en steeds weer opnieuw gearrangeerd. Het was natuurlijk fijn om daarmee te openen.’
‘De andere drie stukken die ik in de afgelopen jaren schreef vond ik in een opbouwende lijn goed op de ep passen. Stukken die ik graag wilde oppakken met mijn vrienden – want dat zijn pianist Brahm Sasner, contrabassist Chet Carlson en drummer Kabelo Mokhatla de afgelopen jaren wel echt geworden.’
‘Ondanks het feit ik wilde debuteren met een ep moest het wel een complete indruk geven van waar ik muzikaal voor sta. Zo wilde ik de ep ook afsluiten met een stuk van de veel te onbekende Franse componist Emile Paladilhe, dat werd Psyché. Zeg maar dat ik met deze ep een referentiekader wilde creëren vanwaaruit ik nu weer nieuwe muziek kan gaan schrijven.’
Legende James Farber als sound engineer
‘We namen Chameleon Eyes op in de fameuze New Yorkse Sear Sound-studio, gelegen op de zesde verdieping van een gebouw op 48th Street’, zo vertelt Comte over de creatie van de ep. ‘Ik heb al wat albumopnamen meegemaakt als gast op platen van anderen en ik wist in ieder geval hoe ik het niet wilde (lacht). Dus zeker niet los van elkaar je partij inspelen maar met elkaar, naast en tegenover elkaar. Zo kunnen we elkaar in de ogen kijken en optimaal op elkaar reageren om te weten waar de stukken naartoe gaan.’
‘Ik had het geluk dat we eerst een flink aantal dagen de stukken door konden nemen voordat we de studio indoken. Een album maken kost veel geld, dus ik was blij dat we het op één dag studio en één dag mixen konden houden. Dat kwam mede doordat we legende James Farber als sound engineer hadden (bizar genoeg was hij beschikbaar!). Hij gaf ons het vertrouwen dat alles er goed op zou komen. Ik denk dat we mede door zijn aanwezigheid (voor ons alle vier een absolute legende!) alles gegeven hebben wat we in ons hadden.’
Jonge muzikant
Natuurlijk praten we over zijn jonge leeftijd. ‘Voor een student op de Manhattan School of Music in New York ben ik eigenlijk niet eens zo jong. Veel studenten starten hier na de middelbare school, dus rond hun achttiende. Waar ze ook vandaan komen, want deze academie trekt heel veel studenten aan van over de hele wereld.’
‘Mijn kwartetmaten zijn allemaal van mijn leeftijd of hoogstens één à twee jaar ouder. Met onze leeftijden zijn we eigenlijk helemaal niet bezig. We spelen allemaal in heel veel bands om zoveel mogelijk te leren. Als we dan weer bij elkaar komen, horen we elkaars groei meteen. Des te groter is de uitdaging als je met een grote naam speelt; dan gaat je ontwikkeling nog sneller.’
New York als bruisend jazzhart
‘Ik wilde per se in New York studeren, het hart van de jazz. Dan had ik de kans om heel veel te spelen naast mijn studie, omdat er zoveel clubs zijn en er zoveel geweldige muzikanten wonen’, zo beantwoordt Comte mijn vraag over de grote stap naar Amerika. ‘Studeren c.q. oefenen doe ik heel veel en hier in clubs spelen is natuurlijk helemaal te gek en daagt je ontzettend uit. Mijn muzikale groei komt echt doordat ik hier ben en je als jonge muzikant, met zo’n prominent geluid als de sax heeft, natuurlijk echt wel goed moet kunnen spelen voordat je het podium opduikt met al die geweldige muzikanten.’
‘New York is een geweldige stad om je als beginnende jazzmuzikant in te ontwikkelen. Als ik volgend jaar afgestudeerd ben, zal ik echt proberen om hier te blijven wonen. Of afwisselend in Brussel en New York. Ik vind het namelijk ook geweldig om door Europa te trekken en daar in de coole clubs te spelen. Om daar alvast op vooruit te lopen: er staat met mijn kwartet al een mooie tour gepland voor het voorjaar in Europa. Ik zie er heel erg naar uit om het publiek kennis te laten maken met de stukken die op de ep staan, maar ook veel nieuwe stukken die we gaan spelen.’
Chameleon Eyes – Simon Comte Quartet (Flak Records) uit op 6 november 2026
Concerten:
17 januari 2027, Brussels Jazz Festival, Flagey, Brussel (B)
21 januari 2027, L’An Vert, Luik (B)
23 januari 2027, Bernaerts Platform, Antwerpen (B)
16 maart 2027, River Jazz Festival, Brussel (B)
29 mei 2027, Paradox, Tilburg
Meer Simon Comte:
