Van Mongoolse invloeden tot hallucinerende grooves. Festival Sound of Europe biedt een originele en avontuurlijke staalkaart van jazz en cross-overs.
Wat gebeurt er als muzikanten de grenzen van jazz opzoeken en elkaar uitdagen met uiteenlopende muzikale ideeën? Sound of Europe geeft daar drie dagen lang antwoord op. Het kleinschalige festival in Breda brengt gevestigde musici en jong talent samen in een programma vol avontuur, vernieuwing, verrassende contrasten en eigenzinnige composities. Een plek voor nieuwsgierige luisteraars die graag buiten hun comfortzone treden.
Jelle Willems’ Tiny Choir
Toetsenist Jelle Willems opent op vrijdagavond het festival in de Kapelzaal van het Holland Casino met zijn project Tiny Choir. Samen met zangeressen Līva Dumpe, Kristina Kovalyova en Katrina Kabinecka, saxofonist Maarten Hogenhuis en drummer Pedro Nobre weet hij het publiek een uur lang te boeien. De ijle stemmen vinden elkaar in harmonie en contrasteren sterk met de instrumentalisten. Vooral de interactie tussen Hogenhuis en Nobre levert spannende momenten op. Lyrische, haast impressionistische fragmenten vloeien over in georganiseerde chaos.
Libérica
In dezelfde Kapelzaal trakteerde Libérica het enthousiaste publiek op een mix van Catalaanse volksmuziek, flamenco en jazz. Vooral in de langzamere stukken kwamen de details in het spel van contrabassist en bandleider Manel Fortià en trompettist Eva Fernández mooi naar voren. In de fellere passages werden die echter overstemd door het drumgeweld. Jammer, want met een meer uitgebalanceerd geluid had dit opzwepende concert aan gelaagdheid gewonnen.
World Groove Collective
Opzwepend, opzwepender, opzwependst… Het podium stond vol percussie-instrumenten, die World Groove Collective vanaf de eerste noot uitbundig benutte. De band verbond New Yorkse jazz uit haar hoogtijdagen met Afro-Afrikaanse ritmiek. Hoewel saxofonist Tom van der Zaal indruk maakte met zijn solo’s, eisten de percussionisten Steven Brezet en Fantison Araby O’Bryan, samen met drummer Tim Hennekes, de hoofdrol op. Met zichtbaar plezier dirigeerden ze de rest van de band, Cas Jiskoot op bas en pianist Miguel Rodríguez, naar het zijpodium. Vitaal, energiek en vooral opzwepend.
Omar Soliman
In de zaal van Dansgezelschap de Stilte stond zaterdagmiddag de jonge pianist Omar Soliman op het podium, bijgestaan door drie gelouterde jazzmusici. Zijn composities beginnen vaak klassiek en traditioneel, maar worden door tempowisselingen gaandeweg vrijer en minder voorspelbaar. Vooral het lange Who Will You Be? maakte indruk. Na een solo van saxofonist Jesse Schilderink bouwde een strakke baslijn van Jeroen Vierdag op naar een ontladende climax, met drummer Wouter Kühne als inventieve aanjager.
Mare Meijer
Daarna was de vloer voor een outsider: het sextet van Mare Meijer. Met haar ijle stem en Nederlandstalige teksten over liefde, verlies en eenzaamheid wist ze de kleine zaal te betoveren. Haar fijnzinnige composities werden mooi gedragen door altviolist Oene van Geel en celliste Sarah Louise. Jammer genoeg liet de verstaanbaarheid te wensen over; juist bij zulke persoonlijke teksten is dictie cruciaal.
Shuteen Erdenebaatar
Terug in de Kapelzaal speelde de viermansformatie rond de Mongoolse pianiste Shuteen Erdenebaatar. Op haar album Bright Folk klinkt ze nadrukkelijk als jazzpianist, al zijn Mongoolse invloeden hoorbaar. In Home Is You, over kleine voorwerpen die haar op tournee een thuisgevoel geven, is haar spel transparant en soms bezwerend. Dat contrasteerde fraai met de snelle loopjes in rauwe, expressieve solo’s van saxofonist Simon Comté. Contrabassist Nils Kugelmann en drummer Antoine Pierre verbonden beide stijlen soepel. De vier muzikanten hielden voortdurend oogcontact, speelden moeiteloos op elkaar in en tilden zo de muziek naar een hoger plan. Het hechte samenspel smaakt naar meer.
Jasper Høiby’s 3Elements
Jasper Høiby is een van de beste hedendaagse jazzbassisten. Hij presenteerde met 3Elements een klassieke triobezetting met allesbehalve klassieke stukken. Op zijn album Conversations Of Hope pleit hij voor menselijk contact in plaats van communicatie via computers. Met pianist Reuben Goldmark zette hij de melodielijnen uit, terwijl de Spaanse drummer Naíma Acuña hun samenspel heerlijk tegendraads inkleurde. Binnen Høiby’s composities kregen alle drie de muzikanten volop vrijheid.
WAAN
WAAN sloot de zaterdag met verve af. Bij Sound of Europe kreeg de band in 2002 voor het eerst een podium. Inmiddels is het derde album We Want WAAN verschenen. Halverwege klonk het wat donkere Lost van debuutalbum Echo Echo, een mooi ijkpunt voor de muzikale ontwikkeling. De geraffineerde saxofoonlijnen van Bart Wirtz, strakke bas van Matteo Mazzù en scherp getimede drums van Oliver Penu versmelten met elektronica via de toetsen van Emiel van Rijthoven tot een losse, transparante en bij vlagen hallucinerende groove. Waanzinnig, inderdaad.
Tekst: Marcel Bouwman | Foto’s: Sophie Conin, Sydney Korsse | openingsbeeld: Jelle Willems’ Tiny Choir in de kapelzaal van Casino Breda
Gezien: Festival Sound of Music – 9, 10 & 11 oktober 2026 in Breda
