Een goedgemaakte en onderhoudende plaat
Mamas Gun is een van de betere bands in de retrosoul, een genre dat nu zo’n jaar of 10 over zijn houdbaarheidsdatum is. Zanger Andy Platts (meer bekend van zijn andere yacht rockband Young Gun Silver Fox) en zijn groep hebben een voorliefde voor de goed geproduceerde progressieve soul, funk, quiet storm en blue-eyed soul uit de jaren 70.
De Britse groep heeft een bredere achtergrond en diepere kennis van oude soul dan de meeste van hun collega’s, die vooral geënt zijn op simpele maar doeltreffende radio- en festivalvriendelijke jaren 60 soul shouters met een hoog meezinggehalte. Wat Mamas Gun bovendien onderscheidt is dat ze zich meer laten inspireren door onder meer Philly soul en Curtis Mayfield, zonder dat hun voorbeelden al te obvious waren doordat ze er altijd een eigen moderne draai aan geven.
De verwijzingen zijn op hun zesde album Dig! (de titel is al wat clichématig en populair – klinkt als een opdruk voor een T-shirt) echter overduidelijk. Ze worden zelfs genoemd in het persbericht: The Stylistics, The Delfonics en Stevie Wonder. Dat is wel erg zelfbewust. Zoiets is altijd een zwaktebod, maar voor de jonge generatie artiesten is het helaas gangbaar om jezelf te vergelijken met anderen. Je wil je toch juist onderscheiden en niet in een hokje laten plaatsen, zou je denken. Het komt niet erg geïnspireerd over. Desondanks is Dig! wel degelijk een goedgemaakte en onderhoudende plaat, maar eerlijk gezegd kennen we het nu wel.
PETER SCHONG
Dig! – Mamas Gun (Candelion) uit op 26 april 2026
