Albumrecensie: ‘Wildflower’ – Patrieck Bonnet & Casper Christensen

Al verschillende keren en bij verschillende concerten hadden de Haagse saxofonist Patrieck Bonnet en de Deense gitarist Casper Christensen elkaar sinds 2019 ontmoet, maar tot een gezamenlijke opname was het nog niet gekomen. Tot februari 2025, toen ze beiden in hun agenda’s tijd hadden om de Hilversumse Wisseloord Studios in te duiken. Met contrabassist Matheus Nicolaiewsky en drummer Imre Kuis namen ze daar Wildflower op.

Ook op dit album laat Bonnet horen, dat hij niet alleen een technisch knappe, maar ook tedere, gevoelvolle saxofonist is: geen ruig-scheurende solopartijen, geen spierballengetoeter met nóg meer nootjes in één tel, maar mooi uitgebalanceerde lange, melodische lijnen in een warme, doorleefde toon.

Met zijn vingervlugge loopjes over snaren en zijn speelse akkoorden vult Christensen hem mooi aan. Soms speelt hij dezelfde lijn als de saxofoon, soms dwarrelt hij daar vrolijk en lustig omheen. Met zijn creatieve spel voorkomt hij dat de langzamere stukken in nachtclubmuzak dreigen te verzanden.

Dat gevaar van trage gezapigheid in de composities weet het tweetal ook vakkundig te omzeilen door de doordachte schikking van de stukken. Beiden hebben voor Wildflower composities aangeleverd: Bonnet drie, Christensen vier. Na Kabouterboek als krachtig uptempo openingsnummer volgen enkele rustiger stukken, en net als de luisteraar naar wel wat meer power verlangt, komt 2025 BC, een compositie van Bonnet, waarin beide heren dartel met elkaar op de muzikale vuist gaan.

Twee dagen in de studio hebben geleid tot een gevarieerd en elegant album in de beste jazztraditie.