De Kameroens-Nederlandse singer-songwriter bracht recent haar nieuwe zelfgetitelde album uit. Ter gelegenheid van de release tourt de ze door Nederland met de 'Who I Am- Tour'.
In haar thuishaven Rotterdam meerde Rosie aan in Podium Grounds waar ze haar trouwe fans op boeiende wijze meenam langs verhalen, herinneringen en muziekstijlen. Begeleid door een zeven man sterke band lanceerde Rosie haar concert met ‘Fefel Ôsôé (By Streams Of Water)’, ook de eerste track op het nieuwe album. Een soepele, maar dansbare groove met rijke melodische instrumentatie. Daarbovenop Rosie’s soulvolle in Bulu gezongen lyrics zetten direct de toon voor de rest van de avond.
In haar inmiddels bijna twintigjarige carrière laat Rosie haar Afrikaanse achtergrond steeds terugklinken. Zowel muzikaal als tekstueel en ingebed in een rijke mix van jazz-, pop-, soul- en R&B-invloeden.
Persoonlijker dan ooit
Die aanpak is in het nieuwe werk niet anders. Wat vooral opvalt is dat Rosie meer zelfreflectie toont. Zoals in het catchy klinkende Better over innerlijke rust en persoonlijke groei. Maar ook in het met reggae geïnjecteerde Mama over de constante lessen van het moederschap. Liedjes die op plaat al indruk maken, kregen tijdens het concert in Rotterdam een extra lading. Niet alleen door de persoonlijke introducties, maar vooral door de warme en charismatische manier waarop Rosie ze bracht. Ook In Your Arms, een ode aan haar partner over geborgenheid van verbondenheid, voelde als een muzikale omhelzing.
Tijdloze songs
Hoewel Ntjam Rosie niet grossiert in hits, zijn er zeker favorieten. Dat bleek ook in Podium Grounds met het tijdloos sterke Space Of You van haar veelgeprezen album Elle (2010) en Thinking About You van de opvolger At The Back Of Beyond (2013). Vakkundig gemaakte songs met internationale allure die aanvoelen als classics uit Rosie’s repertoire en moeiteloos samenvloeien met haar recente werk. Datzelfde gevoel kwam naar boven bij de drie nummers die ze speelde van Home Cooking (2022). Kleinere liedjes met een semi-akoestische inslag waarbij Rosie zichzelf begeleidde op gitaar en de band zich subtiel opstelde. Zodoende kreeg de zangeres alle ruimte het persoonlijke karakter van de songs te accentueren, zoals in het indrukwekkende Efas Me Nga Só.
Zinderende chemie
Ntjam Rosie’s band ademde een warme, bijna zinderende samenhang. De blazerssectie, met Quirijn Vos op trompet en Donald Simoen op saxofoon, sneed strak door de ruimte. Achter hen bouwden Anan den Boer (keys), Rik van der Ouw (bas) en Thijmen Molema (drums) een pulserende onderstroom die de zaal langzaam in beweging zette. In Whose I Am, dat net als in de studioversie halverwege transformeerde in Cubaanse sferen, kon percussionist Koko Lawson zich laten gelden. In de opzwepende toegift Farafina liet gitarist Hassan Ait Moumad zijn snaren gloeien.
Bijzonder geluid
In Podium Grounds bewees Ntjam Rosie in anderhalf uur opnieuw op eenzame hoogte te staan met haar muziek. De zangeres creëert een bijzonder geluid waarbinnen grenzen vervagen en verschillende culturen samenkomen. Dat doet ze in sterke liedjes die muzikaal indruk maken en tekstueel van betekenis zijn. Hiermee eist Rosie niet alleen een geheel eigen plek op in de Nederlandse jazz en aanverwante stijlen, maar ook in het Nederlandse muzieklandschap algemeen.
TEKST: SERGE JULIEN | FOTO’S: RON JENNER
Gezien: Ntjam Rosie – vrijdag 19 juni 2026 – Podium Grounds, Rotterdam
Lees ook:
06/2026 pocket concert Ntjam Rosie
05/2026 albumrecensie Ntjam Rosie
10/2023 albumrecensie Elle Reworked
