De poëzie van Rosie raakt immer de kern
Zo’n twee decennia is Ntjam Rosie inmiddels een bijzondere verschijning in de Nederlandse muziek, en ver daarbuiten. Al die tijd opereerde ze op het snijvlak van soul, jazz, pop en muziek met wortels in haar geboorteland, Kameroen. Onvermoeibaar, en waarschijnlijk niet zonder moeite, heeft ze een geheel eigen plek in het muzikale landschap weten te veroveren – door haar eigen weg te gaan, zonder concessies aan smaak en mode.
Dat heeft nu geresulteerd in dit album, dat niet voor niets haar naam draagt. De muziek is de optelsom van een reis over woelige baren van geloof, identiteit, het behoud van artistieke vrijheid en niet te vergeten de lastige klippen van het moederschap. Ze heeft haar muziek ogenschijnlijk vervolmaakt, al kan niet ontkend worden dat jazz een hoofdbestanddeel vormt. Mede debet aan het lichtvoetige geluid van de plaat is de medewerking drummers als Yoràn Vroom, Tuur Moens en Willem van der Krabben, gitarist Hassan Ait Moumad, toetsenist Emiel van Rijthoven, percussionist Koko Lawson, blazers Floris Windey en Donald Simoen, en het Ragazze Quartet.
Vooral multi-instrumentalist Rik van der Ouw drukte een stempel op de plaat, met zijn gevoel voor groove en harmonie. Een song als Better is daarvan een mooi voorbeeld, waarbij een onderwerp als persoonlijke groei zacht wordt voortgestuwd in een deinende soundtrack, vol fijnmazige details. Zonder dat de song uit het oog verloren wordt. Hetzelfde geldt voor Nelly’s Song, over weerzien met een oude vriendin, eveneens geschreven met een goed oor voor detail. De poëzie van Rosie raakt immer de kern, ze spaart zichzelf noch haar omgeving, en weet zodoende van deze fraaie plaat een werkstuk van jewelste te maken.
DIETMAR TERPSTRA
Ntjam Rosie – Ntjam Rosie (O-Tone Music) uit op 24 april 2026
