Willem Romers

In Contrast
Eigen beheer
Jazz
Het album begint fluisterzacht, zwelt langzaam aan, maar het geheel ebt weg voor het tot volle wasdom is gekomen. Het tweede nummer is al even dromerig, uitwaaierend vanuit een sus-mineur, terwijl het derde nog abstracter is, met duidelijke referenties aan fjordenjazz. Track 5 en 6 idem dito. Een gitaar kietelt akkoorden met een overdosis galm, een huilerige saxofoon doemt op, gestreken bas, ruisende bekkens. Bewuste vermijding van nadrukkelijke ontwikkeling, zwelgend in verzachtende omstandigheden. Alleen het nummer Kora heeft een groove, maar helaas een beetje obligaat poppy akkoordenschema. Romers denkt in klanklandschappen en dus rommelt en frommelt hij er geïnspireerd op los. Voor de fans van spierballenjazz is deze plaat irrelevant. Voor de liefhebbers van impro-impressionisme is het daarentegen een veelbelovend visitekaartje.
Storm Bakker