Momenten van pure muzikale schoonheid, maar ook passages waarin de spanningsboog verdwijnt
Dit is een muzikale collage die weigert zich te laten vastpinnen. SOTC II is het derde volledige album van het enigmatische, in Brooklyn gevestigde multi-genrecollectief Standing on the Corner. Het album telt 15 nummers, geschreven en opgenomen door bandleider Gio Escobar, Jack ‘Wacko’ Nolan, Buz ‘Man-man’ Donald en Clérida ‘Ca$h Clay’ Eltimé. Daarnaast zijn er bijdragen van een opvallende reeks gastartiesten, onder wie Danny Brown, Ladybug Mecca, Sonia Sanchez, Solange en Styles P. Standing on the Corner maakt muziek alsof genres slechts tijdelijke obstakels zijn. Het collectief beweegt zich zonder enige schroom tussen jazz, hiphop, soul, funk, psychedelica, no-wave, rock en experimentele elektronica. Het resultaat is geen gemakkelijk album, maar eerder een 64 minuten durende stroom van ideeën, geluiden, herinneringen en invallen.
Ook de ontstaansgeschiedenis past bij het eigenzinnige karakter van de groep. Het album was lange tijd nauwelijks toegankelijk en verscheen in verschillende vormen. Muzikaal is SOTC II vooral een album van contrasten. In Gimme My Gun botsen gospelachtige toetsen met venijnige gitaarpartijen. Mr. Postman, Wait! klinkt tegelijkertijd funky en psychedelisch. Het is muziek die voortdurend in beweging is en de luisteraar nauwelijks tijd geeft om zich ergens comfortabel te nestelen. Daarin schuilt zowel de kracht als de zwakte van het album. Standing on the Corner heeft ideeën genoeg. Misschien zelfs te veel. De groep stapelt samples, stemmen, ritmes en stijlen op elkaar alsof ze bang is een interessante gedachte te laten ontsnappen. Dat levert momenten van pure muzikale schoonheid op, maar soms ook passages waarin de spanningsboog verdwijnt.
Toch voelt de chaos zelden willekeurig. Onder de vervormde stemmen, rauwe drums en onverwachte stijlbreuken zit een duidelijke fascinatie voor de stad, zwarte muziekgeschiedenis en maatschappelijke ontwrichting. Sonia, met Sonia Sanchez en Solange, vormt een rustpunt binnen de voortdurende geluidsstroom. Daar wordt duidelijk dat achter alle ruis ook een opvallend gevoelige componist schuilgaat. Hetzelfde geldt voor The Night Has Arrived, waarin de dreiging even plaatsmaakt voor hoop en verlangen.
SOTC II is daarmee geen album dat zich na één luisterbeurt volledig prijsgeeft. Daarvoor is het te grillig, te gelaagd en soms simpelweg te vermoeiend. Maar wie bereid is door de geluidsmist heen te luisteren, ontdekt een groep die haar eigen muzikale universum consequent verder uitbouwt.
ARJAN KLAVER
SOTC II – Standing On The Corner (XL Recordings) uit op 11 september 2026
