Menu Sluiten
Eli Reed

Albumrecensie: ‘Getting There’ – Eli Paperboy Reed

Fantastische stem is het epigonisme van oude soulmannen ver voorbij

Dat Eli Paperboy Reed op zijn tiende album de handen ineenslaat met levende legende Swamp Dogg blijkt een gouden greep te zijn. Van rauwe Memphis soul en zoetgevooisde countrysoul tot gospel en funk; Eli Husock alias Eli Paperboy Reed weet waar Abraham de mosterd haalt. Dat had Swamp Dogg meteen in de smiezen toen hij hem op een muziekfestival tegen het lijf liep. De 84-jarige cultheld speelt op Getting There toetsen, verzorgt achtergrondvocalen en produceerde het album. Daarnaast arrangeerde Reed samen met hem de bescheiden maar effectieve blaasarrangementen en gaan ze een dubbelzinnig gezongen dialoog aan in het funky One Man’s Trash (Is Another Man’s Treasure).

Voormalig wonderkind Reed telt inmiddels 43 lentes en dat is te horen in zijn fantastische stem die het epigonisme van oude soulmannen ver voorbij is en zich moeiteloos buigt naar de sfeer van het moment. Of dat nu het Motowneske duet Love You More, met opkomend zangtalent Zaniah is of die weergaloos vertolkte, via Ben E King bekend geworden slijper How Can I Forget.

Naast laatstgenoemde track en het door Swamp Dogg onder zijn echte naam Jerry Williams met Delayne Stegall geschreven Knock Knock Memories, componeerde Reed alle songs zelf. En ook daarin is hij gegroeid. Luister maar naar de melancholieke countrysoul van Like We Used To, met fraai lapsteelspel van Johnny Lamm of het introspectieve Sore Loser waar Reed de wanhoop vanuit zijn tenen schreeuwt. Hartverscheurend.

MARCEL HAERKENS

Getting There – Eli Paperboy Reed (Yep Roc) uit op 11 september 2026

Deel bericht

Laatste recensies