Norah Jones Archieven - Jazzism

Festivalverslag North Sea Jazz 2025 – zondag 13 juli

Redactie Jazzism — Tue, 15 Jul 2025 10:21:48 +0000

Zondag op North Sea Jazz met onder meer Jan van Duikeren & Marcel Veenendaal, Jacob Collier met het Metropole Orkest, Norah Jones, Jazzmeia Horn, Kurt Elling & Yellowjackets.

Tekst: Karen Duking, Rob Horsting, Angelique van Os | Foto’s: Marcel Boshuizen, Monique van den Hoek, Ranjani Nirosha

Jan van Duikeren & Marcel Veenendaal

‘Walking on thin ice’, zo betitelde Marcel Veenendaal, frontman van de rockband DI-RECT, het jazzuitstapje met de trompettist Jan van Duikeren. De band bestaat daarnaast uit pianist Karel Boehlee, contrabassist Aram Kersbergen en de 90-jarige drummer John Engels en opende met Come Wander With Me. Veenendaal waagde zich zelfs aan Lilac Wine, geweldig gezongen door voorgangers Nina Simone en Jeff Buckley. Het is even wennen voor de zanger. Normaal gesproken gaat hij tussendoor blowen en lopen toeschouwers niet tussendoor weg om een ander concert te zien, zoals gebruikelijk op North Sea. Marcel Veenendaal is from another planet en voelt zich heel klein bij de grote jazzmuzikanten waar hij mee speelt. Hij begeeft zich volgens eigen zeggen op dun ijs, maar haalt ruimschoots – en blootvoets – de overkant. (KD)

Aki Rissanen en Steven Kamperman

De Finse pianist Aki Rissanen en de Nederlandse klarinettist Steven Kamperman laten sprankelend samenspel horen in de Yenisei. Het tweetal wisselt sterke thema’s af met vrije improvisatie. Rissanen weet een mooie balans te vinden in zowel begeleiding als zelf de leading rol op zich te nemen. Zijn rijke kleurenpalet vult het lyrische en ritmische spel van Kamperman mooi aan. Hierbij gaan ze soms volledig hun eigen weg om vervolgens elkaar weer even makkelijk te vinden. De veelal korte stukken blijven boeien en schuren de ene keer tegen de vrije improvisatie aan, waarin Kamperman soms lekker scheurend spel brengt. De pianist pakt ook zijn momenten en brengt daarbij gedragen intro’s en drapeert prachtige lijnen. Sprankelend, grappig en verrassend; een mooi begin van de dag. (AO)

Jacob Collier & Metropole Orkest

In de Maas brengt Artist in Residence Jacob Collier zijn grande finale met het Metropole Orkest. De onvermoeibare Collier vliegt over het podium, bespeelt diverse instrumenten en zweept de zaal op. Hij brengt voornamelijk repertoire van zijn Djesse serie, dat bestaat uit vier losse albums. Ook klinken er bekende hits van Michael Jackson en Sting. Het begin van het concert is wat rommelig qua sound, wat mogelijk komt door het altijd lastige geluid in de Maas. De koortjes klinken ook wat dissonant, maar bij Collier weet je nooit of dat nu de bedoeling is of niet omdat hij nogal bijzondere harmonieën samenbrengt. Zittend op een blok voor op het podium bezingt Collier het verhaal waarmee zijn muzikale vierluik Djesse begon. Het stuk mondt uit in een uitbundige climax met een feature op percussie. Het is jammer dat het orkest niet overal even goed benut wordt. Uiteraard wordt het publiek weer meermaals ingezet als koor, Colliers handelsmerk. (AO)

Lady Blackbird

Lady Blackbird zong stukken van haar albums Black Acid Soul en Slang Spirituals. Met een stem die klinkt als een klok en een rocktrio achter haar bleek het moeilijk om de zaal direct te pakken. Lag het aan het vroege tijdstip of aan het missen van vaart in het concert? De energie kwam wel los toen ze aan het einde van een instrumentaal nummer plots in de zaal verscheen en van daar begon te zingen. Het publiek verzamelde zich vervolgens voor het podium en zo sloot het concert af op een manier die je graag meteen vanaf het begin zou zien en zo goed past bij de muziek: dansende en meezingende mensen. (RH)

Tigran Hamasyan

Hamasyan begint met een stevige opener waarbij zijn vierkoppige band dynamisch vuurwerk levert. In het 2e stuk voegt de Armeen ook een andere sound toe met diverse keyboards. Hij kan volledig freewheelen terwijl ritmesectie Marc Karapetian (bass) en Nate Wood (drums) onvermoeibaar het pulserende ritme vasthouden. Toetsenist Yessaï Karapetian vult de gelaagdheid mooi aan. Later in de set excelleert Karapetian zelf ook met een heavy solo. Na al het spektakel zoekt Tigran wat meer de verstilling op, ingeleid met een driestemmig koor. De muziek van The Bird Of A Thousand Voices voelt aan als een donker sprookje, vol repeterende lijnen, strakke riffs, complexe tempowisselingen, warme melodieën, spannende wendingen en uitdagende modulaties in een mystiek sfeertje. Het knappe is dat de composities toegankelijk blijven klinken. Een hoogtepunt tot zo ver. (AO)

Norah Jones

Het staat behoorlijk vol in de Nile als Norah Jones verschijnt in haar knalgroene outfit. De singer-songwriter met de fluwelen stem speelt met haar band veel tracks van haar laatste album Visions. Muziek met country- en indie-invloeden en easy listening nummers. Jones lijkt er niet echt zin in te hebben achter de piano en keyboard; ze glimlacht plichtmatig en er is weinig onderlinge chemie in de band – laat staan met de zaal. Alleen drummer Brian Blade heeft er veel plezier in. Afsluiter Don’t No Why klinkt fluweelzacht met een fijne timing. Maar tijdens de hele set zijn er te weinig uitschieters om meegesleept te worden. (KD)

Durand Bernarr

Durand Bernarr heeft een dijk van een stem die hij in een energieke show optimaal laat horen. Hij is niet voor niets ook een veelgevraagd achtergrondzanger: ‘I’m the favorite artist of your favorite artist’. Op zijn aanwijzingen danst en zingt het publiek mee tijdens de performance. (KD)

Anoushka Shankar

Anoushka Shankar wist direct een warme band met het publiek te creëren. Door haar persoonlijke verhalen nam ze het publiek mee in haar muziek, haar wereld, haar verleden, haar vader en haar kinderen. Hoe passend daarbij, en toch ook bijzonder verrassend, was het dat haar halfzus Norah Jones spontaan een stuk meezong, iets wat beide dames zichtbaar emotioneerde. Ook verrassend was het gebruik van elektronica/loopstation/distortion door de band, waardoor onverwachte soundscapes ontstonden, opbouwend naar een hoge intensiteit. (RH)

Alex Koo

Met zijn vaste trio, Lennart Heyndels op contrabas en Dré Pallemaerts op drums, speelt pianist Alex Koo het repertoire van zijn laatste album Blame It On My Chromosomes uit. Zijn composities ademen een mooi donker randje. Het roept een soort onderbuikgevoel op, dat zich steeds verder ontvouwt met een soort unheimische ondertoon en tegelijkertijd prettig voelt. De muziek is spannend, origineel en uitdagend. Jonass is het slotstuk dat opgedragen is aan een gelijknamige verongelukte jeugdvriend van Koo. Mooi repeterend motief in de piano, voortgestuwd door bas en drums. Opeens legt het trio de muziek stil en slaat de melancholie toe. Mooie overgang om vervolgens weer terug te keren naar het beeldende begintempo. (AO)

Jazzmeia Horn

De Amerikaanse vocaliste Jazzmeia Horn ziet er stralend uit met een groene traditionele jurk met gouden borduursels en een mooie gouden band in het haar. Het is nogal een verschijning, deze dame. De zangeres opent met het vrij traditionele stuk Tip, waarin haar power zang gelijkenissen toont met Betty Carter. Ze haalt gelijk alles uit de kast, haar hese stem met rauw randje beweegt zich al scattend uiterst soepel van hoge naar lage registers. Horn geeft haar bandleden volop ruimte om te soleren. Speciale vermelding voor pianist Joel Homes. Jazzmeia Horn legt nadruk op tekstvoordracht en in het 3e stuk neemt ze flinke risico’s in het hoge register, met enorme uithalen waarbij ze soms een beetje uit de bocht vliegt. Kierend en huppelend over het podium gaat ze volledig op in de muziek. Ondanks haar enorme muzikaliteit en lef rijst de vraag waarom ze zo over de top zingt, want het is niet nodig. (AO)

Christie Dashiell

In Missouri galmt de zwoele en diepe jazzsoul van het Christie Dashiell Quartet. Dashiel laat vooral ruimte horen. Qua sound doet ze denken aan Dianne Reeves. Haar muziek ademt een heerlijk sfeertje, waarbij haar rijke, donkere stem zich fraai beweegt in het geheel. Dashiell raakt juist met subtiele ad libs, fraaie fraseringen en spatzuivere, spannende invulling. Een vocaal hoogtepunt. (AO)

Immanuel Wilkins Quartet

In Madeira speelde altsaxofonist Immanuel Wilkins met zijn ensemble, bestaande uit pianist Micah Thomas, bassist Ryoma Takenaga en drummer Kweku Sumbry. Ambitie en lef heeft Wilkins volop. Het grote gebaar en epische, gelaagde composities worden dan ook niet geschuwd tijdens de set. (KD)

Kamasi Washington

Eerder op de avond zagen we Kamasi Washington al met zijn dochtertje op het balkon schuifelen bij Jacob Collier. Nu zet hij de zaal op z’n kop met z’n uitbundige 9-koppige ‘West-Coast Get Down’ band. Het geluid is hard en een dikke brij, dat langzaam gedurende de set wat verbetert. Waarom is dit altijd het geval in de Maas? Tijdens dit muzikale spektakel laat Washington vooral zijn bandleden shinen. Op een enkele solo en korte, pakkende thema’s na speelt hij zelf niet. Hij fungeert meer als de spil, het brein achter het collectief die alles aanstuurt. En hij geniet er zichtbaar van. De band wordt in diverse stukken uitgebreid geïntroduceerd en daarbij toont Washington de enorme kwaliteit van zijn musici, voornamelijk afkomstig uit Los Angeles. Zoals toetsenist Brandon Coleman, die een imponeerde solo neerzet. De heavy ritmesectie met drummer Tony Austin en bekend gezicht, bassist Miles Mosley, zorgen voor stuwende extase. Ook Cameron Graves brengt een sterk staaltje improvisatie vanachter de vleugel. Kamasi Washington zorgt voor een explosieve afsluiting in de Maas. (AO)

Kurt Elling & Yellowjackets celebrate Weather Report

De afsluiter van de dag in Amazon was Kurt Elling & Yellowjackets. Ik had Yellowjackets recent nog gezien in het Bimhuis, wat voor mij ‘a walk down memory lane’ was. Nu namen ze samen met Kurt Elling het iconische repertoire van Weather Report onder handen. Dat kan natuurlijk een risico zijn, maar in de handen van deze bijzonder getalenteerde musici het ene pareltje na het andere opleverde. En wat een waanzinnig goede zanger is Kurt Elling toch! Alles raak! En dan ook nog een solo toegift geven. Bijzonder indrukwekkend. (RH)

Linda Sikhakhane

De Zuid-Afrikaanse tenorsaxofonist Linda Sikhakhane speelt met zijn kwartet in Missouri. De 32-jarige muzikant vervlecht zijn Afrikaanse roots met Amerikaanse invloeden. De sound is mooi open, waarbij Sikhakhane bijna lieflijke en subtiele melodieën speelt onder repeterende Afrikaanse ritmen. Hij zoekt ook de vrije expressie in zijn solo’s en doet dit met volle overtuiging, maar zijn toon blijft vrij hoog en ingetogen. Zo kan het ook. Het viertal brengt ook meer heftige stukken met vurige climaxen. Geweldig samenspel waarbij de musici elkaar blindelings vinden. Een verrassend afsluiting van een enerverend festival. (AO)

https://www.jazzism.nl/nieuws/festivalverslag-north-sea-jazz-2025-vrijdag-11-juli/

https://www.jazzism.nl/nieuws/festivalverslag-north-sea-jazz-2025-zaterdag-12-juli/

Het bericht Festivalverslag North Sea Jazz 2025 – zondag 13 juli verscheen eerst op Jazzism.

Norah Jones en John Legend zingen samen in ‘Summertime Blue’

Redactie Jazzism — Tue, 08 Jul 2025 10:35:10 +0000

'Summertime Blue' is een muzikaal eerbetoon aan de zomer, vol warmte en nostalgie. Een muzikaal staaltje vakmanschap dat zowel Norah Jones als John Legend tot in de finesses beheersen

Tekst: Redactie Jazzism | Foto: Skyler Brown

De twee muzikanten sloegen de handen ineen voor hun allereerste muzikale samenwerking. Het resultaat is Summertime Blue. Een dromerig en melancholisch duet waarin de kenmerkende stemmen van beiden prachtig samensmelten. De single werd geproduceerd door Jones zelf, samen met Gregg Wattenberg, die de ontmoeting tussen de twee muzikale zwaargewichten faciliteerde.

Via side project naar samenwerking

Norah Jones en John Legend zijn geen onbekenden in de muziekindustrie. Ze zijn beiden bekend als singer-songwriters en pianisten met een geheel eigen stijl. En natuurlijk een indrukwekkende staat van dienst. ‘Ik werkte aan een side project met Gregg en ontdekte dat hij ook met John samenwerkte,’ vertelt Jones. ‘Er kwamen gelijk ideetjes op in mijn hoofd. John is een van zangers die ik al jaren bewonder, maar we hadden elkaar nog nooit ontmoet. Gregg stelde voor om samen een nummer te maken. Die kans liet ik niet aan me voorbij gaan. John nodigde ons uit in zijn studio in Los Angeles en het was ontzettend leuk om samen te werken en tijd door te brengen.’

Perfecte start van de zomer

Ook Legend is enthousiast over de samenwerking: ‘Wat een perfecte manier om de zomer te beginnen! Ik voel me vereerd om deel uit te maken van deze prachtige track met Norah. Haar stem, haar soul en haar muzikaliteit zijn uniek. Ik ben al zo lang fan van haar, en ben blij dat we eindelijk samen iets hebben kunnen maken.’

Speeldata Norah Jones

12 juli NN North Sea Jazz Festival

14 juli Gent Jazz

Het bericht Norah Jones en John Legend zingen samen in ‘Summertime Blue’ verscheen eerst op Jazzism.

De nieuwe Jazzism is uit met Norah Jones op de cover

Redactie Jazzism — Thu, 18 Apr 2024 07:57:24 +0000

Jazzism 2 is nu uit. Naast de coverstory met Norah Jones, spreken we met Charles Lloyd, Susanne Alt, Joel Ross, Jacob Collier en Chantal Acda. Ook aandacht voor onder meer: Ethan Iverson, Melissa Aldana, Don Byas, Dennis van Aarssen, Guy Salamon, Oerhert, Daan Herweg, De Beren Gieren, Sullivan Fortner, Greg Osby en Ralph Towner.

Tijdens de ruim 20-jarige carrière van Norah Jones, sprak Jazzism diverse keren met haar. Deze keer laat ze weten dat ze zich nu echt vrij voelt muziek te maken op haar eigen voorwaarden. Saxofonist Charles Lloyd was ooit de rockstar van de jazz. Tegenwoordig leeft hij teruggetrokken op een berg en is op een spirituele reis, ‘en ik ben ook een bluesman.’ Susanne Alt legt uit hoe haar nieuwste album een eerbetoon werd aan de muziek van Roy Hargrove. ‘Improvisatie in jazz trekt me aan’, vertelt multi-instrumentalist Jacob Collier, ‘alles kan in jazz.’

Joel Ross

Voor een vibrafonist is de uitspraak van Joel Ross een eigenaardige. Hij zegt dat zijn focus niet op de vibrafoon ligt, maar op het narratief en communicatie met publiek en medespelers. Hoe dat zit, leest je in de nieuwe Jazzism. Daarin ook aandacht voor: de ongebruikelijke akkoorden van Chantal Acda, Ethan Iverson, Melissa Aldana, Don Byas, Dennis van Aarssen, Guy Salamon, Oerhert, Daan Herweg, De Beren Gieren, Sullivan Fortner, Greg Osby, Ralph Towner, Wim Overgaauw, KAMU Kollektiv, columns, recensies en meer.

Luister naar een selectie van nummers van de muzikanten in dit nummer:

Het bericht De nieuwe Jazzism is uit met Norah Jones op de cover verscheen eerst op Jazzism.

Video: Norah Jones is Playing Along met Questlove en Christian McBride

Redactie Jazzism — Thu, 12 Oct 2023 08:00:39 +0000

Zangeres en pianist Norah Jones maakt graag muziek met mensen. Dus begon ze haar eigen podcast om precies dat te doen. Voor deze speciale sessie heeft ze 2 gasten uitgenodigd: Questlove en Christian McBride.

Beiden komen uit Philadelphia en zijn elk op hun eigen manier titanen van de muziekscene geworden. In de podcast halen ze hilarische herinneringen op aan hun middelbareschooltijd herbeleven. Analyseren ze een aantal van hun grootste muzikale invloeden. En spelen samen met Norah geïnspireerde covers van onder meer D’Angelo.

Why Am I Treated So Bad

In de video een voorproefje van het plezier waarmee ze live het nummer Why Am I Treated So Bad spelen met tekst van Roebuck ‘Pops’ Staples.

Podcast

Norah Jones is een meervoudig Grammy-winnende zangeres en pianiste die graag muziek maakt met mensen, dus begon ze haar eigen podcast om precies dat te doen. Elke aflevering gaat ze met een andere gast om de tafel zitten voor geïmproviseerde muzikale samenwerkingen en openhartige gesprekken. Haar gasten komen uit alle lagen van de bevolking en elke muziekstijl en je weet nooit waar de liedjes hen zullen brengen.

Je vindt de podcast Norah Jones Is Playing Along op de podcast apps.

Foto: Shervin Lainez

Het bericht Video: Norah Jones is Playing Along met Questlove en Christian McBride verscheen eerst op Jazzism.

Gent Jazz 2023: de eerste namen

Redactie Jazzism — Mon, 06 Mar 2023 13:09:48 +0000

Eerste namen Gent Jazz bekend: Norah Jones, Gregory Porter, Snarky Puppy, Branford Marsalis Quartet & many more

Gent Jazz maakt zich klaar voor een onvergetelijke 22ste editie. Tussen 5 en 15 juli 2023 strijkt je favoriet jazzfestival opnieuw neer in de mooiste tuin van Gent. Tien dagen lang ontdek je het beste wat jazz in zijn vele vormen te bieden heeft. Met de terugkeer van Norah Jones, klappers als Mavis Staples en Marcus Miller, opkomend talent Laufey, jazzsensatie Gregory Porter en artiesten van Gentse bodem Isolde Lasoen, Lara Rosseel en Dishwasher.

Meer info vind je hier

Het bericht Gent Jazz 2023: de eerste namen verscheen eerst op Jazzism.