Boomasiel
ED/egbertderix.com
Jazz/impro
Pianist/componist Egbert Derix maakt het zichzelf niet gemakkelijk maar houdt zijn werk daardoor wel spannend. Op Boomasiel vertaalt hij poëzie naar zelfgecomponeerde muziek. Het is de titel van een dichtbundel van zijn broer Govert wiens werk hier vertegenwoordigd is naast uiteenlopende tekstdichters van Frans Budé (waaronder een respectvol I.M. voor de betreurde Wim Brands) tot de Schotse zanger Fish wiens Pseudo Silk Kimono van Misplaced Childhood (Mispleatste Jeugd) in het Fries vertaald is door Tsead Bruinja. De teksten worden gezongen of voorgedragen door onder meer Marion Steeghs, Baer Traa en Huub Stapel, terwijl Derix’ meanderend pianospel wordt ondersteund door een keur aan artiesten als Ton Engels op slide gitaar, het Limburgs strijkkwartet en Bendik Hofseth, voormalig tenorsaxofonist van fusionformatie Steps Ahead. Knap dat Derix’ signatuur ondanks die vele invalshoeken altijd domineert.
Marcel Haerkens

Albumrecensie: ‘DNA’ – Terence Collie
Een even expansief als gecontroleerd klankuniversum waarin persoonlijke geschiedenis en muzikale taal samenkomen. Met het album DNA bevestigt de Londense jazzpianist en componist Terence Collie zijn positie


