Menu Sluiten
images_675d28c04794e3c683f4419536c4c15f

eBraam

Kippevel. Het is zeker 35, 40 jaar geleden dat ik de muziek van The Soft Machine voor het laatst heb gehoord (ik heb er niks van in huis), maar 3, geïnspireerd door haar album Third, brengt alles weer haarscherp terug. Toetsenspeler Michiel Braam vertolkt, op A Certain Kind van bassist Hugh Hopper na, uitsluitend eigen composities, maar je zou zweren dat je naar pas ontdekte historische tapes van de Softs zit te luisteren. Ik hoor ook allerlei citaten en verwijzingen in bepaalde modulaties, ritmische grapjes, de afwisseling van soundscapes en de totaalsound. De manier waarop Braam zijn solo’s vormgeeft is eveneens een ode aan Mike Ratledge, de organist van de Engelse avantpopgroep. (Sun Ra is een andere referentie, overigens.) 3 Is wederom een mijlpaal in de onnavolgbare carrière van Michiel Braam. Hij kan zich zodanig compleet in een genre ingraven dat je zou zweren dat hij er zijn ganse leven aan gewijd heeft. Free jazz, tango, ballroom geruis, opera’s die tegen schenen schoppen, schlagers, fanfare, zwikkende big bands, psychedelische pop – wat verder?

Eddy Determeyer

Deel bericht

Laatste recensies

DEON

DEON

Soft Steel TryTone/ToonDist Jazz Het gaat goed met de avontuurlijke jazz in Utrecht blijkt bij het horen van deze twaalf composities met krachtige melodieen, contrastrijke

Lees verder »
Nana Benz du Togo

Nana Benz du Togo

AGO Komos Records World/Jazz Zijn ze een gimmick van Vaudou Gameleider en producer Peter Solo? Feit is dat de drie nanas (‘oma’s’) Lady Apoc, Izealedu

Lees verder »