Met het NRJO en haar Rocketeers brengt Lucy Woodward vocale R&B, jazz en emotie samen. De eigenzinnige uitvoeringen van standards naast eigen werkzorgden voor laaiend enthousiaste reacties van het publiek.
Wie afgelopen zaterdag 10 januari in het BIMHUIS aanwezig was, was een van de eersten die het materiaal van The Rocketeers live kon horen. Lucy Woodward toert momenteel met haar trio én het New Rotterdam Jazz Orchestra (NRJO) langs Nederlandse zalen. Ook is ze binnenkort te horen met het The Hague String Trio, met repertoire van het voorlaatste album Stories From The Dust. Beide albums verschenen in 2024 en zijn, zoals zoveel muziek, late vruchten van de pandemie.
Vocale bigband R&B in jazzjas
Het ensemble presenteert een eigenzinnige mix die zich laat omschrijven als ‘vocale bigband R&B’ in een vrije jazzcontext. Woodwards stem en interpretatie zijn onmiddellijk herkenbaar. Ze hebben een reikwijdte die net zo goed Carré of de Royal Albert Hall zou kunnen vullen.
Arrangementen die het verhaal sturen
De arrangementen spelen een hoofdrol en treden regelmatig nadrukkelijk op de voorgrond. Het openingsnummer, Billy Strayhorns A Flower Is A Lovesome Thing, begint dreigend met akkoorden van trompetten en trombones, gevolgd door saxofoons en een eenzame fluit. Een gong markeert het einde van het intro. Waarna Woodward met glasheldere articulatie het fragiele verhaal ontvouwt. De aandacht is direct gegrepen en verslapt geen moment.
Emotionele gelaagdheid en kippenvel
Het programma beweegt soepel tussen eigen werk en bewerkingen van Donny Hathaway, Nina Simone en Strayhorn. Love Me Tender, Plain Gold Ring en Woodwards eigen nummers, over een vlieger of over zwaarte en veerkracht (Big Bones), krijgen elk een broeierige emotionele lading. Ze houden de luisteraars geboeid.
Verwondering en perspectief
De thema’s geven vanuit het perspectief van de zangeres inzicht in het muzikale universum van Woodward. Alice in Wonderland verwondering, nieuwsgierigheid, woede, verleiding en kwetsbaarheid krijgen elk hun plek. Woodwards zang staat gelijkwaardig tussen de veelal onwrikbare orkestratie en het fantastische spel van de bigband. Elke solo is raak en expressief. Gelukkig is het concert ook terug te zien via Bimhuis TV. Het Rocketeers-trio (met gitaar, zes snarige bas en drums) ondersteunt subtiel maar doeltreffend. Hun synergie tilt de dramatische dynamiek van de zangeres verder op.
Momenten van vervoering
Hoogtepunten zijn er volop. Zoals de toegift Rocketeer en de compositie van gitarist Jelle Roozenburg en Woodward over wat je achterlaat als je vertrekt. Op de achtergrond begeleid door een intrigerend ‘waterorgel’. In intieme duetten, hoofden dicht bij elkaar, ontstaan momenten van vervoering.
Stevig fundament voor de toekomst
Trombonist en componist Louk Boudesteijn (medeoprichter NRJO) en gitarist Jelle Roozenburg waren coproducenten van het album Lucy Woodward & The Rocketeers. Met bassist Udo Pannekeet en drummer Niek de Bruin vormt Roozenburg het trio waarmee Woodward verder bouwt.
Na een jeugdig popdebuut met de hit Dumb Girls, duo‑opnames met jazzgitarist Charlie Hunter en trio‑opnames met The Goods (eigengereid repertoire waarin de Andrews Sisters de Pointer Sisters ontmoeten), heeft Woodward inmiddels vele noten op haar zang. Met de laatste twee albums als stevig fundament kunnen we uitzien naar nieuw materiaal waarmee ze haar creatieve grenzen blijft verleggen.
MONICA RIJPMA
FOTO’S: SOPHIE CONIN
Gezien: Lucy Woodward Lucy Woodward & The Rocketeers met het New Rotterdam Jazz Orchestra op zaterdag 10 januari in het BIMHUIS Amsterdam
