Antonio Lizana, Ahmad Joudeh en Marmoucha Orchestra onderzoeken in 'Carried by the Wind' de kracht van kwetsbaarheid, in een meeslepende voorstelling vol muziek, dans en improvisatie.
In één weekend openbaren twee totaal verschillende media de gevoelswereld van stoere mannen. Bij Uitzending Gemist geeft mental health-werker Jim van Os in Zomergasten een kijkje in de mannenziel. Dat doet hij via een praatgroep in de gevangenis waar mannen hun diepste gevoelens met elkaar delen. Bij Amare in Den Haag stond Marmoucha Orchestra op het podium, met componist-saxofonist- flamencozanger Antonio Lizana en choreograaf-danser Ahmad Joudeh. Van Os is op een kruistocht om ons anders te laten kijken naar psychisch lijden, en bij het luisteren naar de prachtige muziek van Carried by the Wind komen de beelden van de huilende mannen uit de documentaire weer bovendrijven.
Oosterse klanken x Flamenco
De klaagzang van Lizana In Sufiland komt regelrecht binnen, via de spleten van een gehavend hart. Lizana vergaarde internationale bekendheid met zijn eigen kwintet. Als lid van Arturo O’Farrills latinorkest ontving hij een Grammy Award. Tijdens de voorstelling vertelt hij dat hij zich al jong aangetrokken voelde tot oosterse klanken, zoals die van multi-instrumentalist Omar Faruk Tekbilek.
Lizana groeide op in de Spaanse regio Cádiz, de bakermat van flamencomuziek. Zelf combineert hij flamenco met doorwrochte composities waarin hij met zang, saxofoon en improvisatie een unieke klankenwereld schept die lijkt te ontstaan in de diepste contreien van het onderbewuste. Dat sluit goed aan bij het werk van bassist Arin Keshishi, orkestleider van Marmoucha en componist van Lizana In Sufiland. Keshishi speelt al geruime tijd in Lizana’s kwintet, en beide musici ontwikkelden een diepe muzikale band die uitgroeide tot dit indrukwekkende project, Carried by the Wind.
Intense samenwerking
Als publiek voel je die band, en ook de intense samenwerking tussen alle musici op het podium. Door voortdurend te wisselen tussen uitgeschreven arrangementen en improvisatie staat vooral het ‘hier en nu’ centraal.
Danser Joudeh lijkt met zijn choreografie van de mystieke Sama-dans uit de soefitraditie een persoonlijk verhaal aan te gaan. Dat doet hij eerst met Lizana, later met Shayan Fathi op percussie en daarna met het hele orkest. In de arrangementen van Oene van Geel (altviool) is kamermuziek verweven. Orkestraties van de hand van Eduardo Tonietto (cello) roepen een Braziliaanse sfeer op.
Je voelt dat Carried By The Wind wordt gedragen door de band en de scheppende kracht van ieder van deze stoere mannen. Er is geen piano of gitaar. De oud van Mohamed Ahaddaf heeft een wat eenzame rol, naast de drie strijkers, die behalve solistisch ook als ensemble kleurbepalend zijn. In enkele stukken gaan oud en saxofoon een tweegesprek aan. De opstelling van het slagwerk is ongewoon; cajon en percussie maken deel uit van een drumstel dat bijna volledig met de hand wordt bespeeld. Het programma is niet alleen avondvullend maar vooral ook zielvullend. Momenteel nemen de mannen op in Nederland. Misschien is er dus een album op komst.
TEKST: MONICA RIJPMA | FOTO’S: SYDNEY KORSSE
Gezien: Marmoucha Orchestra & Antonio Lizana en Ahmed Joudeh – 5 september 2026 – Amara, Den Haag.
Meer info & concerten: Marmoucha Orchestra
