Lekker springerig, als Lennie Tristano.
Een Zwitsers duo op tenorsax (Christoph Irniger, 1979) en piano (Marc Perrenoud, 1981). Geen musici die jazz er eventjes bij doen, welnee – dit zijn mensen die de jazzhistorie flink opgezogen hebben.
Dat blijkt al uit het openingsstuk Dry Sensation: daaronder ligt Charlie Parkers Confirmation, terwijl Fast Finish is geïnspireerd door Coltranes Countdown. Er is zelfs een stuk met de titel Bluesetto. Inderdaad, Toots Thielemans liet zijn sporen ook in Zurich en Genève na. De nieuwe lijnen die het duo trekt moeten we opvatten als vertrekpunten vanuit iets bekends naar verten die er heel anders uitzien – en ook anders klinken. Ze doen dat in elf stukken waar Irniger zijn naam onder heeft gezet, behalve Abandoned Eggs In A Pan, dat is van Perrenoud.
Het album blijft lekker springerig klinken en dat houdt verveling op flinke afstand. Dat komt ook doordat het duo kennelijk veel naar Lennie Tristano heeft geluisterd. Die verveelt immers ook nooit.
COEN DE JONGE
New Lines – Christoph Irniger en Marc Perrenoud (Unit) uit op 27 maart 2026
