Menu Sluiten
Michael Kiwanuka

Michael Kiwanuka

Kiwanuka
Universal Music
Soul
Retrosoul was een jaar of vijftien geleden een welkome herinnering aan de ziel die de soul was kwijtgeraakt. Maar nu de soul zijn meest innovatieve periode sinds de jaren zeventig doormaakt, heeft retrosoul zijn functie verloren. Het is een imitatie en pastiche die weinig toevoegt aan de klassiekers, het zijn hooguit leuke festivalacts. Een artiest die echter met kop en schouders boven zijn collega’s uitsteekt, is Michael Kiwanuka. De Brit is begiftigd met een oerstem, maar zijn muziek is vaak nogal tam en saai. Ook op zijn self-titled derde album moet je eerst door een aantal recht toe recht aan nummers heen bijten. Ik had het album na meerdere luisterbeurten eigenlijk al afgeschreven, toen ik plots werd gegrepen door de tweedelige psychedelische soulsuite Piano Joint (This Kind Of Love). Ook het meeslepende, rijk geschakeerde Hard To Say Goodbye is een parel. Het ontroerende Solid Ground grijpt je dankzij Kiwanuka’s buitengewone stem bij de strot. Het is goed om te horen dat hij buiten de lijntjes durft te gaan kleuren. Hopelijk blijft het avontuur trekken.
Peter Schong

Deel bericht

Laatste recensies

Mark Pontin Group

Mark Pontin Group

Kaleidisoscope Lunaria/Sonic Rendezvous Jazz/Blues/Fusion Voormalig bluesrocker Mark Pontin heeft op dit derde album zijn artistieke horizon danig verbreed. Vanaf de instrumentale opener Sunrise en het

Lees verder »
Mòs Ensemble

Mòs Ensemble

Behind The Marble W.E.R.F. Records Jazz Met hun debuutalbum Limbs raakte het Gentse Mòs Ensemble twee jaar geleden een snaar. Het collectief viel op doordat

Lees verder »
Sigurd Hole

Sigurd Hole

Roraima Elvesang Worldjazz De Noorse contrabassist/componist Sigurd Hole heeft een directe connectie met de natuur, die hem inspiratie geeft om te musiceren en te componeren.

Lees verder »