Yun
Clean Feed
Impro
Lynn Cassiers heeft zich ontwikkeld tot wellicht de interessantste Belgische vocaliste op het snijvlak van de jazz en impro. Een belangrijk element is de koppeling aan elektronica die sfeerversterkend werkt. Daarbij heeft ze een voorkeur voor hese fluisterzang waarmee ze een gevoel voor mysterie bewerkstelligt. Op Yun snijdt ze bekende standards van vooral Cole Porter, de gebroeders Gerhwin en anderen in stukken om die te gebruiken voor haar verontrustende, soms vervreemdende recomposities. Daartussen staan sfeervolle, dromerige groepsimprovisaties met woordloze zang, alle naar wolkenformaties genoemd die fungeren als zwevende grensgebieden tussen de composities. In de zespersoonsformatie zitten zowel Erik Vermeulen op piano als Jozef Dumoulin op andere toetsen die met het zoevende geluid van baritonsaxofonist Bo Van der Werf voor de nodige spanning zorgen.
Ken Vos
Albumrecensie: ‘A Timeless Place’ – Norma Winstone
Winstone heeft een stem van fluweel Sommige albums zijn weliswaar opgenomen, maar blijven om nimmer opgehelderde redenen lang op de plank liggen. Dat is gebeurd


