Van brassbandtraditie naar de dansvloer
Op Futurebrass hevelt Gallowstreet de in New Orleans ontstane brassbandtraditie gloedvol over naar het heden en wellicht ook de toekomst. De achtkoppige band ontwikkelt zijn sound na bijna anderhalf decennium nog steeds volop, getuige dit vijfde album Futurebrass. De Amsterdammers (zeven blazers, een drummer) zoeken op elk album weer nieuwe invalshoeken. Op Futurebrass hebben ze zich laten inspireren door French Touch ook wel French House. Denk aan Daft Punk en Air. Maar evengoed laat de Britse acid jazz-beweging haar sporen achter in de vernieuwende sound. Gallowstreet geeft er zijn eigen draai aan.
Opener C.I.E.L. zet meteen de toon. Een pulserende groove, sierlijke blaaslijnen, de korte strategisch geplaatste trompetsolo en vervreemdende geluiden die uit een andere dimensie lijken te komen. Het octet is duidelijk gericht op de toekomst. De toegevoegde analoge synthesizers, bespeeld door trompettist Luc Janssens en tenorsaxofonist Lucas van Ee, laten in hun rijke sound organische en elektronische instrumentatie moeiteloos samensmelten. Het met een pompende beat aangestuurde La Confluence is jazz, funk en disco tegelijk. Contemporaine brassbandmuziek. Een kwestie van knappe arrangementen die ook tracks als Astromaniac, San Cosmo en Hydrogen zo ongrijpbaar maken. De songtitels spreken boekdelen qua futuristische thematiek.
Geen moment kakken de beats in. De boog is constant gespannen. Met Futurebrass bewijst Gallowstreet nog altijd een van de buitenbeentjes binnen de Europese jazz te zijn. Dit album zal even goed knallen op festivals en in concertzalen als op de dansvloer.
MARCEL HAERKENS
Futurebrass – Gallowstreet (Future Brass Records/V2) uit op 16 oktober 2026



