Sterke optredens van jong talent en gevestigde namen, maar het voormalige Amersfoort World Jazz worstelt nog altijd met zijn nieuwe locatie
Musicians Paradise heet het Amersfoortse jazzfestival, voorheen Amersfoort World Jazz, tegenwoordig. Het festival vindt plaats in De Nieuwe Stad, een nieuw stadsdeel vlak bij de historische binnenstad dat volop in ontwikkeling is. Met optredens van onder meer Sven Figee (foto bovenaan), Izaline Calister en Peter Beets wist het festival een redelijk groot publiek te trekken. Amersfoorters staan bekend om hun kritische houding. Als er iets nieuws gebeurt, klinkt al snel dat vroeger alles beter was. Zo ook bij Musicians Paradise. In de historische binnenstad zou het gezelliger zijn geweest, en de bands zouden er beter zijn geweest. We zullen het ermee moeten doen.
Jong talent krijgt volop ruimte
Zoals altijd bood het festival veel ruimte aan jong talent. De jonge jazzzangeres Iris Jenster mocht het spits afbijten. Ze komt uit een muzikale familie, studeert aan het Conservatorium van Utrecht en beschikt over een indrukwekkende stem. Nog belangrijker is haar natuurlijke podiumuitstraling. Dat ze op het laatste moment eerder moest optreden dan gepland, leek haar niet uit balans te brengen. Samen met een kwartet met gitarist Vincent Bal, drummer Billy Prim en bassist Hans Mantel bracht zij swingende jazz in de traditie van Ella Fitzgerald en Billie Holiday. Dat deed ze met overtuiging en flair. Het lijkt erop dat we nog veel van haar gaan horen.
Della Dix trekt jong publiek
Om een jonger publiek aan zich te binden, programmeerde Musicians Paradise op zaterdagavond rapper Della Dix op het hoofdpodium. Met persoonlijke en authentieke teksten wist hij zijn publiek moeiteloos te bereiken. De zaal was goed gevuld, de band speelde sterk en Della Dix, het pseudoniem van Dixie Huurdeman, maakte er een energiek optreden van. Het experiment om een ander publiek aan te spreken leek daarmee geslaagd.
Peter Beets eert Oscar Peterson
Een volle zaal lijkt inmiddels vanzelfsprekend bij optredens van pianovirtuoos Peter Beets. Met zijn trio bracht hij een ode aan de legendarische Oscar Peterson. Hoe vaak je hem ook ziet spelen, het blijft indrukwekkend hoe Beets elk repertoire volledig naar zijn hand zet. Hij herinnerde het publiek aan Ray Browns arrangement van Nightingale en wist de zaal te betoveren met onder meer You Look Good To Me en het ontroerende Hymn To Freedom, een compositie die anno 2026 misschien wel actueler is dan ooit.
Jazzeducatie voor de jongste bezoekers
Laat het maar aan trompettist en verhalenverteller Michael Varekamp over om ook de jongste bezoekers kennis te laten maken met jazz. Dat een klassieker als Op Een Grote Paddenstoel zich uitstekend laat verjazzen, bewees hij samen met Sven Rozier op drums, Wibout Burkens op orgel en Harry Emmery op bas. De kleine zaal van Fluor veranderde af en toe in een kruising tussen een kerk en een kinderdagverblijf. Sommige kinderen lagen met gesloten ogen op kussens naar de muziek te luisteren, terwijl anderen juist hun oren dichthielden vanwege het volume. Gaandeweg werd de kracht van muziek duidelijk gemaakt: als je verdrietig bent, heb je de blues, en als je spruitjes moet eten eigenlijk ook. Jazz maak je samen, dus ook opa’s en oma’s konden vrolijk meedansen.
Artvark en Leo van Oostrom voor de fijnproevers
Voor de fijnproevers was er het concert van Artvark Saxophone Quartet. De vier saxofonisten Rolf Delfos, Bart Wirtz, Mete Erker en Peter Broekhuizen hadden jazzautoriteit Leo van Oostrom uitgenodigd voor een muzikale reis door de geschiedenis van de saxofoon. Op de bekende eigenzinnige Artvark-manier passeerden bijzondere instrumenten de revue: een F-mezzosopraansaxofoon, slidesaxofoons en zelfs een saxofoon van acryl die bijna onder de handen leek te verpulveren. Artvark blijft een van de parels van de Nederlandse jazz. Ook Van Oostrom wist met zijn verhalen en demonstraties te fascineren. Jammer was wel dat de grote zaal van Fluor met slechts enkele tientallen bezoekers wat troosteloos oogde.
Nieuwe generatie staat klaar
Twee jaar geleden besloot het Fonds Podiumkunsten de subsidie voor Musicians Paradise stop te zetten. Dat betekende een gat van ongeveer twee ton in de begroting. Die financiële realiteit is zichtbaar in de programmering. Het festival richt zich tegenwoordig meer op de gemiddelde jazzliefhebber en minder op de avontuurlijke luisteraar. Tegelijkertijd zijn de kosten voor podia, techniek, beveiliging en personeel de afgelopen jaren fors gestegen. Gelukkig blijft er ruimte voor jong talent. Naast Iris Jenster maakte ook zangeres Anna Sollewijn indruk, begeleid door het Chris Muller Quartet. Sollewijn begon haar optreden enigszins voorzichtig, maar groeide gedurende de set zichtbaar in haar rol. Mede dankzij de solide begeleiding van bassist Cas Jiskoot en drummer Tim Hennekes kwam haar optreden steeds beter tot zijn recht. Een gedurfde uitvoering van Stevie Wonders You & I vormde uiteindelijk het hoogtepunt van haar optreden.
De toekomst van Musicians Paradise
Festivaldirecteur Alexander Beets bevindt zich in een lastig parket. Twee jaar geleden nam hij officieel afscheid van het festival. Na 25 jaar vond hij het tijd voor een nieuwe generatie. Een opvolger heeft zich echter nog altijd niet aangediend. Dat is begrijpelijk. Wie wil én kan honderden uren per jaar vrijwel onbezoldigd investeren in een evenement dat sterk afhankelijk is van subsidies en sponsors? Daar komt bij dat het brede publiek de weg naar De Nieuwe Stad nog niet volledig heeft gevonden. Tegelijkertijd verrijzen rondom het festivalterrein steeds meer appartementencomplexen. Nieuwe bewoners zouden in de toekomst weleens bezwaar kunnen maken tegen geluidsoverlast. De vraag blijft daarom actueel: moet Musicians Paradise vasthouden aan zijn nieuwe locatie, of toch terugkeren naar de historische binnenstad met haar karakteristieke podia? Misschien ligt daar zelfs ruimte voor een compacter festival, gericht op de echte jazzliefhebber. Voorlopig blijft Musicians Paradise vooral wat de naam belooft: een paradijs voor muzikanten. Nu het publiek nog.
DIETMAR TERPSTRA
FOTO’S: NICO BRONS, PETER PUTTERS
Gezien: Musicians Paradise, 12-14 juni 2026, Amersfoort
