Een creatieve dialoog van Miles Davis' nalatenschap
In het jaar waarin Miles Davis honderd zou zijn geworden, duiken talloze musici opnieuw in zijn nalatenschap. Voor trompettist Ambrose Akinmusire is 2026 nu al een sleuteljaar. Eerst verscheen Kind Of Now, het album dat hij met drummer Gregory Hutchinson opnam en waarop hij schittert in zijn interpretaties van onder meer Ah-Leu-Cha, Orbits, Feio en Water Babies. En nu is er een Europese tournee met het Brussels Jazz Orchestra (BJO), onder de titel (…) What’s Not There, een directe verwijzing naar Miles’ beroemde credo.
Geen klassiek eerbetoon
Er is bewust niet gekozen voor een klassiek eerbetoon. BJO-arrangeurs Guillermo Klein en Lennert Baerts doken samen met Akinmusire in Miles’ repertoire uit de jaren zestig, zeventig en tachtig. Ze selecteerden persoonlijke hoogtepunten en het programma wisselt per optreden.
Stukken van onder anderen Miles, Jimmy Hendrix, Herbie Hancock en Wayne Shorter vormen vertrekpunten voor nieuwe arrangementen en zelfs nieuwe composities, op maat voor Akinmusire geschreven. Het resultaat is een moderne interpretatie waarin vooral Miles’ vernieuwingsdrang en rol van bandleider en mentor tot uiting komt.
Klank, ruimte en spanning
De concertzaal van de Tilburgse schouwburg heeft precies de juiste akoestiek en zetting om onder te dompelen in dit gelaagde muzikale universum. Vertolkt door een van de beste grote jazz orkesten van Europa. Akinmusire speelt zijn eerste tonen vlijmscherp, niet direct de gedempte kleuren die doen denken aan Sketches Of Spain. Het gaat om de manier waarop hij ruimte, geluid, stilte en spanning vormgeeft. Hij staat roerloos, terwijl zijn toon beweegt als zonlicht door wolken. Zijn eerste solo is koperkleurig, zoekend, vrij. Hij wandelt door golvende blazerslagen. De drums bewegen eronder, het tempo verschuift, en soms duikt de wereld van Gil Evans even op.
Nieuwe stukken en orkestrale kracht
Een van de nieuwe stukken, gebaseerd op onder meer The Sorcerer van Herbie Hancock, opent met filmische grandeur. Het BJO klinkt hier als het toporkest dat het is, veel meer dan een swingbigband. Er zijn momenten waarop de beleving bijna klassiek aanvoelt. De intense tournee van tien dagen zal de complexe interactie tussen arrangementen en solo’s alleen maar verder uitdiepen.
Hoogtepunten uit het repertoire
Water Babies kwam voorbij als een lichte wals die opent met een warme ensemblesound, waarna Akinmusire binnenkomt met een speels ‘toet‑toet’-motief. Het arrangement laat de trombones lang doorzingen, terwijl het ritme loslaat en onder water lijkt te verdwijnen. De altsaxofonist levert een solo die voelt als een duiktocht: van rots naar waterplant, van licht naar schaduw.
In The Wind Cries Mary (Hendrix) pakt sopraansaxofonist Kurt Van Herk de melodie op na Akinmusire’s solo. De openingsklaagzang wordt gedragen door trombones en saxen, terwijl de drums een cajón‑achtige textuur neerleggen. Het arrangement is zorgvuldig en tegelijk breekbaar, alsof het elk moment kan kantelen. Akinmusire is een luisterende solist. De arrangementen herkennen de vruchtbaarheid van een pauze, spanning, van communicatie met stilte als katalysator.
Een levende nalatenschap
Dit project is geen monument voor Miles, maar een creatieve dialoog met zijn nalatenschap. Het BJO, Klein, Baerts en Akinmusire bewijzen dat zijn geest nog steeds relevant is. Niet als icoon, maar als uitnodiging tot vernieuwing. (…) What’s Not There is het openingsconcert van #Trumpetstuff 2026, het driedaagse door Teus Nobel gecureerde festival waarin de trompet in al haar glorie wordt gevierd. We hadden hem geen mooiere aftrap kunnen wensen.
MONICA RIJPMA
FOTO’S in openingsbeeld: Ambrose Akinmusire_cr. Balazs Gardi | Brussels Jazz Orchestra_cr. Marco Mertens
Gezien: Ambrose Akinmusire en het Brussels Jazz Orchestra: (…) What’s Not There: A New Perspective On Miles – 24 april 2026, Concertzaal Tilburg
