Menu
Redactie Jazzism

Redactie Jazzism

Beluister de Rubberband-EP van Miles Davis

  • Gepubliceerd in Nieuws

In 1985, toen Miles Davis verrassenderwijs was overgestapt van Colubia naar Warner Bros., begon hij met de opnames voor Rubberband. Het album markeerde een radicale ommezwaai, met zijn funk- en soulgrooves, en vocalen van Al Jarreau en Chaka Khan.

 

De sessies vonden plaats in de Ameraycan Studios in Los Angeles, met Reggie Dozier aan de knoppen, en productie van Miles, Randy Hall en Zane Giles. De band omvatte Miles zelf op trompet en keyboard, drie aanvullende toetsenisten, percussie, sax en drums.

Maar de plaat belandde op de plank, Miles Davis ging verder met het even controversiele als memorabele Tutu.

 “It was fat grooves, really funky, Miles talking. It was street and funky and dirty. We didn’t go after writing a great jazz song, Miles wanted the street thing; he wanted the chord changes he wanted to play. The basis was to take it to the street like On The Corner, it was Miles taking more chances,” aldus Hall. 

32 Jaar nadat het album is opgenomen hebben de originele producers minus Davis de titeltrack aangepast aan de moderne tijd. September vorig jaar nodigde zij neo-soul-zangeres Ledisi uit om gastvocalen in te zingen. Deze tracks zijn nu te beluisteren, het art work is van de hand van Miles Davis.

Voor meer info kunt u terecht op milesdavis.com

Joe Bonamassa beste bluesgitarist van 2018

  • Gepubliceerd in Nieuws

De lezers van het Amerikaanse muzikantenmagazine Music Radar hebben Joe Bonamassa uitgeroepen tot bluesgitarist van het jaar.

Een kleine 130.000 lezers brachten hun stem uit, en zij kwamen tot de weinig verrassende conclusie dat zijn 'ongeëvenaarde muzikale vocabulaire' en zijn schier tomeloze arbeidsethos tot zijn uitverkiezing hebben geleid. Zijn live-album British Blues Explosion, waarop hij een eerbetoon bracht aan Eric Clapton, Jeff Beck en Jimmy Page oogstte veel waardering.

Het blad koos 13 bluesgitaristen. Opmerkelijk is dat Jack White op nummer 11 staat, en Robert Cray op 12.

Verder staan op de lijst de in ons land welbekende Ana Popovic ('the Serbian Strat-slinger', aldus het magazine, Billy Gibbons van ZZ Top vanwege 'the beard, the shades and the tones', Eric Gales, eerder dit jaar te zien tijdens Rocking The Blues, en Mark Knopfler vanwege zijn album Down The Road Wherever.

Bekijk hier de clip van Ana Popovic feat. Keb Mo.

Bekijk hier de volledige lijst van Music Radar

Eerste namen Leuven Jazz 2019 bekend

  • Gepubliceerd in Nieuws

Leuven Jazz (15 tot 24 maart) heeft de eerste namen bekend gemaakt. In het voorjaar van 2019 ontvangt het festival onder meer  Julian Lage, Dans Dans, pianisten Vijay Iyer en Craig Taborn.

Het Belgische jazzlabel Igloo Records viert zijn 40ste verjaardag. Een mijlpaal in de Belgische muziekgeschiedenis, dus tijdens Leuven Jazz staat gitarist Philip Catherine centraal. Hij wordt bijgestaan door de virtuoze toetsenist Éric Legnini, die slechts voor de tweede maal met Catherine zal samenspelen, drummer Antoine Pierre, trompettist Jean-Paul Estiévenart en contrabassist Thomas Bramerie.

Vijay Iyer en Craig Taborn

Een avond met twee grand pianos verzorgen Craig Taborn en Vijay Iyer. Ze behoren zonder enige twijfel tot de meest invloedrijke jazzpianisten van hun generatie. De heren leerden elkaar kennen bij Roscoe Mitchell’s Note Factory en bleken ook een gedeelde interesse te hebben voor toetsenisten als Sun Ra, Geri Allen en Cecil Taylor.

Ze werken allebei in wisselende bezettingen en zijn actief op het gerenommeerde ECM label. Zowel Craig Taborns Daylight Ghosts (2017) als Far From Over (2017) van het Vijay Iyer Sextet werden wereldwijd bejubeld als beste jazzreleases van het jaar.

Met hun drukke agenda’s gebeurt het niet zo vaak dat ze als duo op het podium staan. In hun set staat de dialoog tussen beide speelstijlen centraal, een spannende ontmoeting op de grens van compositie en vrije improvisatie.

Dans Dans

Dans Dans, de band van Bert Dockx (Flying Horseman), Frederic Jacques (bassist bij Mark Lanegan en frontman van Lyenn) en Steven Cassiers (multi-instrumentalist bij Dez Mona en DAAU), wordt regelmatig getipt als een van de meest opwindende Belgische projecten.

In 2012 debuteerde het trio met een titelloos album dat op slag een cultklassieker werd. Het album bevatte eigenzinnige versies van songs van Nick Drake en composities van Sonny Rollins, Sun Ra en Thelonious Monk. Op vraag van de fans wordt de plaat nu opnieuw op vinyl uitgebracht. Deze re-issue wordt alvast gevierd op Leuven Jazz waarbij het trio zijn debuut integraal zal spelen, aangevuld met een greep uit hun uitgebreide back catalogue.

Julian Lage

Gitarist Julian Lage wordt al twintig jaar geprezen. Wat opmerkelijk is, want hij is pas net dertig. Als tienjarige stond hij samen met Carlos Santana op het podium, op twaalfjarige leeftijd speelde hij samen met Gary Burton tijdens de Grammy’s, kwam onder de hoede van meestergitarist Jim Hall en op zijn vijftiende begon hij zijn studie aan Stanford University.

In recente jaren heeft hij de belofte van zijn uitzonderlijke jeugd ingelost en de jazz-gitaarwereld omvergeblazen. Met twee Grammy-nominaties in de gitaarkoffer combineert hij zijn zinderende spel en melodische muziekelementen uit de pre-bebop, folkmuziek en swing met een lichte rock-feel. Zijn onpretentieuze stijl verhult een technische begaafdheid die vrijwel onmogelijk te evenaren is.

Orkestrale jazzpop

De sfeervolle vibe van The Cinematic Orchestra was al een intense voltreffer op de allereerste Leuven Jazz. Met drie leden van dat Orchestra in de rangen benadert de orkestrale jazzpop van The Breath deze sound op quasi-identieke, warmbloedige wijze.

Na hun opgemerkte debuutalbum Carry Your Kin (2016) kwamen ze afgelopen september opnieuw met een prachtplaat op de proppen: Let The Cards Fall is een aaneenschakeling van betoverende songs, met die typische Manchester-versie van alt-folk. Zangeres Rioghnach Connolly schrijft persoonlijke en oprechte songs over vervlogen zomers en eerste liefdes, maar net zo goed over hartpijn of postkoloniaal onrecht. Haar soulvolle stem en het vernuft van gitarist Stuart McCallum resulteren in prachtige, caleidoscopische songs. Exclusief te ontdekken op Leuven Jazz 2019!

Het volledige programma van Leuven Jazz wordt eind januari onthuld. Zo belooft onder meer de 30ste editie van de B-Jazz International Contest heel wat muzikaal vuurwerk.

Tickets zijn vanaf nu te koop via leuvenjazz.be/tickets, tot 31 december geldt er een early bird korting.

jazzOUT!: De licht ontvlambare Michelle David doet Heerlen stuiteren

  • Gepubliceerd in Nieuws

De apotheose van de Heerlen Jazzmaand bracht andermaal behoorlijk wat mensen op de been. Het programma  van de zesde editie was dan ook gericht op een breed publiek. Van oude helden (Stanley Clarke), via latent talent (Mathias Eick) tot gevestigde feestband (Jungle By Night) en immens populair (Michelle David).

Door: Marcel Haerkens

Foto’s: Giel Scholtes

Geen representanten uit de huidige Britse jazzboom, maar een kniesoor die daar bij zo’n kleurrijk affiche over valt. Een subjectieve selectie.  

Snarky Puppy

De leden van het ondernemende New Yorkse jazzcollectief Snarky Puppy zijn kind aan huis in Heerlen. De band speelde voorheen al  in het theater en oprichter annex toetsenist Bill Laurence  gooide er tijdens de editie van 2016 hoge ogen. GHOST-NOTE, het percussieduo Nate Werth en Robert “Sput” Searight hadden een groot deel van hun percussiearsenaal thuisgelaten en zelfs de Xylosynth ontbrak.

Met drums, conga’s, bongo’s en timbales en een stel begeleiders ,waaronder een superieure blaassectie, die het woord “superstrak” hoog in het vaandel hebben staan kom je echter een heel eind. Veel materiaal van hun recente cd Swaggered kwam langs waarvan het met een bulk aan ritmes gestutte Milkshake ontaardde in een kleine muzikale aardverschuiving. Explosief en soms een tikje surrealistisch. Je weet niet wat je hoort. Funkier als dit krijg je het niet.

Jungle By Night, gevestigde feestband

Avishaj Cohen

Trompettist AVISHAI COHEN en zijn kwartet, niet te verwarren met de gelijknamige eveneens uit Israël afkomstige bassist, telt pas tweeëntwintig lentes, maar bewoog zich over het podium als een gelouterde veteraan.   Die zelfverzekerde houding had ook zij weerslag op zijn broer en pianist Jonathan Avishai, contrabassist barak Mori en drummer Nasheet Waits. De interactie tussen het viertal knetterde van elektriciteit al vergde hun traag om elkaar heen kronkelende zoektocht naar perfectie het nodige zitvlees van hun toehoorders. De volhouders werden getrakteerd op een caleidoscopisch universum van klankkleuren, met een hoofdrol voor Cohen’s  warmbloedige blaasexercities. Magisch. De weglopers kregen ongelijk.  

Tiranny Flock

TIRANNY FLOCK (een vlucht Tiranny vogels die kunnen zingen, fluiten en schreeuwen ) doet haar naam eer aan.  De Amsterdamse band, waarin de met elektronische effecten gestuurde dwarsfluit van Remi Kazukauskas en het pianospel van componist en initiator Robert van der Padt een toonaangevende rol spel  doet bij tijd en wijle denken aan de fusion en soms zelfs een hintje progrock van decennia geleden, maar staat vanwege het experimentele karakter evengoed met beide benen in de huidige eeuw. In hun bijzondere sound smelten electronica en organische instrumenten moeiteloos samen waarmee dit gezelschap zich vanavond , zeker in cross over-kringen, in positieve zin onderscheidt.  

Michelle David

MICHELLE DAVID en haar, afgezien van de drummer, strak in het pak gestoken Nederlandse begeleiders maakten er zoals verwacht in de stampvolle Limburgzaal van meet af aan een groot feest van. De uit New York afkomstige flamboyante zangeres maakte in de lage landen en omstreken furore met haar Gospel  Sessions platen en heeft inmiddels zowel het publiek van North Sea Jazz als Pinkpop voor zich ingenomen met haar adembenemende shows.

Vanavond is het niet anders. Probeer hier maar eens stil bij te blijven staan als ze zwaaiend met haar armen en stuiterend over het podium het publiek tot participatie aanspoort.  Veel gospel kwam uiteraard voorbij, maar ook afgeleiden als soul en funk – Michelle is niet puristisch – deden het goed bij de swingende meute. Een licht ontvlambare ervaring.

Stanley Clarke

Een tijd geleden toerde de 66-jarige bassist STANLEY CLARKE  over de wereld met een integrale uitvoering van Schooldays uit de tijd dat fusion nog jazzrock heette. Ook verklaarde hij enige jaren geleden voorgoed op contrabas over stappen. Tijdens jazzOUT haalde hij de elektrische bas toch weer tevoorschijn al moet gezegd worden dat hij voornamelijk het akoestische spel zocht.

Stanley Clarke, hyperventilerende soli

Fans van voornoemde succesplaat kwamen er bekaaid af, maar Clarke gaf een gevarieerde en virtuoos gespeelde dwarsdoorsnede van zijn oeuvre waarbij tussen zijn begeleiders vooral tablaspeler Nadar Sadar opviel. Toen Clarke tegen het eind weer een van zijn hyperventilerende soli speelde wisten we plotsklaps weer waarom hij in de jaren zeventig samen met geestverwant wijlen Jaco Pastorius tot de grootse fusionbassisten ter wereld gerekend werd. Waarvan akte.

Amina Figarova

De Azerbeidjaanse pianiste en componiste AMINA FIGAROVA woonde twintig jaar in Rotterdam voor naar New York te verkassen waar ook haar band vandaan komt. Ze is wat ongelukkig geprogrammeerd in het DSMtheatercafé waar mensen vaak langslopen of gewoon een biertje komen drinken. Zwaar onrecht want deze charmante dame en haar eminente begeleiders bleken de revelatie van de avond te zijn. 

De vergelijking met Carla Bley ligt voor de hand maar gaandeweg haar optreden werd duidelijk dat haar basisinvloeden meer de richting van Wayne Shorter en het vroegere werk van Herbie Hancock uitlopen maar dan nog een stuk meer eclectisch. Wie speelt het tegenwoordig nog klaar om Chopin en Gershwin in een nummer te citeren of om Coltrane’s A Love Supreme als beginthema van een stuk te kiezen en vervolgens moeiteloos overstappen op een nummer van Frank Zappa? Evenals die laatste wist ze door subtiele aanwijzingen haar begeleiders tijdens hun improvisaties en haar eigen hallucinerende piano-erupties bij de les te houden, tijd en ruimte vergetend. Een volgende keer in de grote zaal graag.

  

   

  

Abonneren op deze RSS feed