Je hebt gezocht naar mathijs van den berg - Jazzism

Bugge Wesseltoft

Redactie Jazzism — Wed, 23 Apr 2025 13:10:15 +0000

Am Are

Jazzland Recordings

Toetsenist Bugge Wesseltoft is altijd op zoek naar het experiment. Drie jaar na soloalbum Be Am komt hij met Am Are. Op dit album zijn allerlei samenwerkingsverbanden te horen, voornamelijk met Noorse artiesten. Improvisatie stond hierbij centraal. Wesseltoft had nog 10 jaar oude opnamen liggen met bassist Sveinung Hovensjø en slagwerker Jon Christensen, die in 2020 overleed, beiden jeugdhelden van hem. Het zijn twee fascinerende, kleurrijke stukken. Een al even legendarische Noorse naam is die van bassist Arild Andersen, met wie Wesseltoft samen met drummer Gard Nilssen een ander gelegenheidstrio vormt. Ook deze combinatie spreekt zeer tot de verbeelding met energieke drums en majestueuze baslijnen.

Daarnaast wilde Wesseltoft met jonge, onbekende musici samenspelen. Het duostuk met drummer Elias Tafjord is buitengewoon spannend, mede dankzij diens geladen partijen. Met de Denen Jens Mikkel Madsen (bas) en Øyunn (drums) brengt Wesseltoft puntige en lyrische pianotriomuziek. Verder creëert hij avontuurlijke klankkleuren met ongewone combinaties (met zang/saxofoon en gitaar/harp/tablas). Ook put de Noorse geluidstovenaar veelvuldig uit zijn ruime verzameling synthesizers. Zo biedt Am Are een enorme rijkdom aan moderne geïmproviseerde muziek en is het tegelijk een ontdekkingstocht door het vele moois dat de Scandinavische jazz te bieden heeft.

Mathijs van den Berg

Het bericht Bugge Wesseltoft verscheen eerst op Jazzism.

Mathias Eick

Redactie Jazzism — Wed, 19 Feb 2025 15:26:53 +0000

Lullaby
ECM Records

Voor Lullaby vond trompettist Mathias Eick inspiratie in zijn kindertijd. Door de intieme sfeer ligt de plaat in het verlengde van voorganger When We Leave. Zijn begeleidingsband is nieuw en de bezetting kleiner dan ooit. De Estse pianist Kristjan Randalu is hierin de bekendste naam. Bassist Ole Morten Vågan en drummer Hans Hulbaekmo completeren het kwartet.

Het openingsnummer klinkt vertrouwd door Eicks dromerige, zangerige trompet en de gedragen melodie. We horen meteen een lange pianosolo. Ook op de andere nummers krijgt Randalu veel ruimte voor improvisatie en drukt hij een belangrijke stempel op de muziek. Vågan en Hulbaekmo zorgen voor een intense, lichtvoetige ondergrond. De dynamiek is onnadrukkelijk. De melodieën zijn opnieuw mooi en worden met veel gevoel gespeeld. Randalu’s gloedvolle, avontuurlijke stijl sluit prachtig bij Eicks trompetspel aan. Tegelijkertijd zorgt hij voor een jazzy toets met dissonante noten. Eick zet opnieuw zijn stem in, waarbij je je afvraagt wat hiervan de meerwaarde is. Het geheel woordloos gezongen Free is zelfs een regelrechte draak. Gelukkig horen we Eick op de stuwende afsluiter Vejle weer op trompet met een spetterende jazzy improvisatie. Deed hij dat maar vaker.

Mathijs van den Berg

Het bericht Mathias Eick verscheen eerst op Jazzism.

Maridalen

Redactie Jazzism — Mon, 30 Dec 2024 21:51:34 +0000

Gressholmen
Jazzland Recordings
Jazz
Het Noorse trio Maridalen bestaat uit twee blazers en een bassist, waardoor de muziek een vloeiend karakter heeft. Heel spaarzaam wordt (lichte) percussie aangebracht. Elk album is gewijd aan een thema. Op hun debuutalbum was dat de gelijknamige vallei ten noorden van Oslo, hun tweede was gewijd aan de stad. Op dit album diende het eiland Gressholmen tot inspiratie. De muziek is een mengeling van jazz, folk en minimalistische filmmuziek en is uitermate stemmig met gedragen melodieën en fraaie harmonieën tussen trompet en saxofoon/klarinet. Trompet en saxofoon vervullen ook een ritmische rol, zij het voorzichtig, want de muziek is vooral ingetogen met veel aandacht voor detail. Steelgitaar, zingende zaag, dulcimer, piano en woordloze vocalen geven extra kleur. Blazers Jonas Kilmork Vemøy en Anders Hefre en bassist Andreas Haga schreven een evenredig aantal composities die stuk voor stuk prachtig zijn geslepen en een nostalgische sfeer oproepen.
Mathijs van den Berg

Het bericht Maridalen verscheen eerst op Jazzism.

Neil Cowley Trio

Redactie Jazzism — Fri, 13 Dec 2024 00:03:03 +0000

Entity
Hide Inside Records
Jazz
Na een aantal zeer succesvolle albums besloot Neil Cowley zeven jaar geleden een punt te zetten achter zijn trio en zich te richten op individuele projecten, waarbij hij een elektronische weg insloeg. Omdat hij het samenspel met bassist Rex Horan en drummer Evan Jenkins ging missen bracht hij onlangs het trio weer bij elkaar. Op Entity pakken de mannen de draad moeiteloos op. Het album staat vol ijzersterke composities en de symbiose is als vanouds. Toch zijn er veranderingen. Allereerst is er weinig gebruikgemaakt van elektronica, die volgens Cowley de interactie alleen maar in de weg stond. Ook is het geluid meer ingetogen. Cowleys heldere, klassieke aanslag en de strakke moderne ritmes vormen een onweerstaanbare combinatie. De nummers zijn van een grote schoonheid met smachtende noten of maken indruk door de metronomische precisie als het tempo wat hoger ligt. Met Entity maakt het Neil Cowley Trio een grootse comeback.
Mathijs van den Berg

Het bericht Neil Cowley Trio verscheen eerst op Jazzism.

Avishai Cohen

Redactie Jazzism — Thu, 12 Dec 2024 21:00:31 +0000

Ashes To Gold
ECM Music
Jazz
Wat doe je als muzikant als je thuisland overvallen wordt door rampspoed? Eerst krijg je geen noot op papier. Vervolgens dringt de noodzaak zich op om erover te schrijven. Dat overkwam althans trompettist Avishai Cohen, die net een nieuw album wilde opnemen, toen Israel op 7 oktober werd getroffen door een terreuraanslag. Hij schreef een vijfdelige suite waarin hij de emoties die deze gebeurtenis bij hem losmaakte, verwerkte. Op Ashes To Gold horen we wanhoop, woede en melancholie, maar ook hoop. Want dat laatste is wat je als musicus aan de wereld kunt bijdragen. De albumtitel verwijst naar de Japanse kintsugi-kunst waarin gebroken keramiek gerepareerd wordt met goudlak, die bijdraagt aan de schoonheid ervan. Cohen speelt met zijn vaste kwartet met drummer Riv Ravitz, bassist Barak Mori en pianist Yonathan Avishai. In tegenstelling tot vorige albums zijn de composities helemaal uitgecomponeerd. De heftige emoties vertaalden zich in intense muziek. De suite opent met Cohen op fluit, die voor een pastorale sfeer zorgt, waarna het onheil wordt aangekondigd door dreigende pianoakkoorden, drumroffels en alarmerende trompet. Cohen speelt vaak hoge snijdende noten. Het tempo ligt laag, de begeleiding is sober, soms met gestreken bas. De flügelhorn zorgt voor een melancholieke toets. In het vijfde deel klinkt de muziek helend. De suite wordt gevolgd door het fraaie, vaak live uitgevoerde Adagio Assai uit Maurice Ravels Pianoconcert In G Majeur. Het lichtvoetige en lyrische The Seventh, een compositie van Cohens tienerdochter Amalia waarmee het album verrassend afsluit, is een klompje puur goud.
Mathijs van den Berg

Het bericht Avishai Cohen verscheen eerst op Jazzism.

Oded Tzur

Redactie Jazzism — Fri, 29 Nov 2024 05:32:47 +0000

My Prophet
ECM Records
Jazz
Muziek is wellicht de enige ware vorm van collectieve meditatie, aldus saxofonist Oded Tzur. Zijn muziek kun je zien in de traditie van de spiritual jazz: Tzurs unieke speelstijl brengt de luisteraar in een meditatieve sfeer. In vloeiende lijnen rijgt hij een duizelingwekkende hoeveelheid korte noten aaneen en geeft hij deze een grote emotionele lading. Ook zijn er oosterse invloeden hoorbaar. Op My Prophet – waarmee hij de muziek bedoelt – bestaat zijn kwartet uit vaste pianist Nitai Hershkovits en bassist Petros Klampanis en nieuwkomer Cyrano Almeida. Diens lichtvoetige drumstijl zorgt voor een accentverschuiving. Het samenspel is subliem met een messcherpe timing. Het kwartet kan razendsnel schakelen tussen klein en kwetsbaar en groots en uitbundig. Tzur klinkt fluweelzacht en dromerig of vurig en rauw en legt precies de juiste accenten. Altijd behoudt de muziek haar fluïde karakter. Hershkovits is een fijnzinnige pianist die graag de ruimte opzoekt en soms net zulke adembenemende notenreeksen produceert als Tzur. Hij drukt een even groot stempel op het album met uitgebreide improvisaties. Het korte solo openingsstuk wordt gevolgd door vijf lange stukken die elk vervoerend en ongelooflijk spannend zijn. Bij Child You duik je meteen in een meditatieve notenstroom. Through A Land Unsown wordt opgezet door een melodische bas. Het smachtende thema van Renata houdt je acht minuten lang vast. Het titelnummer klinkt uiterst bezonken. Op het afsluitende Last Bike Ride In Paris gaat het tempo flink omhoog: een wervelend nummer met een ontladend slot. Een geweldig album dat je alle wereldse ellende even doet vergeten.
Mathijs van den Berg

Het bericht Oded Tzur verscheen eerst op Jazzism.

Jasper Høiby – Chaerin Im – Jamie Peet

Redactie Jazzism — Wed, 30 Oct 2024 09:39:44 +0000

3Elements: Like Water
Edition Records
Jazz
Bassist Jasper Høiby maakte jarenlang furore met powertrio Phronesis, dat werd opgeheven om ruimte te geven aan individuele projecten. Na verloop van tijd kwam Høiby toch weer met een nieuw trio: 3Elements. Het pianotrio is voor hem de ultieme vorm, zegt Høiby, omdat hij zich hierin volledig kan uitdrukken qua dynamiek, textuur, ritme, melodie en harmonie. Tegelijkertijd is er volop ruimte voor avontuur. Met 3Elements wil Høiby de mogelijkheden van het pianotrio verder verkennen. Hierbij maakt hij gebruik van verschillende bezettingen, zodat de muziek steeds andere accenten krijgt. Op het tweede album Like Water wordt hij geflankeerd door drummer Jamie Peet en de Zuid-Koreaanse pianiste Chaerin Im. Peet speelt intense ritmes, de stijl van Im is heel verfijnd. Hier tussenin beweegt zich het kenmerkende soepele en dynamische baswerk van Høiby. Hoewel het samenspel complex is, is de muziek merendeels toegankelijk. Verplichte kost voor liefhebbers van moderne pianotrio’s.
Mathijs van den Berg

Het bericht Jasper Høiby – Chaerin Im – Jamie Peet verscheen eerst op Jazzism.

Vijay Iyer

Redactie Jazzism — Wed, 03 Jul 2024 02:03:20 +0000

Compassion
ECM Records
Jazz
Compassion is de tweede titel van het nieuwe trio van Vijay Iyer met bassiste Linda May Han Oh en drummer Tyshawn Sorey. De pianist gaat in de inlay uitgebreid in op het fenomeen inspiratie en de inspiratiebronnen voor dit album. Net als bij andere kunstvormen vormt de werkelijkheid voor instrumentale muziek een bron van inspiratie, aldus de geëngageerde Iyer. Wie of wat begeesterde hem zoal? Te veel om op te noemen. Van maatschappelijke problemen als racisme en de pandemie tot muzikale helden. Maar ook zijn vader die in 2021 overleed. Voor hem schreef hij eerder For My Father. Het thema daarvan komt in één van de nieuwe stukken terug. In datzelfde jaar stierven ook helden Desmond Tutu (Arch) en Chick Corea. Stevie Wonders Overjoyed is een eerbetoon aan Corea die dit nummer op zijn laatste livestream coverde. Iyer kreeg van hem de piano waarop hij dit speelde. Zo is dit een zeer persoonlijk album. Dit uit zich in twaalf bevlogen stukken, waarvan negen van eigen hand. Het drietal weet elkaar opnieuw naar grote hoogten te tillen. De onderlinge chemie is hoorbaar in de vloeiende interactie en de organische dynamiek. Daarin heeft ieder een duidelijk eigen signatuur: Iyer’s aanslag is helder en direct; Oh heeft een soepele stijl met veel laag register; Sorey munt uit in subtiliteit en afwisseling. Ritme is een belangrijk bestanddeel met af en toe stevige grooves. Het abstractieniveau is vaak wel hoog, waardoor de muziek maar op weinig momenten echt weet te raken. Alle compassie ten spijt.
Mathijs van den Berg

Het bericht Vijay Iyer verscheen eerst op Jazzism.

Enemy

Redactie Jazzism — Thu, 21 Mar 2024 12:22:50 +0000

The Betrayal
We Jazz Records
Jazz
Enemy bestaat uit pianist Kit Downes, bassist Petter Eldh en drummer James Maddren. Het trio debuteerde in 2018 bij het Britse Edition Records met een rauwe, energieke plaat, gestoken in een felrode hoes die hun punk-achtige attitude onderstreepte. Op opvolger Vermillion (2022) sloegen ze opeens de richting in van kamermuziek, wat ongetwijfeld niet los te zien was van hun nieuwe label ECM. Het bleek een intermezzo, want met The Betrayal is Enemy terug bij het uitgangspunt, met dwarse, dynamische jazz, wederom gestoken in een rode albumhoes. Ditmaal op het Finse We Jazz Records, het vaste label van bassist Eldh, dat bekend staat om zijn experimentele aanbod. The Betrayal bevat twaalf korte tot ultrakorte composities, die zowel door Downes als Eldh werden geschreven. Het album werd in één dag opgenomen; het trio gelooft in spontaniteit en avontuur, no risk no fun is het motto. Doordat het geweldige musici zijn is de interactie bijzonder spannend. Het geluid is loeistrak en compacter dan ooit. Tegelijkertijd is de muziek behoorlijk ontregelend met diverse wendingen en tempowisselingen. We horen een veelheid aan (moderne) ritmes. Downes speelt vooral dissonante noten en wringende improvisaties. Eldh is een van de meest onconventionele bassisten uit het circuit met een gespierde aanslag en soms onwaarschijnlijk snelle baslijnen. Maddren klinkt hoekig en stevig en kan bliksemsnel schakelen. Razendknap allemaal, maar het resultaat is ook nogal koel en abstract. Dat zal Enemy, dat graag met de omgeving (en met elkaar) schuurt, overigens een zorg zijn.
Mathijs van den Berg

Het bericht Enemy verscheen eerst op Jazzism.

Human Being Human

Redactie Jazzism — Wed, 28 Feb 2024 07:19:48 +0000

Disappearance
April Records
Jazz
Het Deense Human Being Human is het trio van bassist Torben Bjørnskov, pianist Esben Tjalve en drummer Frederik Bülow. Disappearance is hun tweede album. Volgens eigen zeggen exploreert de groep improvisation, grooves and moods. Dat leverde op debuut Equals een allegaartje aan stijlen op. Wat opviel was de onderlinge chemie en de kwaliteit van de musici die de muziek boven de middelmaat uittilden. Op Disappearance heeft Human Being Human zijn definitieve vorm gevonden. Terwijl invloeden van pop, funk, elektronica en nordic jazz hoorbaar blijven is het album een homogeen geheel. Het geluid is warm en opgewekt. Bjørnskov wil graag – zie de groepsnaam – een humanistische boodschap uitstralen. Groove-gedreven stukken worden afgewisseld met rustiger werk. Het spel is uitstekend en de muziek smaakvol, maar pas op slotnummer Big Bang is er echt vuurwerk te horen.
Mathijs van den Berg

Het bericht Human Being Human verscheen eerst op Jazzism.