Ferdinando Romano
Jam/ Unjam
Jazz
De Italiaanse bassist Ferdinando Romano heeft afgelopen decennium zijn sporen verdiend in zowel de jazz als de klassieke muziek. Op zijn nieuwe album Invisible Painters geeft hij ook blijk van zijn liefde voor de techniek. Met een vrij ongebruikelijke combinatie van klarinet, piano, slagwerk en bas probeert Romano vorm te geven aan zijn rusteloze brein waarin gelijktijdig van alles samen komt. Zoals de openingswoorden van de befaamde dreamspeech van Martin Luther King die slechts in flarden van vervormde soundbites hoorbaar zijn, muzikaal omlijst door sinistere, treffende klanken. De overige zeven composities zijn van hetzelfde kaliber. Ze bieden ons een suggestieve weergave van een niet te bevatten werkelijkheid. Geen foto of spiegel, maar een caleidoscoop. Bij Romano draait het om intuïtie. Niet de techniek, maar juist de verbeelding staat in zijn muziek centraal. Ga er maar eens lekker voor zitten.
Robin Arends

Albumrecensie: ‘The Medicine’ – Miss Emily
Een positief, persoonlijk album, en instrumentaal grenzend aan perfectie. De Canadese zangeres en songschrijfster Emily Fennell speelt zich als adolescent in de kijker als ze


