Menu Sluiten
miss emily

Albumrecensie: ‘The Medicine’ – Miss Emily

Een positief, persoonlijk album, en instrumentaal grenzend aan perfectie.

De Canadese zangeres en songschrijfster Emily Fennell speelt zich als adolescent in de kijker als ze met haar loepzuivere, potige stem countrycovers zingt. Maar al gauw verschuift ze stilistisch richting blues en soul. Op haar zesde album The Medicine zet ze de sterke lijn door van het bekroonde Defined By Love uit 2022.

De door subtiel drumwerk gestutte, gospelgetinte single Stand Together, Band Together die aan het album voorafging is representatief voor de algemene toon. Positief, persoonlijk en instrumentaal grenzend aan perfectie. Alles uiteraard dienstbaar aan de expressieve vocale intensiteit van Miss Emily. Daarvoor neemt ze de befaamde Colin Linden in de arm als producer, gitarist, en co-componist van Running Again, voorzien van een onweerstaanbaar melodieus refrein. Daarnaast manifesteren zich nog een stel door de wol geverfde musici, zoals saxofonist Jim Hoke die een prominente rol speelt in het sensuele Solid Ground. Michael Hicks legt een transparant tapijt van toetsenpartijen, terwijl de zusters Ann & Regina McCray drie songs van fraaie achtergrondvocalen voorzien.

Fennel schrijft alle songs zelf. Vanaf het lekker groovende openingsnummer My Freedom weet je dat ze wat dit betreft van de hoed en de rand weet. Uitzondering vormt de prachtige apotheose die aftrapt met Smith’s Bay Drowning: een door een gedicht van Miss Shannon geïnspireerde, door een folkthema gedragen donkere song van Suzanne Pasternak over een tragisch ongeluk. De afsluitende blues Remember This Song spreekt vervolgens voor zichzelf.

Marcel Haerkens

 The Medicine – Miss Emily (Gypsy Soul Records) uit op 7 november 2025

Deel bericht

Laatste recensies