Sfeervol werk dat de kracht van eenvoud en traditie benadrukt
Op Patternmaster geeft saxofonist Mark Turner drie talenten ruimte, zonder de controle over zijn composities te verliezen. Zes composities, alle van de hand van Turner, meester in creatieve improvisaties, en toch heb je geen moment het idee dat je naar een patroon met zijn gezellen zit te luisteren. Turner mag dan alle stukken gecomponeerd hebben, hij geeft zijn drie kompanen ruim de kans te laten horen wat zij kunnen. En dat is nogal wat. Vooral trompettist Jason Palmer daagt Turner geregeld uit. Na samen het thema neergelegd te hebben weeft Palmer, na de saxofoonsolo, prachtige tegendraadse patronen. Turner moet die daarna maar weer zien te beantwoorden. Een intrigerend vraag-en-antwoord spel tussen de twee blazers. Je kunt Turner bijna goedkeurend zien knikken: ‘Goed gedaan, jochie’.
Maar niet alleen de voorgrond is spannend, minstens zo boeiend is wat er daarachter in de ritmesectie gebeurt. Want die is méér dan dat. Met zijn stuwende baslijnen, soms vloeiend met de melodische lijn mee, soms brutaal daartegenin, draagt Joe Martin de blazers en bewaakt hij het ritme. En dat moet-ie ook wel, want slagwerker Jonathan Pinson is geenszins van plan zich in een dienende drummersrol te schikken. Met zijn heerlijk nerveuze spel van roffels, tikje hier, tikje daar en plotse breaks stimuleert hij de blazers en legt hij onder hun solo’s een extra dimensie. Heerlijk, zo’n eigenzinnig ontregelende slagwerker.
Patternmaster is van de eerste tot de laatste noot een uitdaging voor de luisteraar en verrast bij iedere keer draaien met nieuwe ontdekkingen. Zappa-iaanse notensequenties, lyrische intermezzo’s, onverwachte ritmesprongen, Turners composities bevatten het allemaal. En zijn medemuzikanten weven de patronen enthousiast mee.
MARCEL BOUWMAN
Patternmaster – Mark Turner (ECM) uit op 13 maart 2026
