Menu

Video-interview: Shabaka over Le Guess Who? 2018

  • Gepubliceerd in Nieuws

Op 8 november barst in de Utrechtse binnenstad de twaalfde editie van Le Guess Who? plaats, het genre-overschrijdende en werelden verbindende festival waar zowel The Art Ensemble Of Chicago als grunge-iconen Mudhoney een plek op het affiche hebben.

Een van de gastheren van het festival dit jaar is Shabaka Hutchings, die de jazzwereld de laatste jaren bestormt met projecten als Shabaka & The Ancestors en Sons of Kemet.Bekijk hier ons interview met Shabaka, over het festival, en enkele van zijn bijzondere gasten.

 

Bekijk hier het interview.

 

Meer over Le Guess Who?, zoals de line up, kaartverkoop etcetera vind je op Le GuessWho.nl

Lees meer...

Festivalnieuws: Afro funk op Music Meeting 2017

  • Gepubliceerd in Nieuws

Shabaka Hutchings en het fameuze Orchestre Poly-Rythmo de Cotonou sieren het affiche van de komende Music Meeting, begin juni in Nijmegen.

Shabaka is gast van de BCUC uit Zuid-Afrika, het Orchestre Poly Rythmo komt al op de eerste dag het festival opluisteren. Het programma van de Music Meeting, 3, 4 en 5 juni in het idyllische Park Brakkenstein is nog volop in ontwikkeling, maar de eerste namen zijn bekend.

Kaarten zijn alvast te koop via de site van het festival.

Meer festivalnieuws

In de binnenstad van ‘s-Hertogenbosch vindt van 2 t/m 5 juni op verschillende podia de 44e editie van Jazz in Duketown plaats en de eerste artiesten die optreden, zijn bekend. Eén van de grote namen op het grootste gratis jazzfestival van Nederland is de Amerikaan Joshua Redman die tot de wereldtop van de (jazz)saxofonisten behoort. Zo stond Redman op het podium met The Rolling Stones en Stevie Wonder en zijn duo-album ‘Nearness’ met pianist Brad Mehldau is genomineerd voor een Grammy Award.

De opening op vrijdagavond op de Parade wordt verzorgd door Michelle David & The Gospel Sessions. Deze van oorsprong Amerikaanse zangeres heeft eerder gezongen met onder andere Diana Ross en zal tijdens Jazz in Duketown voor spektakel zorgen met power gospel met een rauwe bluesrand.

Het slotakkoord van het vierdaagse festival is voor Trijntje Oosterhuis. Zij wordt op de Parade bijgestaan door Dutch Concert Big Band, een bigband met veel zeer talentvolle jonge Nederlandse jazzmusici.

Vanuit Engeland treden ‘The Comet is Coming’ en ‘Sons of Kemet’ op. Deze bands spelen een mix van jazz en dance en worden beiden geleid door de veelgeprezen Engelse saxofonist Shabaka Hutchings. Andere artiesten die te horen en te zien zijn tijdens komend Jazz in Duketown zijn China Moses (US/FR), La Selva Sur (ES), The Preacher Men en Dinosaur (UK).

Meer namen en bijzonderheden in het programma worden later bekendgemaakt.

Jazz in Duketown trekt jaarlijks ruim 150.000 bezoekers en richt zich op jazz en aanverwante stromingen van nu en wordt tijdens het Pinksterweekend voor de 44e keer gehouden. Op de gratis te bezoeken podia in de binnenstad van ’s-Hertogenbosch treden nationaal en internationaal bekende muzikanten op.

Herbie Hancock naar Gent Jazz
De affiche van Gent Jazz Festival is op 7 juli enkele namen rijker met de komst van jazzlegende Herbie Hancock, Christian McBride’s New Jawn, French Quarter en Christian Scott. De Canadese saxofonist Ben Wendel speelt diezelfde dag drie sets op de Garden Stage, het tweede podium van het festival, met Ben Wendel Group. ’s Avonds sluit SCHNTZL daar de festivaldag af.
Eerder werden Norah Jones, Vincent Peirani & Emile Parisien, Omer Avital Quintet, Kleptomatics en Yves Peeters Gumbo aangekondigd.
Op vrijdag 7 juli staat de Amerikaanse jazzpianist en -componist Herbie Hancock op de Main Stage van Gent Jazz Festival, nadat hij er respectievelijk in 2003 en 2008 al te gast was. Met Hancock op de affiche haalt Gent Jazz Festival meteen een van de meest invloedrijke jazzmuzikanten naar de Bijlokesite. Met de wereldhits ‘Rockit’ en ‘Cantaloupe Island’ wist Hancock het brede publiek reeds vroeg te bekoren, maar op 7 juli brengt de legende ook nieuw werk, want Hancock werkt momenteel aan een nieuw studioalbum.
Diezelfde dag betreedt de Amerikaanse bassist Christian McBride de Main Stage met zijn nieuwe kwartet Christian McBride’s New Jawn, bestaande uit enkele veteranen van de jazzwereld: Josh Evans, Marcus Strickland en Nasheet Waits. McBride staat bekend als een begenadigd bassist met een palmares van meer dan 300 albums waar hij aan meewerkte. Hij speelde onder meer met grootheden als Sonny Rollins, McCoy Tyner, Freddie Hubbard en Pat Metheny, maar evengoed met artiesten als Sting of The Roots.
Verder staat op 7 juli French Quarter op het programma. Een gelegenheidsproject dat een dwarsdoorsnede van de jonge Franse scene biedt, met onder andere Thomas Enhco, Hugh Coltman en Airelle Besson in de bezetting. De virtuoze trompettist Christian Scott, komt na zijn zeer enthousiast ontvangen passage in 2009 terug naar de Bijlokesite, voor het startschot van de tweede festivaldag.
Voor de Garden Stage weet Gent Jazz Festival Ben Wendel Group te strikken, die er drie sets zal spelen. De Canadese saxofonist is een muzikale veelvraat die voornamelijk gekend is van Kneebody (getekend op het befaamde Brainfeeder-label van Flying Lotus). Vorig jaar zorgde Wendel nog voor een onvergetelijk concert met Kneedelus, een samenwerking tussen Kneebody en Daedelus. Met SCHNTZL haalt Gent Jazz Festival dan weer een van de meest spannende en minimalistische bands in de jonge Belgische jazzscene binnen. Gewapend met toetsen en drums sluiten ze op 7 juli de Garden Stage af.
De voorlopige line-up is als volgt: vrijdag 7 juli 2017: Herbie Hancock, Christian McBride’s New Jawn, French Quarter, Christian Scott, SCHNTZL, Ben Wendel Group; zondag 9 juli: Norah Jones, Vincent Peirani & Emile Parisien, Omer Avital Quintet, Kleptomatics, Yves Peeters Gumbo.

Lees meer...

Topniveau op laatste dag Brussels Jazz

  • Gepubliceerd in Nieuws

De (bijna) laatste dag van het Brussels Jazz Festival onderstreepte het hoge niveau van dit vrij nieuwe festival dat nog steeds zoekt naar zijn optimale vorm. In de programmering hoeft men het niet te zoeken, die was vrijwel vlekkeloos.

Tekst en beeld: Tom Beetz

Een festival dat 10 dagen duurt is een hele zit. Niet veel liefhebbers hebben het opgebracht om alle dagen aanwezig te zijn, ondanks het feit dat een 10-dagenpas niet veel meer kost dan één dag North Sea Jazz. Als men wilde kon voor elk concert een apart kaartje worden gekocht, met het gevolg dat alle concerten van zeer goed bezet tot uitverkocht waren. Dat mag bijzonder worden genoemd, zeker als men bedenkt dat niet alle muziek even toegankelijk was.

De laatste festivaldag, in feite kwam een dag later nog een toegift van dj Buscemi die de stomme film Nosferatu van een live soundtrack kwam voorzien, was weer van het topniveau zoals dat zeker de helft van de festivaldagen het geval was. Deze avond werd geopend door Phronesis. Dit Noors-Brits-Deense trio is al een aantal keren in ons land te horen geweest en bleek er in het Flagey theater weer een schepje bovenop gegooid te hebben. Dit trio had al maanden niet meer opgetreden, drummer Anton Eger vertelde dat hij de laatste zes weken alleen bezig geweest was met componeren en zelfs geen drumstok had aangeraakt. En toch was hij de zoveelste drummer van dit festival die met zijn opzwepende slagwerk alle aandacht naar zich toe trok.

Misschien zorgde de lange abstinentie er wel voor dat het trio frisser dan ooit klonk en een enorme hoeveelheid energie en plezier uitstraalde. Leider-bassist Jasper Høiby liep achteraf glunderend door de foyer. Terecht, want alles was deze avond op een bijzondere manier bij elkaar gekomen. Deze groep behoort tot het beste dat de jazz momenteel te bieden heeft, diep geworteld in de traditie en toch volledig van nu. De kern van dit trio is sound, waarbij de leden optreden als simulataan solerende individuen, die van elkaar kunnen wegdrijven en weer bij elkaar komen en op die manier één organisch geheel vormen. Swing speelt daarbij een alles overheersende rol, maar heel anders dan in de klassiek jazz. De swing is niet meer het hoofddoel, ligt er niet duimendik bovenop, maar vormt onderhuids een gevoel dat de muziek in een heftige groove brengt.

Het contrast met de muziek van de Zwitserse pianist Nik Bärtsch kon niet groter zijn. Bärtsch begon met een kleine formatie met twee drummers en klarinettist Sha. Zijn muziek is minimal jazz te noemen. Ritmische patronen worden continu herhaald waarbij slechts hele kleine verschuivingen plaats vinden. De zaal is bijna in duisterheid gehuld en voor je het weet wordt je door het ritme naar binnen gezogen en meegesleept in beeldende muziek die je zelf kunt invullen. Dit alles, ondanks de aanwezigheid van twee drummers, soms aangevuld door de klarinettist die een hi-hat erbij neemt en Bärtsch die met drumstokken de piano bespeelt, is van een verstilde subtiliteit, waarbij de glasheldere pianonoten en de jubelende xylofoon een bezwerende en onheilspellende tegenstelling vormen met de oerdiepe bromgeluiden uit de contrabasklarinet van Sha. Na de lange spannende compositie kwamen er zes strijkers bij, twee violisten, een altviool, twee cello’s en een bas. De muziek veranderde daardoor van karakter. Ging het in het eerste deel over ritme, nu werd door de strijkers daar een laag van melodische muziek overheen gelegd. De prachtige compositie die noot voor noot was uitgeschreven doorbrak de grens tussen improvisatiemuziek en hedendaags klassiek, waarbij de minimal music van het ritme nu ondergeschikt werd aan de melodische strijkers. Opvallend was dat deze ingewikkelde muziek foutloos werd gespeeld zonder enige bladmuziek, waardoor het podium open bleef en de luisteraars nog meer naar de musici werden getrokken.

Dit geslaagde festival werd besloten door de Britse groep Sons of Kemet, die met keiharde funk de veel te kleine foyer omtoverden tot een feesthal waar tot zeer laat de dansers uiting gaven van hun enthousiasme.

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed