Menu

Festival Rockit van hoog niveau, maar meer lucht mag best

  • Gepubliceerd in Nieuws

Na de succesvolle, frisse eerste editie van Rockit vorig jaar, is het eendaagse festival in de Oosterpoort op 10 november terug met een prikkelend programma van internationale jazzacts die grenzen verkennen van alternatieve rock, experimentele pop tot gecomponeerde muziek en vice versa.

Tekst: Angelique van Os

Fotografie: Joke Schot

Van een headliner voor een breed publiek is dit keer geen sprake. En wie de achtergrond van de acts kent, weet dat het een pittige avond spierballenjazz gaat worden.

Dave Holland

Bassist Dave Holland opent in de kleine zaal met zijn ‘monsterformatie’ Aziza, met Chris Potter (s), Lionel Loueke (g) en Eric Hardland (d). Allen gelouterde musici die nog niet eerder met elkaar het podium deelden, maar los van elkaar wel samenwerkten. Inmiddels is het gezelschap uitstekend op elkaar ingespeeld en excelleren de musici ieder vanuit hun eigen rol.

Vooral Potter is op dreef. Wel een beetje vermoeiend zijn de vele noten die je om de oren vliegen. Maar gelukkig zijn er ook rustmomenten en geven de mannen elkaar voldoende ruimte. De energie waarmee Aziza speelt komt niet altijd over in hun ingetogen, wat statische voordracht. Maar wat een souplesse, techniek en virtuoosheid. We zijn wakker!


Ode aan Joni Mitchell

Door naar de grote zaal waar het Noordpool Orkest z’n opwachting maakt onder leiding van Reinout Douma. Het orkest - het zusje van het Metropole - brengt een ode aan Joni Mitchell die afgelopen week 75 werd. Niet vernieuwend, (denk bijvoorbeeld aan The Joni Letters van Herbie Hancock), maar het kan wel interessant zijn.

Benjamin Herman

Voor deze gelegenheid zijn vocalist Zara McFarlane, gitarist Jorrit Westerhof en Benjamin Herman uitgenodigd. Herman vervangt saxofonist Ben van Gelder. Het concert is wisselend van kwaliteit. Het tijdloze Case of you, wat een heel kwetsbaar nummer is, komt niet over. McFarlane raakt de noten niet, leest van bladmuziek en eigenlijk past het nummer niet echt bij haar stem.

Het orkest klinkt ook rommelig, niet overal strak. Gelukkig geldt dat niet voor Mitchells prachtige Blue, met fraaie arrangementen. Ook de twee features voor de Groningse zangeres Hiske Oosterwijk (zij viel in voor Anna Seriese) bleven goed overeind, hoewel het geluid nogal te wensen over laat. 


Geen rust

In binnenzaal Atlantis horen we voor het eerst de nieuwe band van pianist Aaron Parks, Little Big (Greg Tuohey (g), DJ Ginyard (b) en Tommy Crane (d). De veelzijdige Parks flirt met dit viertal met diverse genres, zoals rock, r&b, indiepop. In plaats van Parks, is het vooral gitarist Tuohey die het voortouw neemt. De stukken en de sound zijn niet onderscheidend – er zijn inmiddels aardig wat Amerikaanse en Britse acts die vergelijkbare muziek  maken-  en de fraaie harmonieën en melodieën waar Parks bekend om staat vallen hier weg. Jammer.

De Britse saxofoniste Nubya García

STUFF.

De jonge Vlaamse helden van STUFF. tonen meer experiment met hun eigen smoel. De energie en interactie zijn hoog. Het is vooral Andrew Claes die met zijn EWI vol distortion de boel opzweept. Hoewel, drummer Lander Gyselinck vervult een constant stuwende rol voor het vijftal. Soms verzanden de Belgen wat veel in spacey soundscapes en onregelmatige maatsoorten en breaks, maar dit is precies een act die op Rockit thuishoort. Alleen wel een beetje heavy op de vroege avond. 


We kunnen nauwelijks op adem komen, want in de kleine zaal speelt saxofonist Steve Coleman met zijn Five Elements. Wederom uitstekende musici, echter spelen ze alles vol in hoog tempo. Er is nergens een rustmoment. Een trein die doordendert. 

Underground

Het Noord-Ierse Robocobra Quartet vormt alleen al een merkwaardige bezetting: Peter Howard (ts), Tom Tabori (ss) / electronics), Nathan Rodgers (b) en Chris Ryan (d / spoken word). Het underground-gevoel van de kelder past goed bij de mix van jazz, hardcore punk en indierock. De muziek ontpopt zich van ingetogen tot onstuimig, ruig en hard en omlijst de dwepende teksten van Ryan. Muzikaal inhoudelijk is het een mis-match met de tot dusver andere acts. Een groep die prima op EurosonicNoorderslag past -daar waren ze eerder te zien-, maar niet aansluit bij het niveau van Rockit. 


Pharoah Sanders
Bij de oude meester Pharoah Sanders (Arkansas,1940) is de grote zaal slechts voor de helft gevuld. De iconische tenorsaxofonist is kortstondig redelijk goed in vorm, maar laat toch vooral zijn trio het werk doen. En dat is veel te langdradig en oninteressant. De muziek kabbelt minutenlang voort, terwijl Sanders wat gekke luchtgitaarbewegingen maakt. Niemand neemt het voortouw. Pijnlijk om te zien, terwijl hij zo’n enorme staat van dienst heeft. Dat is misschien ook een beetje het manco van Rockit; waar vorig jaar ‘geestelijk vader’ Herbie Hancock de headliner was, ontbreekt het daar nu aan. 

Verademing

Bij trompettist Terence Blanchard en zijn E-Collective is gelukkig wat meer ruimte, melodie en dynamiek te vinden tussen al het instrumentale geweld. Gitarist Charles Altura excelleert met een virtuoze solo, aangestuurd door de strakke ritmesectie. Blanchard zelf vlamt met zijn herkenbare hoge uithalen en elektronische effecten. De prachtige solofeature van pianist Fabian Albazan wordt ruw verstoord door technische mankementen. Ondanks het hoge speelniveau en afzonderlijke klasse, doet het kwintet helaas zijn naam te weinig eer aan, want van een collectief dat onderlinge chemie uitstraalt, is te weinig sprake. 

GoGoPenguin

De beeldende soundscapes en repeterende motieven van het Britse trio GoGo Penguin bieden een fijne verademing. Ook hierbij geeft het trio flink gas met de vele uptempo drum ‘n base grooves en ritmen. De energie is hoog en het drietal uit Machester vindt elkaar blindelings. Fijn ook die elektronische en dancetriphop lagen van het recente album a A Humdrum Star (2018). Zonder twijfel tot dusver het hoogtepunt van de avond.

Eén van de weinige Nederlandse acts - naast het Noordpool en Benjamin Herman’s Bug House-, is Shapes of Time. Dit is gelijk het enige trio (Oene van Geel (v), Mark Haanstra (b) en Raphael Vanoli (g) waar meer rust te vinden is. Een verademing in het instrumentale geweld. Het fraaie open samenspel overstijgt klassiek, jazz en Indiase invloeden. Een pareltje. 

Klein feestje

We gaan richting het einde van de avond met het trio SchnellerTollerMeier. De Zwitsers brengen een stevige portie brutal jazz en metal-rock. Ook hierbij zijn het wederom ritmen en grooves die de overhand hebben. Op zich best een interessante act, die internationaal hoge ogen scoorde met hun album X (2015), maar aan het eind van de avond zijn de oren verzadigd.

Wat toegankelijker is het repertoire van de Britse saxofoniste Nubya García, die als afsluitende act een klein feestje bouwt in de foyer. De slechts 26-jarige bandleider staat aan het front van de bloeiende Britse scène naast prominente musici als Shabaka Hutchings. In de Oosterpoort toont ze avontuurlijke ritmische improvisaties onder strakke opzwepende Afrobeat en Carribische grooves. Garcia swingt, beukt en zet een dynamische show neer. 

Het was inderdaad een pittig avondje. Groningen mag trots zijn dat ze een festival van dit kaliber en deze kwaliteit in huis hebben. Ook aan de relaxte sfeer valt niets af te dingen. Echter mag Rockit wel meer luchtigheid ademen. Vergeleken met vorig jaar is er te veel heftige, serieuze spierballenjazz met weinig rustmomenten. En het heftige volume en slechte geluid benadrukken dit nog eens. Daarnaast liggen de bands qua sounds en stijlen juist zodanig in elkaars verlengde, dat er soms eerder  overlap is in plaats van een gemêleerd aanbod. Wat meer vocale acts en een vrouwelijke touch, zouden wellicht een betere balans kunnen brengen.

Lees meer...

Ruben Hein artistiek leider Nationaal Jeugd Jazz Orkest

  • Gepubliceerd in Nieuws

Zanger, pianist, componist en bandleider Ruben Hein wordt in 2019 en 2020 artistiek leider en dirigent van het Nationaal Jeugd Jazz Orkest (NJJO). Talentvolle musici kunnen zich vanaf 1 december 2018 inschrijven voor een auditie.  

Onder leiding van Ruben Hein doorlopen de 18 geselecteerde topmusici een coachingstraject dat gekoppeld wordt aan optredens en diverse nationale en internationale samenwerkingsprojecten. Vanaf mei 2019 gaat het orkest op tournee met een door Ruben Hein op maat gecomponeerd en gearrangeerd programma waarbij hij zelf ook als vocalist/solist zal optreden. De ervaring die de startende professionals hiermee opdoen geeft een boost aan hun verdere muzikale, creatieve en maatschappelijke carrière.

Ruben Hein
Ruben Hein wordt alom geroemd om zijn karakteristieke, warme stem, zijn soulvolle jazzy popsongs en zijn eigenzinnige pianospel. Zijn muzikale ontwikkeling bracht hem vanaf zijn op Blue Note verschenen debuut langs verschillende genres, stijlen en samenwerkingen met (inter)nationale grootheden. Het leidde hem naar successen, onderscheidingen, awards, veelgeprezen albums, uitverkochte shows en projecten met o.m. Hans Teeuwen en New Cool Collective. Hij verzorgde voorprogramma’s van o.a. Robin Gibb, Seal, Tom Jones en Simply Red. In het voorjaar van 2018 bracht Ruben Hein zijn album ‘Groundwork Rising’ uit.

Eerdere artistieke leiders van het NJJO waren: Anton Goudsmit, Martin Fondse, Eric Vloeimans, Benjamin Herman en Peter Guidi.

Lees meer...

Gevarieerde cd-presentatie Fay Claassen in Concertgebouw

  • Gepubliceerd in Nieuws

Met de cd Dutch Songbook (live opgenomen met de WDR Big Band) presenteert jazz-zangeres Fay Claassen songs van Nederlandse tekstschrijvers en componisten.

Tekst: Rik van Boeckel

Foto’s: Jurjen Donkers

Ze zingt voor het eerst in het Nederlands, maar ook zoals ze gewend is een aantal songs in het Engels. Begeleid door het Jazzorchestra of the Concertgebouw bracht ze composities van Frank Boeijen, trombonist Ilja Reingoud, Toon Hermans, Herman van Veen, Doe Maar, Cor Bakker, Rogier van Otterloo, Rita Reys, Toon Roos, Annie MG Schmidt en Cor Lemaire, Ramses Shaffy en Benjamin Herman.

Niet al die nummers staan op het album.

Benjamin Herman was een van de speciale gasten die haar, samen met Eric Vloeimans, Trijntje Oosterhuis en Cor Bakker, heeft geholpen bij de samenstelling van het Dutch Songbook. Het Jazzorchestra stond onder leiding van dirigent Rob Horsting en had onder meer pianist Peter Beets, gitarist Martijn van Iterson en trombonist Ilja Reingoud in de gelederen.

Nog zonder Fay begon het Jazz Orchestra met een rustige ouverture van Rogier van Otterloo. Het was de opmaat tot Fay’s vertolking van Frank Boeijen’s ‘Zwart wit’. Fay zong het heel relaxed en maakte er een geheel eigen jazzpop-versie van. De zangeres weet als geen ander nummers van anderen naar zich toe te trekken terwijl het origineel heel herkenbaar blijft. Vervolgens zong ze een  jazzy versie van ‘Aan de Amsterdamse grachten’.

Ilja Reingoud’s ‘Find that screw’ kleurde de componist zelf met een sprekende solo terwijl Fay jazzy scattend mooi haar stem liet spreken. Bij een dromerig poëtisch lied van Toon Hermans werd ze op lichte toon alleen begeleid door Cor Bakker en Benjamin Herman. Dat was een fraaie variatie op de songs die ze met het orkest uitvoerde. Bij de uitvoering van Herman van Veen’s ‘Opzij, opzij, opzij’ viel haar stem soms weg tegen het orkest, al was de uitvoering wel  catchy.

En toen kwam de mooiste uitvoering, namelijk van Rogier van Otterloo’s muziek bij de film Turks Fruit. Met een geweldige Eric Vloeimans op trompet. Fay zong zo ontroerend de klanken van de filmmuziek terwijl Vloeiman’s spel door merg en been ging. Een duet van stem en trompet en een waar kippenvel moment!!

Na de pauze volgde nog een gevarieerd duet met Trijntje Oosterhuis in Doe Maar’s ‘Is dit alles’, en daarna zonder Trijntje ‘Zon in Scheveningen’ van Rita Reys, Toon Roos’ ‘Reach for the Rose’, Ramses Shaffy’s ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’,  Annie MG Schmidt’s ontroerende ‘Zonder jou’ en als slotakkoord twee Engelse songs, een van Cor Bakker en Madeleine Bell (‘Keep me in your dreams’) en een vrolijke en pittige apotheose van Benjamin Herman (‘Five Up High’).

Zo kon Fay Claassen haar veelzijdigheid als jazz zangeres prima ten toon spreiden.

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed