Yuri Honing’s Peace Orchestra zorgde er onlangs voor dat Paradiso een waar jazzpaleis werd. Overtuigende eigentijdse jazz die bovendien toegankelijk is.
Yuri Honing begon ooit als pianist, maar raakte in 1977 gefascineerd door de saxofoon na een concert van David Bowie met David Sanborn op saxofoon. Datzelfde jaar maakte ook het Montreux Jazz Festival diepe indruk op hem, met legendarische optredens van onder andere Stan Getz. Kort na de pandemie, in 2022, richtte Honing zijn Peace Orchestra op. De stukken op het debuutalbum Yuri Honing’s Peace Orchestra (2025) laten muzikale grenzen vervagen. Het is een reflectie van deze tijd. Live in Paradiso wordt duidelijk hoe Honing dat bedoelt. Het ensemble bestaat naast Honing uit Remy van Kesteren (harp & electronics), Ella Zirina (gitaar), Tony Overwater (bas, gitaar) en Yoràn Vroom (drums).
Hemels begin met ‘For A Script’
Van Kesteren begint het concert met een schitterend intro van For A Script. Een wondermooi nummer en een perfecte opener: het publiek wordt direct meegenomen naar hogere sferen. Wanneer Zirina na het intro aansluit, krijgt het stuk extra spanning. Haar sterk ritmische spel voegt spice toe, terwijl Honing zijn saxofoonsolo er soepel overheen legt. Het nummer staat als een huis?
Fluweelzacht en gecontroleerd: Carte Di Amore
Een totaal andere sfeer klinkt in Carte Di Amore. Dit fluweelzachte nummer wordt gedragen door een relaxte, beheerste en melodieuze saxofoonsolo van Honing. Het bewijst dat muzikale zeggingskracht niet altijd zit in volume of virtuositeit. Soms is subtiliteit vele malen sterker. Bassist Tony Overwater bespeelt zowel de contrabas als de elektrische basgitaar. Zijn spel oogt moeiteloos, maar heeft een duidelijk eigen karakter. Net als een goede wijn: soepel, met een lange en rijke afdronk.
Yoràn Vroom: ritmische klasse en originaliteit
Drummer Yoràn Vroom vormt een solide steunpilaar binnen het ensemble. Wat een klasse! Hij speelt complexe, atypische ritmes, maar weet de luisteraar steeds bij de hand te nemen zonder hem te verliezen. Zijn wortels verloochent hij niet: hier en daar klinken subtiele kaseko-invloeden door. Originaliteit met inhoud.
Een logisch verhaal
Originaliteit is een groot goed, al kan het soms ontaarden in een muzikaal doolhof. Bij Yuri Honing is daar geen sprake van. Ook wanneer hij muziek van anderen uitvoert, onderscheidt hij zich door zijn interpretatie. Tijdens het optreden is steeds een logische lijn te ontdekken. Dat maakt de muziek toegankelijk en goed te volgen, zonder voorspelbaar te worden. Honing doseert zorgvuldig en gebalanceerd, gebruikmakend van een rijk palet aan stijlmiddelen. De arrangementen zijn evenwichtig, het mooiste zit vaak in de details: net dat ene extra nootje, of juist een bewust weggelaten klank.
Staande ovatie en een verhaal dat blijft hangen
Niet voor niets beloonde het publiek het concert met een staande ovatie. De muzikaliteit was van hoog niveau en het geheel voelde als een verhaal dat je in één adem wilt blijven beluisteren. Yuri Honing weet precies hoe hij zijn publiek moet raken.
JEFFREY DEKKER
FOTO’S: NIROSHART
Gezien: Yuri Honing’s Peace Orchestra op 14 januari in Paradiso, Amsterdam
