Menu

Band of Gold: Where’s The Magic (Jansen Records/PIAS)

In Jazzism magazine staan altijd twaalf pagina's met recensies van nieuwe albums. Maar er komt nog veel meer goede muziek uit. Coen de Jonge geeft hier impressies van muziek die hij de moeite waard vindt om te delen.

Band of Gold: Where’s The Magic (Jansen Records/PIAS). Een album van de Noorse singer/songwriter Nina Elisabeth Mortvedt en multi-instrumentalist Nikolai Haengsle. Dit is hun tweede cd, na het succes van hun debuut in 2015. Sophisticated pop en rock, met veel eigentijdse post-productiontechnieken. Voor Away With You waren maar drie muzikanten nodig.

Lees meer...

Kneebody - Anti-Hero

Na het Kneedelus uitstapje met producer Daedelus, is het weer ‘back to basics’ voor het powerkwintet Kneebody. Nu is uitgerekend bij deze groep de muzikale basis dermate ingenieus, dat een nieuw album hoe dan ook goed nieuws is. En wat een heerlijk vette plaat is Anti-Hero. Nummers als Uprising, Drum Battle en The Balloonist knallen erop, waarbij Kneebody de muziek laat balanceren tussen robuust en subtiel, avontuurlijk en toegankelijk, vrij en conceptueel. Fusion dus, maar dan in beste zin van het woord. Een mooie ontwikkeling is de omarming van jazzbands door een nieuw en vaak jonger publiek. Als er één (jazz)groep is die liefhebbers van hiphop, funk, electronics en beats zou moeten kunnen bekoren, dan is het Kneebody.

Koen Graat

Lees meer...

John Lee Hooker - Whiskey & Wimmen

John Lee Hooker zou dit jaar honderd zijn geworden en wellicht is dat aanleiding geweest om deze Vee-Jay opnamen, gemaakt tussen '54 en '62, op te poetsen. Hooker, toen een eind dertiger/midden veertiger, was in die jaren on top of his craft. Verstokte verzamelaars hebben dit werk op originele releases, dan wel op heruitgaven op vinyl, cd of de Charly-box uit '92 met alle 127 Vee-Jay tracks. Die klinken niet zoals sommige op deze heruitgave. Boom Boom, Boogie Chillen, Dimples - allen met die hypnotiserende beat - en I'm In The Mood komen bijna kakelvers over. Onbegrijpelijk daarentegen is dat in Whiskey And Wimmen, I'm Going Upstairs en No Shoes de zang verzuipt in de galmende begeleiding. Dit werk, het fundament voor bands uit de Engelse bluesboom gedurende de jaren zestig, had in z'n geheel wat minder mistig kunnen klinken.

Rien Wisse

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed