Het nieuwe geesteskind van drummer Joost Lijbaart is Sunflower. Deze band vormt hij samen met Amelie Spinks en River Adomeit. Een gesprek over hun debuutalbum ‘Love Letters’.
Tekst: Mischa Andriessen | Foto’s: JC Villarroel
Sunflower is een nieuwe groep rond Amelie Spinks (gitaar/bas/zang), River Adomeit (bas/spoken word) en Joost Lijbaart (drums). Hun debuut Love Letters is een album met tien opmerkelijk persoonlijke, zelfs intieme songs en een verrassend geluid. Veeleer Americana dan jazz. Puur en ontdaan van overbodige ornamenten, maar vooral diep doorvoeld, liefdevol en warm. Jazzism sprak Joost Lijbaart over deze bijzondere plaat.
‘I feel tempted to let this conversation go off track and start talking about poetry, travel, or the latest Indian cookbook I bought -but I’m too much of a coward.’ (Uit: Growing Up In The Seventies)
‘If I was a woman I would seek sunlight, darkness, boundaries to break through […] I would never ask for permission! I would not wait until it is my turn!...ready to meet what I don’t know.’ (Uit: If I Was A Woman)
Deze twee tekstfragmenten gaan beide over grenzen verleggen, een ander zijn, iets anders doen. Ik heb het gevoel dat 'Love Letters' niet alleen een heel persoonlijk, maar ook een gedurfd album is.
Joost Lijbaart: ‘Ja, dat klopt, ik loop al zo’n twintig jaar met het idee rond, maar pas nu ik op het conservatorium Amelie en River heb ontmoet, heb ik het aangedurfd. Ik had het album niet eerder kunnen maken en ook niet met andere musici.’
Twintig jaar is lang. Waar kwam het idee vandaan? En wat hield je eerder tegen?
‘Een belangrijke invloed was het album Mama Rosa van Brian Blade, ook een drummer natuurlijk. Hij is een van de beste drummers ter wereld en speelde toen nog met Wayne Shorter bijvoorbeeld. Ik was er erg door getroffen dat iemand als hij zich zo durfde te presenteren. Als zanger/gitarist met persoonlijke, kwetsbare liedjes waarbij het geen moment om virtuositeit gaat.
Wat me dan tegenhield? Van alles. Aan de ene kant hoort het misschien bij ouder worden dat je beetje bij beetje je schroom afwerpt. En misschien ook schaamteloos durft te zijn. Veel popsterren zijn schaamteloos, die doen gewoon, het maakt ze niets uit hoe anderen daar tegenaan kijken. Maar het gaat ook om het negeren van allerlei gedachten die van verschillende kanten in je hoofd gekropen zijn. Over wat kan en wat niet kan. Wat mag, en wat niet. Ik heb veel nagedacht over wat voor mij de essentie van muziek is. Ik ben uitgekomen bij sound en groove. Dat is voor deze plaat zeer bepalend. Ik heb een andere drumkit aangeschaft vanwege het geluid en ik speel bijvoorbeeld veel minder dan gebruikelijk percussie.’
Je spel is opvallend sober, inderdaad helemaal gefocust op de pulse.
‘Amelie en River spelen allebei bas en ze hebben allebei een heel fijne timing. Dat maakt het bijzonder om met ze te spelen. Maar het gaat om meer, natuurlijk. Ze hebben allebei ook een pure, open houding. Ik zei net dat ik op zoek naar de essentie van muziek voor mij bij sound en groove uitkwam, maar het gaat om wat ik uitdrukken wil en het gaat om grote woorden: liefde, liefde. De plaat heet natuurlijk niet voor niets Love Letters. Ik laat hier in meerdere teksten een kwetsbare kant van mezelf zien. Dat heb ik nu aangedurfd. David Bowie zegt in zijn Advice To Young Artists dat je als maker de zee moet inlopen tot het punt waar je niet meer kunt staan. Daar begint het, daar wordt het interessant, maar je hebt daar vertrouwen voor nodig. Je moet dat samen willen aangaan.’
Dat gedurfde én persoonlijke komt in twee nummers heel nadrukkelijk tot uiting. Om te beginnen in ‘If I Was A Woman’.
‘Ja, dat is inderdaad een persoonlijke tekst. We zaten een keer met zijn drieën in de auto en toen kwam er in ons gesprek iets boven dat ik helemaal vergeten was. Namelijk dat ik op de middelbare school door sommige jongens weleens “de lesbienne” genoemd werd omdat ik zoveel en graag met meisjes omging. Het vrouwelijke interesseert me heel sterk. Ik heb me de laatste jaren ook meer verdiept in het schrijven van teksten. Veel poëzie gelezen, vooral van Engelstalige vrouwelijke auteurs. Uit dat opschrijven van persoonlijke gedachten, gevoelens en ervaringen zijn meerdere teksten ontstaan waarvan er een paar op dit album staan. If I Was A Woman is daar een van. Ik liet hem eerst aan mijn vrouw lezen en ze vond hem heel ontroerend en gewaagd vanwege het kwetsbare erin. Ik draag de tekst op de plaat niet zelf voor, dat doet Alexander Oliver. Hij is verbonden aan De Nationale Opera Academie. Hij is nu 82 en zal – en daar ben ik zeer blij mee – bij twee optredens meedoen. Dan draagt hij ook de tekst van Eight Hands On A Black Cat voor.’
Dat is toevallig het andere nummer waar ik het over wilde hebben. Ook dat is een heel persoonlijke tekst.
‘Die tekst komt voort uit een heel indringende ervaring. Onze kat die al heel lang in ons gezin was, moest geëuthanaseerd worden. Heel naar. We waren met zijn vieren – mijn vrouw, mijn zoon, mijn dochter en ik – bij elkaar en hielden met zijn allen de kat vast. De arts deed het allemaal heel zorgzaam en netjes, maar ik voelde zo’n immense woede.’
Woede? Waarom?
‘Om alles wat er in de wereld gaande was, al die oorlogen en zinloze pijn en… en tegelijk was er die ervaring dat het leven zo dichtbij is, om kleine dingen draait, wij daar met zijn vieren, die liefde. Die liefde ook van de kat, die onvoorwaardelijke liefde die je van een dier krijgt. Dat verdwijnt dan op zo’n moment en tegelijkertijd is het overal. Dat heb ik in die tekst proberen uit te drukken. Al die grote gebeurtenissen; oorlogen, ellende, en daarnaast de intimiteit van dat moment.’
Je voelt de liefde. Daar, maar ook in de andere nummers.
‘Daar ben ik heel blij om dat je dat zegt, want liefde en vertrouwen, dat is toch de essentie van dit album. En ik voel die liefde ook voor River en Amelie. Ik heb ze nu een paar maanden niet gezien en ik mis ze. Zo dadelijk, direct na dit interview gaan we repeteren voor de aankomende concerten. En daarna een etentje bij mij thuis om de release van de plaat te vieren. Daar kijk ik ontzettend naar uit.’
Love Letters – Sunflower (Buzz Records) uit op 23 oktober 2026
Concerten:
Van 31 oktober 2026 tot en met 11 juni 2027 overal in Nederland. Check alle data hier
