De mannen grijpen terug naar de tijd waarin ze amper uit de luiers waren
Zanger/(slide)gitarist/harmonicaman Studebaker John Grimaldi draait al een halve eeuw mee in het bluesclubcircuit van Chicago. Hij raakte in de ban van blues tijdens optredens van Hound Dog Taylor. Voor dit nieuwe album bouwde hij de inmiddels gesloten Harlem Avenue Lounge in Berwyn-Chicago voor drie dagen om tot een makeshift studio. Elf versgeschreven en gevarieerde werkjes legden hij en zijn vaste sidekicks Rick Kreher (gitarist in Muddy Waters’ laatste band), Earl Howell (voormalig drummer bij Magic Slim) en bassist Mike Azzi voor dit album vast.
John houdt van het wat morsige jaren 50-geluid, versterkt z’n harmonica’s via een Shure Green Bullet en speelt bij voorkeur op oude Silvertone- en Teisco-gitaren. Met de uptempo swingende boogie Shake That Thing is de toon gezet. Op het al net zo voortjagende Do It Like You Should laat hij de slide flink spreken, vervolgens horen we zijn niet geringe harmonicakwaliteiten in de instrumental Jumpin’ From Limb To Limb. In Well Allright blijkt dat Rick Kreher het slidespel goed van Muddy heeft opgepikt. Deze mannen grijpen terug naar de tijd waarin ze amper uit de luiers waren.
RIEN WISSE
Jumpin’ From Limb To Limb – Studebaker John’s Maxwell Street Kings (Continental Blue Heaven) uit op 13 maart 2026
