Menu Sluiten
susanne alt

Albumrecensie: ‘Dark Horse’ – Susanne Alt

Fijnzinnige composities met spannende eigenzinnige improvisaties, gelardeerd met rauwe randjes soul en funk

Na een periode waarin Susanne Alt in het nachtleven live-instrumenten combineerde met de elektronische sounds van dj’s, keerde ze terug naar akoestische jazz. In 2024 kwam haar hommage aan trompettist Roy Hargrove, Royalty For Real, uit. Voor de opnamen in New York had ze zoveel materiaal dat ze met dezelfde musici de nummers op kon nemen die nu verschenen onder de titel Dark Horse.

Dark Horse is bij vlagen rauwer, meer funky dan zijn voorganger, maar het spel van Alt blijft herkenbaar. Haar composities kenmerken zich door mooi uitgewerkte melodische lijnen en soepele overgangen. Toetsenist James Hurt, gepokt en gemazeld in zowel de traditionele als elektronische jazz, ondersteunt met funky partijen en niet minder felle solo’s. De groove daaronder wordt strak neergelegd door bassist Gerald Cannon en drummer Willie Jones III. En dat is die mannen wel toevertrouwd, ze hebben niet voor niets zeven jaar samengespeeld met Roy Hargrove.

Dark Horse bevat zeven gelaagde, fijnzinnige composities met daarin spannende, eigenzinnige improvisaties. En dat alles gelardeerd met rauwe randjes soul en funk. Bijzonder is het achtste stuk, het enige dat Alt niet zelf gecomponeerd heeft: Au Privave, de bekende compositie van Charlie Parker. In de interpretatie van deze standard uit 1951 wordt haar spel mooi gedragen, haast gewiegd door het ritmetandem Cannon en Jones III.

MARCEL BOUWMAN

Dark Horse – Susanne Alt (Venus Tunes) uit op 30 januari 2026

Deel bericht

Laatste recensies