Met virtuoos cellospel, meeslepende zang en aanstekelijke ritmes betoverde de Cubaanse muzikant het publiek in Den Haag. Latinjazz smolt samen met klassiek tot een bruisende solo-ervaring vol vuur.
Het concert van Ana Carla Maza begon intiem: tokkelend op de snaren bouwde de zangeres-celliste haar klankwereld laag voor laag op. Al snel volgden strijkstokslagen, percussieve tikken op het hout en ritmische patronen die deden denken aan latinjazz. Haar combinatie van zang en cello bleek meteen haar grootste kracht: melodie, ritme en harmonie vloeiden samen in één performance.
Van Havana via Spanje naar Parijs
Tussen de nummers door vertelde ze openhartig over haar muzikale reis. Over lied Bahia vertelde ze dat ze in de gelijknamige wijk in Havana geboren is. Ze verhuisde ze op twaalfjarige leeftijd naar Spanje. Vandaaruit trok ze op haar zestiende alleen naar Parijs om zich klassiek te vormen aan het Conservatoire de Paris. Die scholing klonk door in haar verfijnde strijktechniek, terwijl haar Cubaanse roots elk stuk een pulserend hart gaven. Bij Las Primaveras paste ze klanken toe in plaats van woorden.
Publiek als ritmesectie
Met charme en vanzelfsprekend leiderschap betrok ze de zaal actief bij haar optreden. Ze liet bezoekers ritmes klappen, klanken meezingen en zelfs meedoen op het podium. Tijdens Cumbia Del Tiempo nodigde Maza een aantal vrouwen uit op het podium om mee te dansen. Het veranderde de kerkzaal in een feestelijke Latin-club.
Stilistische wereldreis
Het programma was een kleurrijke tocht langs stijlen: merengue, cha cha cha, cumbia, rumba en tango wisselden elkaar moeiteloos af. Haar eerbetoon aan Astor Piazzolla combineerde hoge vocale lijnen met strak gespeelde tangoritmes op cello. In Guanabacoa, genoemd naar een wijk bij Havana bekend om de rumberos (rumbadansers en -muzikanten, red.) schakelde ze razendsnel tussen fluisterzacht en krachtig zingen, terwijl haar vingers over de snaren vlogen.
Finale met belofte
Met afsluiter A Tomar Café liet ze de zaal achter in uitbundige stemming. Ze kondigde aan de volgende keer met band terug te keren, maar bewees overtuigend dat ze ook solo een complete muzikale wereld kan oproepen, energiek, virtuoos en onweerstaanbaar meeslepend.
TEKST: RIK VAN BOECKEL | FOTO’S: ERIC VAN NIEUWLAND
Gezien: Ana Carla Maza solo – 19 februari Nieuwe Kerk, Den Haag
